உணர்வென்றாற் சந்திரனி லேறிப் பாவி

ஓடியங்கே தலையென்ற எழுத்தில் நில்லே;

அணுவென்றால் மனையாகுஞ் சிவனே யுச்சி

அகாரமென்ன பதியுமென்ன சூட்ச மாகும்;

கணுவென்ன விற்புருவ மகண்ட வீதி;

கயிலாய மென்றதென்ன பரத்தின் வீடு,

துணுவென்ற சூரியன்றன் நெருப்பைக் கண்டு

தூணென்ற பிடரிலே தூங்கு தூங்கே.

 அகத்தியர் பாடல்