
Sign up to save your podcasts
Or


یک شمارهٔ قدیمی از Rolling Stone را ورق میزنیم؛ شمارهای از نوامبر ۱۹۸۱، با Keith Richards روی جلد.
اما این قسمت فقط دربارهٔ کیث ریچاردز یا رولینگ استونز نیست. این مجله را مثل یک کپسول زمان باز میکنیم تا ببینیم در صفحاتش چه تصویری از موسیقی، فرهنگ و جامعهٔ آمریکا در آغاز دههٔ ۸۰ باقی مانده است.
از تور عظیم ۱۹۸۱ The Rolling Stones و آلبوم Tattoo You تا Prince، Bob Dylan، King Crimson، Ozzy Osbourne و هنرمندانی که بعضی هنوز در آستانهٔ اتفاقات مهم زندگی حرفهایشان بودند.
سراغ تبلیغات، تکنولوژی، مد، سینما و حاشیههای مجله هم میرویم و بعضی مطالب را با آنچه بعدها واقعاً اتفاق افتاد مقایسه میکنیم.
این قسمت از AMP ON سفری است به نوامبر ۱۹۸۱؛ نه فقط برای نوستالژی، بلکه برای دیدن یک دوره از تاریخ از میان صفحات مجلهای که همان موقع روی دکهها بوده است.
AMP ON | Rolling Stone, November 1981
موسیقی، آدمها، داستانها و ردپایی که از یک دوره باقی مانده است.
بعضی پایانها درست وقتی شروع میشوند که فکر میکنیم ترانه دیگر حرفش را زده.
در قسمت نودونهمِ آمپ روشن، سراغ «I Believe in a Thing Called Love» از The
Darkness میرویم؛ ترانهای از آلبوم Permission to Land در سال ۲۰۰۳. تمرکز این
قسمت روی سولوی پایانیِ Justin Hawkins است: سولویی که بعد از کُر آخر شروع
میشود، انرژی همان کُر را میگیرد و تا آخرین ضربِ ترانه ادامه میدهد.
میشنویم چرا زمان ورود این سولو از سرعت و تعداد نتهایش مهمتر است، سه
گیتاربریکِ ترانه چه نقشی در ساختارش دارند و ضبط چندلایه چطور به گیتار لید
اجازه میدهد از دل صدای گروه جلو بیاید.
فصلها:
00:00 — هوک و معرفی پادکست
01:40 — معرفی ترانه و نوازندگان
02:31 — زمینهٔ تاریخی
04:58 — راهنمای شنیدن ژانر و سبک
08:20 — ضبط و تولید
09:35 — پیش از ورود سولو
10:12 — تحلیل سولو
11:30 — شواهد و نقلقولها
12:21 — اهمیت تاریخی و موسیقایی
13:20 — جمعبندی
14:16 — منابع و خروج
ترانهٔ مرجع:
The Darkness — I Believe in a Thing Called Love
https://music.apple.com/de/album/i-believe-in-a-thing-called-love/6433580?i=6433514
گاهی قدرت یک سولو به طولش، تعداد نتها یا پیچیدگی تکنیکی آن نیست. به این است که نوازنده بداند چه زمانی وارد شود، چقدر جلو بیاید و کجا دوباره راه را برای آهنگ باز کند.
در اولین اپیزود «آمپ روشن»، مسیرمان را از شمارهی صد شروع میکنیم؛ از You Shook Me All Night Long، یکی از قطعههای آلبوم Back in Black، و چند ثانیه سولوی Angus Young.
به فضای ضبط آلبوم در سال ۱۹۸۰ برمیگردیم؛ زمانی که AC/DC بعد از مرگ Bon Scott با صدای تازهی Brian Johnson وارد دورهی دیگری شده بود. اما تمرکز این قسمت روی تاریخ کامل گروه نیست. میخواهیم ببینیم Angus Young داخل یک آهنگ محکم و از قبل شکلگرفته چه کار میکند.
از بندینگ نت اول، ویبراتوی خشن و فاصلهی بین نت ها حرف میزنیم؛ از اینکه چرا سولو با هجوم نتها جلو نمیرود و چطور پیش از آنکه از خود آهنگ بزرگتر شود، کارش را تمام میکند.
سؤال اصلی این قسمت ساده است:
چطور میشود حضور یک نوازنده را کاملاً حس کرد، بدون اینکه آهنگ را مال خودش کند؟
راهنمای شنیدن همزمان
ضبط اصلی ترانه داخل این اپیزود پخش نمیشود. برای شنیدن همزمان میتوانید نسخهی رسمی آهنگ را جداگانه باز کنید.
https://music.apple.com/de/album/you-shook-me-all-night-long/574050396?i=574050607
از حدود زمان ۱:۵۵ آماده باشید. سولو تقریباً در ۱:۵۷ وارد میشود و نزدیک ۲:۱۳ دوباره آهنگ را به حرکت اصلی تحویل میدهد. این زمانها ممکن است در نسخههای مختلف چند ثانیه جابهجا باشند.
00:00 مقدمه، هوک و معرفی پادکست
02:45 معرفی ترانه و نوازندگان
04:19 راهنمای شنیدن همزمان
05:40 زمینهی تاریخی
07:26 فضای ضبط و تولید
08:59 چند ثانیه پیش از ورود سولو
10:06 تحلیل سولو
11:45 شواهد و نقلقولها
13:03 چرا این سولو هنوز مهم است؟
14:02 جمعبندی و پایان
یادداشت صوتی
در این اپیزود از ضبط اصلی You Shook Me All Night Long استفاده نشده و متن ترانه نیز خوانده نمیشود.
موسیقی اینترو، ترنزیشنها و پایان با مجوز Pixabay Content License از این آثار انتخاب شدهاند:
منابع پژوهشی اصلی اپیزود شامل وبسایت رسمی AC/DC، اطلاعات انتشار MusicBrainz، گفتوگوی Tony Platt دربارهی ضبط Back in Black، گفتهی Joe Perry دربارهی هدفمند بودن سولوهای Angus Young و آرشیو Rock & Roll Hall of Fame است.
From the publisher's feed