ajeerang อจีรัง

เราเป็นคนแบบไหน เราก็เลือกนักการเมืองแบบนั้น เราเห็นแก่ตัว อยากได้ความสุขความสบาย เราก็เลือกนักการเมืองเห็นแก่ตัวที่มองเห็นแต่ความสุขคามสบายของตัวเองมาบริหารประเทศ

ทุกคนมีความเก่งที่แตกต่างกัน เมื่อไหร่ที่เรารวมพลังกันได้ อุปสรรคก็อาจไม่ใช่ปัญหา

เรามักมองไม่เห็นปีศาจในตัวเอง เมื่อเรามองความชอบธรรมที่อยู่บนอารมณ์ความรู้สึกเป็นที่ตั้ง

เราเลือกคนที่เก่ง แต่ต้องไม่ลืมเลือกคนที่ใช่ มาทำงานร่วมกันด้วย

มนุษย์ทุกคนมีความดีอยู่ในตัวทั้งนั้น แต่บางทีก็ถูกฝังกลบ จนหลงลืมกันไป

หลายคนคิดว่ายิ่งรู้เยอะยิ่งดี แต่รู้เยอะแล้วใช้ไม่เป็นก็คงไม่มีประโยชน์

เราจะไม่สร้างปัญหาให้กับสังคมได้ไหม แล้วเราสามารถจัดการปัญหาที่ตัวเองไม้ได้ก่อได้บ้างหรือเปล่า เพราะนั่นคือประชาชนที่สังคมพลเมืองต้องการ

ถ้าสิ่งศักดิ์สิทธิไม่มีอยู่จริง เราจะประสบความสำเร็จได้ไหม ถ้ารัฐพึ่งพาไม่ได้ เราจะอยู่ด้วยตัวเองได้หรือเปล่า

ข้อมูลข่าวสารมาจากทุกทิศทุกทาง มาจากใครก็ได้ แล้วเราจะเลือกรับข้อมูลข่าวสารอย่างไร ให้สังคมไม่เกิดปัญหา

ทุกคนมีสิทธิเสรีภาพตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด แต่จะทำยังไงให้การละเมิดสิทธิหมดไปจากสังคมเรา