“Bazı kelimeler sadece soluklanmak içindir."

Uzun bir yürüyüşün ortasında nefeslenir gibi...

Gecelerin uzadığı, gölgelerin yer tuttuğu bu Temmuz akşamında, Abeslang bir ara veriyor. Ne tam bir duruş, ne de sonrasını bekleyen bir hazırlık. Bu bölüm bir duraklama hali. Zamandan, kalabalıktan, gündemden, hayal kırıklıklarından sıyrılan içsel bir sessizlik.

"Bir Ara", ne geçmişte ne gelecekte… tam burada, tam şimdi kendi kutusunda bekleyenleri selamlıyor.

Hiçbir yere yetişmeden, hiçbir şeyi aceleye getirmeden.

Kendinle kaldığın o ince çizgide, kelimeler bu kez seni anlatıyor.

Belki bir köprünün altından geçen suya bakacaksın bu bölümde.

Belki de sadece bir fatura ödemiş gibi geçeceksin içinden.

Ama ne olursa olsun, bu ses tanıdık gelecek sana.

Çünkü aynı cümleyi aynı anda söyleyenler, çoktan buluşmuşlardır bile.

Şimdi, kulak ver:

Bu bir bölüm değil.

Bu, bir ara.

Ve bazen en çok, ara'larda büyür insan.