Άγγελος Καραγεώργος

Στο Yining και Yanging είμαστε ο Πάνος και ο Άγγελος. Οι εβδομαδιαίες συνομιλίες μας στο skype κάνουν κάθε φορά και τους δυο μας σοφότερους οπότε πρώτα αποφασίσαμε να τις καταγράψουμε και μετά να τις ανεβάσουμε εδώ. Σαν να είναι μια ραδιοφωνική εκπομπή που έρχεται να προσδώσει μια νέα προσέγγιση στον χώρο, με θέματα που ίσως τελικά μας βοηθούν όλους περισσότερο σε σχέση με τα συνηθισμένα.

Στην 22η δημοσιευμένη συνομιλία μας μεταξύ άλλων μιλήσαμε για το βιβλίο του οποίου τη συγγραφή μόλις ολοκλήρωσε ο Άγγελος και θα εκδώσει τις επόμενες μέρες στο Amazon Kindle. Αναφέρεται αναλυτικά στον ένα μήνα που πέρασε στο Βιετνάμ και περιγράφει ο,τιδήποτε συνέβη κάθε ημέρα με χρονική σειρά από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του ως την τελευταία ώρα της απογείωσης. Βγήκε πολύ μεγαλύτερο από ο.τι αναμενόταν, κοντά στις 50.000 λέξεις. Φαινόταν αρχικά περίεργο πώς είναι δυνατόν 3 μήνες μετά να θυμάται ακριβώς τι συνέβη την κάθε στιγμή. Αυτό οφείλεται σε έναν νέο όρο που σκέφτηκε, το Mindful Traveling που έχει να κάνει με την μεγάλη προσήλωση σε κάθε στιγμή με περίσσειο ενδιαφέρον που έχει σαν συνέπεια να αποτυπώνεται πολύ καλά στη μνήμη το κάθε τι με λεπτομέρεια.

Στη συνέχεια η κουβέντα πήγε στη σημασία των Εγώ και πώς είναι κομβικότερα από κάθε τι άλλο στη ζωή και στην εξέλιξη μας. Μοιραία κάθε τι που αναλύουμε θα οδηγείται σε αυτά καθώς αφορούν τα πάντα. Γι'αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό να κατανοηθούν. Ταυτόχρονα αναγνωρίσαμε μια κομβική διαφορά μεταξύ ανθρώπων. Αισιόδοξα μιλώντας όχι πάνω από το 1% έχει την τάση να προσπαθεί να τα ανακαλύψει και να τα συνθλίψει ενώ η συντριπτική πλειοψηφία προσπαθεί να τα κρύψει, να τα ισχυροποιήσει και να τα προστατέψει. Το παράδοξο είναι ότι δεν έχουν αναγνωρίσει ότι με αυτή την τάση οι τελευταίοι βλάπτονται κι ας νομίζουν μέσα από την ύπνωση τους ότι ευνοούνται και δείχνουν δύναμη και αξία.

Στη συνέχεια οδηγηθήκαμε και στους προβληματισμούς και των δυο για το τι στοιχεία τελικά έχει σήμερα ένας επιδραστικός άνθρωπος ή δάσκαλος. Φαίνεται πώς επιδραστικότεροι είναι όσοι είναι εντυπωσιακότεροι δηλαδή παρουσιάζονται περισσότεροι από την τηλεόραση, φορούν πιο καλά ρούχα, τραβούν πιο καλές φωτογραφίες τον εαυτό τους και κυρίως έχουν περισσότερα εγώ. Λόγω του τελευταίου στην ουσία ακολουθούνται από όσους έχουν παρεμφερή εγώ διότι στην ουσία ταυτίζονται μαζί τους και τελικά και οι δυο διατρανώνουν τα εγώ τους μέσα από την διαδικασία αυτή. Σε αυτό αναφερθήκαμε πολύ περισσότερο στη συνομιλία μας.

Σήμερα η συνομιλία ήταν μικρότερη από τα συνηθισμένα καθώς είχαμε και οι δυο κάποια δουλειά στη συνέχεια οπότε διακόψαμε νωρίτερα σε σχέση με τις άλλες φορές.

Στο Yining και Yanging είμαστε ο Πάνος και ο Άγγελος. Οι εβδομαδιαίες συνομιλίες μας στο skype κάνουν κάθε φορά και τους δυο μας σοφότερους οπότε πρώτα αποφασίσαμε να τις καταγράψουμε και μετά να τις ανεβάσουμε εδώ. Σαν να είναι μια ραδιοφωνική εκπομπή που έρχεται να προσδώσει μια νέα προσέγγιση στον χώρο, με θέματα που ίσως τελικά μας βοηθούν όλους περισσότερο σε σχέση με τα συνηθισμένα.

Στην 21η δημοσιευμένη συνομιλία μας μεταξύ άλλων μιλήσαμε για το πόσο έχουν παρανοηθεί από τους ελεγκτές των ΜΜΕ δηλαδή της πληροφορίας και της συνείδησης μας ευρείες έννοιες όπως ο προοδευτισμός ή η ελευθερία. Κάπως μας φάνηκε ότι μιλώντας με άλλους μπορούμε να χρησιμοποιούμε αυτές τις λέξεις αλλά να έχουμε άλλη εντύπωση. Κάπως δείχνει το πράγμα ότι οι νέοι θεωρουν προοδευτικότητα όταν καθορίζουμε εμείς προς τη φύση ποιό είναι το σωστό, όταν ακολουθούμε τον ξέφρενο ρυθμό της τεχνολογίας, όταν απομακρυνόμαστε από τη φύση κ.ο.κ

Μετά αναρωτηθηκαμε για τον απίστευτο παραλογισμό του χρέους των κρατών, μας φάνηκε βέβαιο ότι δεν μπορεί να συνεχίζεται αυτή η ραγδαία αύξηση του εξ'απαντος, θα έχει τρομερές συνέπειες για την ανθρωπότητα ενώ περιγράφει σχέσεις εξουσία δηλαδή δεν είναι απλά αυτό που φαίνεται.

Μιλήσαμε για την εκπληκτική Ισπανική σειρά Casa De Papel που και για τους δυο μας είναι μέσα στις 10 κορυφαίες που έχουμε δει ποτέ. Είναι τέλεια από κάθε άποψη και όπως με κάθε τι εξαιρετικό μακάρι να ήταν περισσότερα επεισόδια!

Επιπλέον μιλήσαμε αρκετά για το νόημα των ταξιδιών, τι μπορείς να αποκομίσεις και ότι πολλές φορές πολλοί άνθρωποι δεν αποκομίζουν κάτι ακόμα κι αν έχουν δει πολλά μέρη. Πώς τα θεωρούμε κατά τη δική μας άποψη και πώς θα μπορούσες να τα προσεγγίσεις, μοιραία απαραίτητα κι εκεί θα χρειαστεί να γίνεται μια φιλοσοφημένη προσέγγιση με σκοπό την ουσία και όχι τον εντυπωσιασμό και την απλή καταμέτρηση "επιτευγμάτων."

Φυσικά οδηγηθήκαμε και στην ανάλυση των εντυπώσεων του Πάνου από το ταξίδι του την προηγούμενη εβδομάδα στην Κρακοβία, για το παράλογο του Αουσβιτς, της γραφικότητα της παλιά πόλης και λοιπά.

Και, όπως πάντα, για πολλά πολλά άλλα θέματα.

Ο Φόβος φαίνεται πως είναι απανταχού κυρίαρχος, από το συλλογικό επίπεδο στο βαθύτατα ατομικό. Τα "πλοκάμια" του πολυποίκιλα, από τις συναισθηματικές σχέσεις ως την αγορά εργασίας. Οι συνέπειες του νομίζω ότι εμφανίζονται άμεσα στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε, στο πώς παίρνουμε αποφάσεις και γενικότερα στο πώς ζούμε.

Αυτό που αμφισβητώ είναι το κάτα πόσο δικαιολογείται όλο αυτό. Με προβληματίζει που επιτρέπουμε την επίδραση του πάνω μας και αντιλαμβάνομαι ότι, όπως από την πλευρά μας μπορούμε να του αμυνθούμε, ταυτόχρονα μπορούμε και να κατανοήσουμε τους λόγους που προκαλείται και από ποιούς. Γιατί θεωρώ πως υπάρχουν δρόμοι μακριά από αυτό που μάλιστα είναι και πιο ρεαλιστικοί.

Στο Yining και Yanging είμαστε ο Πάνος και ο Άγγελος. Οι εβδομαδιαίες συνομιλίες μας στο skype κάνουν κάθε φορά και τους δυο μας σοφότερους οπότε πρώτα αποφασίσαμε να τις καταγράψουμε και μετά να τις ανεβάσουμε εδώ. Σαν να είναι μια ραδιοφωνική εκπομπή που έρχεται να προσδώσει μια νέα προσέγγιση στον χώρο, με θέματα που ίσως τελικά μας βοηθούν όλους περισσότερο σε σχέση με τα συνηθισμένα.

Στην 20η δημοσιευμένη συνομιλία μας μεταξύ άλλων μιλήσαμε για το μεγαλείο της φύσης της Αγγλίας όταν βγεις από τις μεγαλές πόλεις. Πόσο έντονο πράσινο και άλλα χρώματα που νιώθεις να σε τυλίγουν και ανείπωτα σε γεμίζουν. Και μάλιστα όταν μέσα από το περπάτημα αρχίσεις λίγο και κουράζεσαι και πέφτουν οι αντιστάσεις, δεν σκέφτεσαι και είσαι ανοιχτός στο απερίγραπτο του βιώματος.

Μετά είπαμε για την υπερεκτίμηση της σκέψης και αυτού που λέμε λογική στην σημερινή κοινωνία. Ως κι οι επιστήμονες πλέον αρχίζουν και καταλαβαίνουν ότι η σκέψη χρειάζεται κυρίως για υπολογισμούς και στρατηγική ενώ τα υπόλοιπα ζητήματα της ζωής μπορούν να ελεγχθούν από ασυνείδητους μηχανισμούς όπως πάντα γινόταν στα δισεκατομμύρια χρόνια της γης. Όμως δύσκολα μπορεί κάποιος να πεισθεί ότι δεν πρέπει διαρκώς να αγχώνεται να παλεύει για κάτι καλύτερο σε όλο και περισσότερους τομείς. Αλλά ακόμα κι αν αρχίσει να το συνειδητοποιεί είναι πολύ βαθειά ριζωμένο στο υποσυνείδητο.

Στη συνέχεια για μια ακόμα φορά αναρωτηθήκαμε πως είναι δυνατόν με τη βελτίωση της τεχνολογίας να είναι απαραίτητο οι άνθρωποι να δουλεύουν τόσες πολλές ώρες όπως και για το πως μετά τη βιομηχανικη επανάσταση προέκυψαν νεα δεδομένα που δεν είχαν αντιμετωπιστεί ως τότε όπως ανθυγιεινές συνθήκες εργασίας λόγω χημικών.

Αργότερα αναλογιστήκαμε πώς είναι δυνατόν οι περισσότεροι άνθρωποι όταν μιλούν μεταξύ τους να λένε διαρκώς για τα ίδια τυποποιημένα θέματα σε βάθος χρόνων το οποίο δεν τους βοηθά καθόλου να βελτιώνονται ή να αποκτουν νέες ιδέες. Επίσης, φαίνεται πως ο καθένας βλέπει τα πράγματα μόνο από το δικό του πρίσμα οπότε προτιμούν να μιλούν μόνο για αυτά που τους αφορούν μια και μόνο αυτά θεωρούν ως σημαντικά.

Οπότε μιλάμε για συνεχιζόμενους μονολόγους όπου ο καθένας κοιτάει μόνο να μιλήσεο αδιαφορώντας να ακούσει και έτσι χάνει την ευκαιρία να μάθει από κάτι που ο άλλος γνωρίζει καλά και έχει δώσει χρόνο.

Επιπλέον μιλήσαμε για τα μαθήματα από τη ζωή τους Οσσο όπως μεταξύ άλλων παρουσιάζονται στην νεα σειρά ντοκυμανταίρ του Netflix Wild Wild Country.

Και όπως πάντα για πολλά πολλά άλλα θέματα.

Στο Yining και Yanging είμαστε ο Πάνος και ο Άγγελος. Οι εβδομαδιαίες συνομιλίες μας στο skype κάνουν κάθε φορά και τους δυο μας σοφότερους οπότε πρώτα αποφασίσαμε να τις καταγράψουμε και μετά να τις ανεβάσουμε εδώ. Σαν να είναι μια ραδιοφωνική εκπομπή που έρχεται να προσδώσει μια νέα προσέγγιση στον χώρο, με θέματα που ίσως τελικά μας βοηθούν όλους περισσότερο σε σχέση με τα συνηθισμένα.

Στην 19η δημοσιευμένη συνομιλία μας μεταξύ άλλων μιλήσαμε για την αρχή της φύσης ότι το ποτήρι πρέπει πρώτα να το αδειάσεις για να μπορέσεις να το γεμίσεις. Οπότε για να έχεις χώρο στη ζωή σου να χωρέσεις κάτι πιο φυσικό για εσένα χρειάζεται να κάνεις λίγο πίσω, να παρατηρήσεις και να αφήσεις τη ζωή να βάλει μέσα κάτι νέο και κατάλληλο όταν χρειάζεται. Αντίθετα είναι και κοινωνικό θέμα το γεγονός ότι σε κάθε δουλειά ένας υπάλληλος ακόμα κι αν δεν έχει κάτι να κάνει προσπαθεί να φαίνεται απασχολημένος στους άλλους.

Επίσης μοιραία πάντα βρισκόμαστε στο κυνήγι των στόχων και δεν καθόμαστε σε ησυχία επειδή πιστεύουμε ότι θα βαρεθούμε ενώ δεν κατανοούμε ότι συνήθως ο,τιδήποτε φυσικό που θέλει υπομονή είναι βαρετό γιατί έχει το ρυθμό σύμφωνα με τα φυσικά δεδομένα και δεν χρειάζεται να το τραβάμε από τα μαλλιά όλη την ώρα.

Ακόμα πολύ συχνά περιοριζόμαστε στους στόχους μας και τους κοιτάμε μονόπλευρα χωρίς να παρατηρούμε πολλά άλλα οφέλη που απομίζονται σε πολλούς άλλους τομείς ενώ μειώνουμε επιτεύγματα επειδή δεν φαίνονται εκ πρώτης όψεως και ρίχνουμε την αυτοπεποίθηση μας.

Μιλήσαμε για το halo effect δηλαδή την τάση που έχουν οι άνθρωποι να ταυτίζουν την προσωπικότητα των άλλων με την εμφάνιση. Αρα δείχνουν πιο μεγάλη εμπιστοσύνη σε κάποιον καλοντυμένο με καλή γλώσσα σώματος. Αυτό φαίνεται πώς ναι μεν έχει βιολογικές αιτίες αλλά είναι και κοινωνικές καθώς οι επικυρίαρχοι μας έχουν εκπαιδεύσει να λειτουργούμε έτσι και μας εξαπατούν μέσω ανθρώπων που οι ίδιοι τους έχουν κάνει να φαίνονται εντυπωσιακοί.

Επίσης μιλήσαμε πως το συστημα οπως και οποιοσδήποτε έχει επιρροή πάνω σου θα κάνει τα πάντα για να σε κρατήσει υπό τον έλεγχο του και θα το εντοπίσει με το παραμικρό που πας να ξεφύγεις. Γι'αυτό είναι πολύ σημαντικό ο καθένας ή μια κοινωνική ομάδα να έχει χτίσει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά να μπορεί να σταθεί στα πόδια του όσο γίνεται. Αυτό φάνηκε σε μεγάλο βαθμό από τον απίστευτο πόλεμο που έκαναν οι Αμερικάνοι στους Σινυάσινς, το καλτ που δημιούργησε ο Bhagwan Shree Rajneesh (Οσσο) τη δεκαετία του 80 στην Αμερική.

Και όπως πάντα για πολλά πολλά άλλα θέματα.

Αναρωτιέμαι τι θεωρούν οι περισσότεροι ως ενημέρωση αν όχι το να μαθαίνουν παπαγαλια μεχρι και στο κόμμα μόνο την πληροφορία που τους παρέχουν τα μεγάλα πρακτορεία ειδησεων; Ειδικοτερα με την τεχνολογια σήμερα που βρίσκονται συνδεδεμενοι με το ίντερνετ για το μεγαλυτερο διαστημα της ημέρας είναι πιο εύκολο να τα μάθουν απ'έξω.

Πώς μπορεί κάποιος να θεωρεί ότι έχει αντίληψη της πραγματικότητας όταν η γνωση του περιορίζεται σε όσα του δείχνουν τα λίγα συγκρεκριμένα δίκτυα που έχουν τους περισσότερους πόρους; Τι είδους σκέψη νομίζουν οι άνθρωποι οτι έχουν καλλιεργήσει όταν η γνώση τους δεν δρασκελά μακρύτερα από ενα δείγμα υποτίθεται διαφορετικών ιδεών που τελικα όλες εξυπηρετούν τον ιδιο σκοπό αυτων που ελέγχουν αυτα τα δικτυα; Μπορείς άραγε να εχεις ποιοτική κρίση όταν δεν μπορείς καν να φανταστείς ή να ανοιχτείς πέραν των δημοφιλών ιδεών;

Στο Yining και Yanging είμαστε ο Άγγελος και ο Πάνος. Οι εβδομαδιαίες συνομιλίες μας στο skype κάνουν κάθε φορά και τους δυο μας σοφότερους οπότε πρώτα αποφασίσαμε να τις καταγράψουμε και μετά να τις ανεβάσουμε εδώ. Σαν να είναι μια ραδιοφωνική εκπομπή που έρχεται να προσδώσει μια νέα προσέγγιση στον χώρο, με θέματα που ίσως τελικά μας βοηθούν όλους περισσότερο σε σχέση με τα συνηθισμένα.

Στην 18η δημοσιευμένη συνομιλία μεταξύ άλλων μιλήσαμε για το νόημα που υπάρχει σε όσα μας γεμίζουν με ενθουσιασμό και πώς τελικά η ουσία βρίσκεται εκεί και εκεί χρειάζεται να δίνουμε κυρίως βάσει όταν επιλέγουμε με τι να καταπιαστούμε. Έτσι ξεκαθαρίζει το τοπίο. Ταυτόχρονα όταν δεν έχουμε κάτι που μας ενθουσιάζει άμεσα ή έχει κλείσει κάποιος κύκλος δεν είναι κακό να καθίσουμε σε ησυχία και να περιμένουμε μέσα από νεα ερεθισματα να προκύψει ένα νέο ενδιαφέρον χωρίς να πιεζόμαστε και να αγχωνόμαστε για το πώς και τι θα γίνει μετά. Ανάλογα με το δεδομένα κάθε εποχής θα μπορούμε να κρίνουμε και τι είναι κατάλληλο για εμας αν έχουμε μάθει να συμπλέουμε με το σύμπαν και τις ανάγκες μας.

Σε κάποια στιγμή ξεκινήσαμε να μιλούμε για το πόσο περιορίζει τους ανθρώπους η προσκόλληση σε συγκεκριμένες θεωρίες και παραξενεύονται γιατι δεν πρέπει να πιστεύουν σε κάτι παρα πολύ. Δηλαδή μπλέκουν με ένα κύκλο ιδεών και τα θεωρούν σα δεδομένα, νευριάζουν με το σκεπτικισμό άλλων πάνω σε αυτά και αναμεταδίδουν όσα λέει ένα δόγμα σαν την μια και μοναδική αλήθεια. Λες και έχουν μελετήσει κάθε θεωρία που έχει υπάρξει στην ανθρωπότητα ή έχουν μιλήσει με κάποιον που κατέχει την απόλυτη γνώση του σύμπαντος. Αυτό φυσικά ισχύει και με την επιστήμη καθώς δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που θεωρούν ότι έχουν κριτική σκέψη και χρησιμοποιούν την γενική φράση “Η Επιστήμη είπε” σαν να έχουν συμφωνήσει σε αυτό όλοι μα όλοι οι επιστήμονες όλων των εποχών ή ότι ένα εύρημα παει να πει ότι ήρθε το τέλος της αναζήτησης και το θέμα έκλεισε.

Από εκεί πηγαμε στη σημαντικότητα του να μην ενδιαφέρεσαι να πεισεις για αυτό που κάνεις. Και όχι υποτιμώντας με την λογική “δεν θα καταλάβουν” αλλά απλώς κάνοντας και βάζοντας τελεία και παύλα χωρίς σχόλιο. Αυτό συμφωνήσαμε πως ξεκάθαρα είναι πολύ απελευθερωτικό.

Μετά είδαμε την ανασφάλεια που τελικά σε οδηγεί η προσκόλληση πάνω σε μια ιδέα που θεωρείς πως σου δίνει αξία ή σε έναν άνθρωπο οπότε προσπαθείς διαρκώς να την αποδείξεις ή τον ή την διεκδικείς χωρίς να αντιλαμβάνεσαι τη φυλακη που σε βάζουν τέτοιες ταμπέλες που σου παίρνουν την ευελιξια παρ’ότι συντηρουν το εγω σου.

Eπιπλέον είπαμε διάφορα για την πολιτική και τα ΜΜΕ. Μεταξύ άλλων η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων αδυνατεί να αντιληφθεί ότι τα μέσα της κάθε χώρας καλλιεργούν συναισθήματα υποτίμησης του εαυτού των πολιτών περιγράφοντας τους σαν χαζούς που έχουν εκλέξει τέτοιους ανίκανους πολιτικούς. Τους λένε ότι οι άλλες χώρες λειτουργούν “ρολόι” και μόνο η χώρα τους πάει χάλια οπότε τους πείθουν ότι είναι ανίκανοι. Oι άνθρωποι επειδή δεν ξέρουν άλλες γλώσσες και επειδή δεν ψάχνονται παραπέρα δεν γνωρίζουν τίποτα για την κατάσταση στις άλλες χώρες και το δέχονται. Έτσι η αυτοπεποίθηση τους πέφτει. Επίσης επειδή οι πολιτικοί είναι ανδρείκελα δεν έχουν πρόβλημα να αποδεχτούν να υποτιμούνται από τα ΜΜΕ τα οποία ελέγχονται από αυτούς που πραγματικά κυβερνούν και που ποτέ δεν είναι οι πολιτικοί στις σύγχρονες δημοκρατίες.

Και, όπως πάντα, πολλά πολλά άλλα θέματα.

Στο Yining και Yanging είμαστε ο Άγγελος και ο Πάνος. Οι εβδομαδιαίες συνομιλίες μας στο skype κάνουν κάθε φορά και τους δυο μας σοφότερους οπότε πρώτα αποφασίσαμε να τις καταγράψουμε και μετά να τις ανεβάσουμε εδώ. Σαν να είναι μια ραδιοφωνική εκπομπή που έρχεται να προσδώσει μια νέα προσέγγιση στον χώρο, με θέματα που ίσως τελικά μας βοηθούν όλους περισσότερο σε σχέση με τα συνηθισμένα.

Στην 17η δημοσιευμένη συνομιλία μεταξύ άλλων μιλήσαμε για τη διαφοροποίηση που φαίνεται να υπάρχει τα τελευταία χρόνια στο Personal Development και στο PU που φαίνεται να είναι πιο ρεγουλαρισμένα τα πράγματα και να μην υπάρχουν τόσο πολλές απαιτήσεις να κάνεις τόσα πολλά πράγματα ταυτόχρονα ή ότι πολλές συμβουλές που έδιναν είναι υπερβολικές ή μάταιες. Ίσως να έχει επέλθει μια ωρίμανση ή απλώς δεν έχει προκύψει κάποια νέα μόδα καθώς το PU ήταν μια αντρική απάντηση στον έτσι κι αλλιώς ανώριμο φεμινισμό ή σαν προσπάθεια να υπερβεί την ματαιότητα της προσπάθειας πολλών γυναικών μέσω της σεξουαλικότητας που διαφημίζουν να κάνουν τους άντρες να τις κυνηγήσουν για να ικανοποιήσουν τον εγωισμό τους και μόνο.

Επίσης, αυτό που λέμε πνευματικότητα δεν συμπεριλαμβάνει κάποιο μοντέλο ή οδηγίες δράσεις συνεπώς είναι αντιεμπορική από μόνη της και μόνο γενικές οδηγίες μπορεί να σου παρέχει. Γιατί το να βρεις τον αυθεντικό σου εαυτό είναι το δυσκολότερο και το ευκολότερο πράγμα ταυτόχρονα. Το δυσκολότερο γιατί δεν μπορεί να γίνει μέσω μοντέλων που απλά αντιγράφεις τον τρόπο κάποιου άλλου αλλά και το ευκολότερο καθώς η αξία σου υπάρχει ήδη, η ζωή είναι εδώ και η ευγνωμωσύνη μπορεί ήδη να σε κυριεύσει για τόσο πολλά πράγματα που ήδη έχεις και υπάρχουν. Παρ’οτι το περιβάλλον σου και η κοινωνία θα προσπαθεί πάντα να σε πείσει ότι δεν είσαι αρκετός για να σε ελέγχει και να σε έχει στην ανασφάλεια.

Γι’αυτό και είναι εύκολο στα πλαίσια της πνευματικότητας να παρασυρθείς και να περιμένεις τα αποτελέσματα για να κρίνεις το αν είσαι σε καλό δρόμο ή αν είσαι αρκετά “πνευματικός” όταν στην ουσία χρειάζεται να ξεφύγεις από τις μετρήσεις, από τη σύγκριση και όλες τις ταμπέλες που προσπαθείς να προσδώσεις στον εαυτό σου για να νιώσεις καλύτερα ή να βάλεις στους άλλους για να τους μειώσεις. Εκεί χρειάζεται και ο αλτρουισμός του να δημιουργείς θετικούς κυματισμούς που τελικά δεν ξέρεις σε τι θα βοηθήσουν το περιβάλλον.

Μετά μιλήσαμε πολύ για την ταμπέλα αγάπη που είναι τόσο λανθασμένα χρησιμοποιούμενη και που οι περισσότεροι απλά τη χρησιμοποιούν για να αισθάνονται όμορφα ότι είναι καλοί ενώ στην ουσία δεν έχουν ιδέα ότι μόνο αγάπη δε δίνουν και την έχουν σαν καραμέλα. Και είναι δύσκολο να αντιληφθούν την ουσία της καθώς δεν είναι κάτι απτό, ούτε μετρήσιμο κατα συνέπεια απαιτείται η απαραίτητη εκλέπτυνση σε μια κοινωνία στην οποία κάθε ανώτερη αξία έχει καταντήσει τόσο παρωχημένη. Στην ουσία θα μπορούσες να αντιληφθείς την απλότητα της αγάπης μέσα από τα μικρά πράγματα και στη συνέχεια πηγαίνοντας στα μεγαλύτερα. Βλέπεις όμως ότι όταν έχεις καλλιεργήσει τόσο πολύ τον εγωισμό σου είναι αδύνατον να υπάρξει χώρος για αγάπη. Μεταξύ άλλων η αγάπη εμπεριέχει το να θέλεις το καλό του άλλου αλλά ο εγωισμός σε παρασύρει να προτιμάς το να γίνεται το δικό σου από το ευ ζην του άλλου.

Πιανόμενοι από αυτό μιλήσαμε για το τελευταίο Podcast του Αγγέλου όπου μοιραία αναλύσαμε εξονυχιστικά αυτό το “ιερό” θέμα της οικογένειας που κανεις δεν τολμά να αγγίξει. Πόσο βίαιος είναι ο χώρος αυτός τελικά. Πόσο οξύμωρο το γεγονός ότι οι άνθρωποι που θα έπρεπε να είναι στο πλευρό σου πρώτοι είναι τελικά οι μεγαλύτεροι εχθροί και βαρίδια σου. Με πόσο τυφλωμένη μανία σε πολεμούν άμεσα συγγενικά σου μέλη όταν πας να απειλήσεις τα τόσο προστατευμένα εγώ τους και πόσο ξεκάθαρα αποδεικνύεται η προτεραιότητα που δίνουν σε αυτά μπροστά στην ποιότητα ζωής σου! Και μάλιστα επειδή σπάνια ακουμπιέται το θέμα της αρρώστιας του θεσμού αυτού και συνήθως εξιδανικεύεται τα παιδιά μεγαλώνουν νιώθοντας υπεύθυνα για πολλά απωθημένα που τους έχουν δημιουργηθεί και πολύ συχνά τα επαναλαμβάνουν και στα δικά τους παιδιά.

Στο σημερινό podcast διαπιστώνω ότι είτε λόγω οικονομικής κρίσης είτε για άλλους λόγους πολλοί νέοι άνθρωποι βρίσκονται περιορισμένοι σε περιβάλλοντα με ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας που ενώ υποτίθεται πώς βρίσκονται εκεί για να τους βοηθούν στην πραγματικότητα τους παρασύρουν χαμηλότερα. Πολλές φορές είναι δύσκολο να ξεφύγεις από αυτό καθώς εκείνοι βρισκόντουσαν εκεί από τότε που σε θυμάσαι αρα ίσως αδυνατείς να φανταστείς τη ζωή σου διαφορετικά, όμως μέσα από την προσωπική μου πείρα διαπίστωσα ότι συχνότατα είναι κομβικής σημασίας η αλλαγή ζωής και τεράστιας χρησιμότητας η απόφυγη τόσο έντονων και άμεσων επιρροών όπως αυτές.

Στο Yining και Yanging είμαστε ο Άγγελος και ο Πάνος. Οι εβδομαδιαίες συνομιλίες μας στο skype κάνουν κάθε φορά και τους δυο μας σοφότερους οπότε πρώτα αποφασίσαμε να τις καταγράψουμε και μετά να τις ανεβάσουμε εδώ. Σαν να είναι μια ραδιοφωνική εκπομπή που έρχεται να προσδώσει μια νέα προσέγγιση στον χώρο, με θέματα που ίσως τελικά μας βοηθούν όλους περισσότερο σε σχέση με τα συνηθισμένα.

Στην 16η δημοσιευμένη συνομιλία μεταξύ άλλων μιλήσαμε για έναν τρόπο που χρησιμοποιεί ο Άγγελος τα τελευταία χρόνια που του δίνει την ευκαιρία να επισκέπτεται νέα μέρη σε ταξίδια χωρίς εξτρα έξοδα ή ακόμα και με λιγότερα από μια απ'ευθείας πτήση. Αναλύσαμε τη μεθοδολογία αρκετά εξονυχιστικά. Ταυτόχρονα αναφερθήκαμε σε κάποιους προορισμούς όπως το Βερολίνο και η Βιέννη και σε άλλα ταξιδιωτικά tips όπως και με ποιά λογική κλείνουμε διαμονή ή airbnb. Επιπλέον για τη φιλοσοφία που κατά την υποκειμενική μας άποψη φαίνεται καταλληλότερη σε ένα ταξίδι.

Μας έκανε εντύπωση πώς πολλοί άνθρωποι ενώ θεωρητικά θα ήθελαν να προσθέσουν στην ζωή τους κάποια στοιχεία, όπως ταξίδια, στην πράξη δεν το ακολουθούν ενώ έχουν την ευκαιρία καθώς φαίνεται πως αναλώνονται παρα πολύ σε αγορές και έξοδα ανευ ουσιαστικού λόγου και αιτίας. Έτσι παρασύρονται και αποδεικνύουν ότι έχουν άλλες προτεραιότητες που συνήθως καλύπτουν ανασφάλειες ή επιρροή από το πανέξυπνο μαρκετινγκ που ξέρει πώς να χτυπά στο βάθος του υποσυνειδήτου τους μιας και ταυτιζει την αξία των ανθρώπων με τα αποκτήματα τους.

Δυστυχώς κάπου εκεί δημιουργήθηκε ένα πρόβλημα με το μικροφωνο το οποίο το καταλάβαμε αργότερα οπότε δεν υπαρχει ηχοράφηση των υπολοίπων 45 λεπτών όπου διαπιστώσαμε πως οι πιο πολλοί άνθρωποι αρέσκονται στην ασφάλεια του μιμητισμού των συνανθρώπων τους πιστεύοντας πως αυτό τους κάνει φυσιολογικούς. Οπότε με το να συμφωνούν με αυτά που λέει ο περίγυρος τους ή η τηλεόραση νομίζουν ότι είναι μια χαρά αμελώντας ότι στην ουσία διατηρώντας αυτή τη στάση μόνο αυθεντικότητα δεν τους διακρίνει. Μιας και αγνοούν το παράδοξο που ζουν, ότι όταν είσαι ο εαυτός σου είναι προφανώς πολύ δύσκολο να συμφωνούν πολλοί με εσένα.