Yüzünü ve yüzbin yüzünü

Siyah beyaz bir fotoğraf sergisini gezer gibi gezdim

Eski İstanbul yüzünü

Annem yüzünü, çocuklarım yüzünü

Akasyalar bu sabah çiçek açmışlar yüzünü

Gözlerin, dudakların, dişlerin, dudakların, gözlerin yüzünü

Mandalina kabuklarının bu kadar rahat soyulması yüzünü

Küçük dağları bence sen yarattın yüzünü

İşte o yüzünü

Seni niye bu kadar çok seviyorum biliyor musun yüzünü

Aydınlanır gözlerinde bir geminin niye gittiği yüzünü

Dönüp de son kez geriye bakan,

Girdiği günü hatırlayıp,

Şubat ayını dudaklarının ılıklığını düşünerek geçirdim yüzünü...

Ve mart ve nisan ve mayısı

Ve daha milyonlarca yüzünü

O zaman anladım ki, varacağım yerdeyim

- Kafamda yüzünün yüzbin resmi -