Bazı aylar yalnızca takvimde değil, kalpte açar sayfalarını. Aralık, işte tam da öyle bir ay. Bir bitişle başlangıcın arasına sıkışmış, zamanın nabzını yavaşlatan bir durak. Kendine dönmenin, “buraya kadar” ya da “buradan sonra” diyebilmenin ayı bu. Yılın bütün sesleri, yüzleri, yorgunlukları bir sofrada toplanırken, insan kendine denk gelir.

Bu kez kelimeler kar taneleri kadar sessiz, bir çayın buharı kadar sıcak.

Belki de bu bölüm bir kapanış değil, sadece bir “ara” ve kendine varmanın en sessiz hâli.

Bazen yorgunluk, sadece bedenin değil zihnin de taşıyamadığı bir yük olur.

Koşarken, yetişirken, susarken biriken tortular… Ve bir gün, o mekanizma durur.

O sessizlikte kalp atışını duyarsın.

Abeslang’ın 29. bölümünde “Duracağız”.

Hiçbir yere yetişmeden, hiçbir cümleyi tamamlamadan, sadece nefes alacağız.

Çünkü bazen hiçbir şey yapmamak da bir eylemdir.

Durmak, vazgeçmek değil; yeniden başlamak için bir davettir.

Spotify, Apple Podcast ve YouTube’da yayında.

Bir süreliğine sadece dinlenmek için durun.

Çünkü dünya bekliyor.

Yeter ki durmayı bilelim.

Takvimin sayfalarını çeviriyoruz.

Çocukluğun baharından gençliğin yazına uzanan yolda şu soruya bakıyoruz: “Yolu yarıladık mı, yoksa yaraladık mı?”

Kişisel tarihimizi toplumsal belleğe iliştirip “Buradaydık. Yaşadık.” diyoruz.

Zaman, hatıra, yürüyüş, kayboluş ve yeniden başlama üzerine kısa, yoğun, şiirsel bir bölüm.

Dinlemek için Apple Podcast, Spotify ve Youtube: Abeslang Podcast

Bazen bir sabah, bir kahve yudumunda, sessiz bir anda bir kapı açılır.

Bir bakış, bir kelime, bir “merhaba”...

Ve bütün hikâyeniz değişir.

Bu bölüm, tesadüflerle kaderin birbirine karıştığı o ince çizgide; aşkın, beklemenin ve teslimiyetin şiirsel bir anlatısı.

Bir kitabın ilk cümlesi kadar sade, bir kalp atışı kadar gerçek.

Çünkü bazı şeyler planlanmaz.

Bazı karşılaşmalar yaşanacaksa, yaşanır.

🎙️ Abeslang, kelimelerin kalbe değdiği yer.

Yeni bölümüyle şimdi Spotify, YouTube ve Apple Podcast’te.

Bu bölümde siyah-beyaz bir tahtanın üzerinde, aşkın stratejisini konuşuyoruz.

Hamleleri kalple, taşları duygularla oynuyoruz.

Kimi zaman bir vezir gibi saldırgan, kimi zaman bir piyon kadar savunmasızız.

Ama bu oyunda kimse kazanmak için oynamıyor.

Mat olsak da kaybetmiyoruz; çünkü bazen teslimiyet de bir sevme biçimidir.

Dinlemek için Apple Podcast, Spotify ve Youtube...

Kelimeyle, sessizlikle ve hafızayla ilerleyen Abeslang bu bölümünde dinleyicisini “su”yun izinden bir yolculuğa çıkarıyor. Elimizde tuttuğumuz bir bardak su, bir anda bir aynaya; bir dostluğa; bir arınmaya ve bir aşka dönüşüyor. Su gibi duru, su gibi akışkan bir anlatıyla; suskunluğun başlangıcından konuşmanın cesaretine, damla damla başlayan bir hissin fırtınaya dönüşmesine kadar aşkın suyla kurduğu bağı şiirsel bir dille işliyor.

Shakespeare’in “insan âşık olduğunda artık kalbiyle görmeye başlar” sözünden Erdem Beyazıt’ın “yaşımdan yorgunum” dizelerine uzanan bir metin… Küsuratları, kusurları görememeyi; suya su katmayı; aşka aşk eklemeyi; koşulsuz sevmeyi ve kana kana yaşamayı hatırlatıyor.

Bölümün tamamı; Spotify, YouTube ve Apple Podcast’te...

Gökyüzü yıldızlarla dolu, uzaklarda bir ses, bir şarkı söylüyor. Kendimize bir yer aramanın, bir omuzda, bir bakışta, bir şehrin ara sokaklarında nefeslenmenin öyküsü bu.

Sevmenin iki yüzü: biri yalnızlıkla kavgalı, diğeri teslimiyetle barışık. Bir kalbin ritminin başka bir kalpte tamamlandığı, bazen bir şarkının adını anmadan hep aynı kişiye seslendiği anlar...

Her kalabalıkta bir boşluk, her boşlukta bir ev hissi…

İkametgâhta yazmayan ama istikamette duran bir ev.

Abeslang bu bölümde kelimelerden çok bakışlarla konuşanlara, sahiplenişi yük değil özgürlük bilenlere, bir sesin gölgesinde bütün gün dinlenenlere selam veriyor. “Varsın olsun” derken aslında “vardın, hep vardın” diyor.

Dinlemek için; apple podcast, spotify ve youtube : abeslang podcast

Sabahın sessizliğinde bir cümle bırakıyoruz: Güneş doğuyor.

Bu bölümde uzaklardan gelenlere, sabaha yer açanlara, sevgiyi bir ayin değil gündelik bir pratik gibi taşıyanlara sesleniyoruz.

Sevmenin grameri üzerine düşünüyoruz:

“Nasılsın?” demenin inceliğini, kelimelerin yükünü sırtlamayı, aynı kibriti hem aydınlanmak hem aydınlatmak için yakmayı.

Ve belki de en büyük itirafı: “Bende yerin var.”

Abeslang’ın 23. bölümü, sevmeyi masumiyetin diliyle anlatıyor.

Bir sabahın ilk ışıklarında, yaraların sarıldığı, kelimelerin paylaşıldığı, kalmanın en büyük cesaret olduğu bir dünyaya davet ediyor.

Dinlemek için hazır olun. Çünkü bu sabah sadece güneş değil, biz de doğuyoruz.

Gece yarısı kıyıya vuran dalgaların arasında, sessizlikle konuşuyoruz.

Bazen uzaklaşan, bazen yeniden yaklaşan deniz gibi hayatlarımızın iniş çıkışlarını dinliyoruz.

Zaman alacaklarını daima alır, bırakın sizden çaldığı düğümleri çözmekle uğraşsın.

Bu bölümde gelgitlerin ritminde, yarım kalmışlıklarımızı, suskunluklarımızı ve dalgaların bıraktığı izleri anlatıyoruz.

Denizin geri çekilirken sakladığı, sonra yeniden getirdiği hisler…

Bize fazla gelen yanlarımız ve görmediğimiz karanlıklarımız…

Biraz dalgalı, biraz durgun.

Ama hep içimizden geçenlerle.

Zamanın reçetesi yok; parayla alınmaz, sigorta karşılamaz. Yine de geçer. Acı da, sevinç de. “Alışmaya çalışıyoruz” deriz, ama biliriz: Alışmak zorunda bırakılır insan. Bir takvimin önünde gençliğini arayan ses, kalabalıkta kısılmış bir nefes, eve dönünce sadece adımların yankısı. Bu bölüm, mecburiyetle kabulleniş arasındaki gerilimi, yokluğun ağırlığını, tutunmanın anatomisini, düşmenin sessizliğini açıyor. “Geçer”in iki ucu keskin sözlüğünü karıştırıyor. Yarım kalan yaşların, ertelenen umutların hesabını soruyor. Eğer sen de cebinde “bir gün” taşıyorsan, bu yolculukta yerin hazır. Abeslang 21. Bölüm: Alışmaya Çalışmak.