Unutmayın! Ne kuşu yüzmeye, ne de balığı uçmaya zorlayamazsınız.

"İnsan bir şeyin ne anlama geldiğini bilmiyorsa ve onu anlayamıyorsa o zaman o şeye mutlaka yanlış bir taraftan bakıyor demektir."

Hayatımıza girip çıkmış ya da halen devam etmekte olan kişilerle aramızdaki ilişkileri nasıl kurar, nasıl sürdürür, hatta bu ilişkilerin devam etmesi veya sürdürülmesi kararını nasıl alırız sizce?

Bir reklam sloganı "Kontrolsüz güç güç değildir" der. Ayni şey düşünmek için de geçerlidir.

“Birbiriyle çelişen ya da tamamen zıt iki kavramın bir arada kullanılması ve bu şekilde oluşturulmuş ifadelerdir. Bazen anlamı kuvvetlendirmek için veya edebi sanat yapmak amacıyla da kullanılabilir. Oksimoronlar, sıklıkla  sıfat tamlaması olarak karşımıza çıkar. Bununla birlikte bazen paradoks barındıran oksimorun cümlelerine de rastlanır.” Kaynak: Wikipedia

Neticede insanız ve başımıza gelen olumsuz hadiselerde genellikle “keşke şöyle olsaydı, keşke böyle olsaydı” diyerek o olumsuzu zaman dahilinde geri almaya çalışırız...

Çocuğum tuvaletini yapıyor deyip geçmeyin, gelecekteki kişiliği buna bağlı olabilir, benden söylemesi...

Dünyanın her yerinde günün belli saatlerinde olup biten ne varsa çeşitli kitle iletişim araçlarından (ki halen, TV bunların içinde en fazla kullanılanı) gün içinde olan şiddet içeren olayları, haber değeri miktarınca önemli konuları ve çeşitli olumsuz her ne varsa bizlere bilgi diye anlatılan haberleri izleriz. Dikkat edin "İzleriz" Amaçta zaten budur.

Amerikalı yazar Helen Buckley'in “Küçük Çocuk” isimli şiirsel hikayesini bilenler bilir. Bilmeyenler için gelin birde ben anlatayım o hikayeyi...

“Yaş sadece bir sayıdır. Olgunluk ise senin tercihin.”