எண்ணாமல் எண்ணி எண்ணி மனது நொந்து

இடைந்து மிகக் கரைந்த ஒரு பாவிமார்கள்

கண்ணான கண்பார்த்து கனலைத் தூண்டி

கற்பூர தீபமதிற் கருத்தை வைத்து

பண்ணான ரேசக பூரகமும் பண்ணி

பதிவான கும்பகத்திற் பதிய மாட்டார்

தண்ணான தன் பெருமை தனையே எண்ணி

தானவனாமென்ற துறை தனைக் காணாரே

அகத்தியர் பாடல்