Vör 23 Johr, in’t Johr 2000, heff ick mien erste E-Mail kreegen, vun ’n Fründ. Vörher heff ick sülms een schreeven. An densülbigen Fründ.

Intwüschen bün ick meist jeden Dag in’t Internet togang. Privot un bi de Arbeid, to Huus un ünnerwegens. Ick krieg E-Mails und annere Norichen, kiek düt un dat no, wat ick ni weet un so wieder. So as dat bi de Mehrsten annern ook is. Overs even blots bi de Mehrsten un ni bi all.

Süss Perzent oder 3,4 Millioon‘ vun de Düütschen mang 16 un 74 Johr sünd nömli noch nie in’t Internet ween. Dat heff ick jüst erst in’t Internet leest.

De 3,4 Millioon‘ Lüüd weet veellicht noch gor ni, dat se to de süss Perzent heuert, de noch nie in’t Intenet ween sünd. Se hebbt je keen Internet.

Overs dat is je ook weller ’n Statistik, de hinkt. Wat is denn mit de Lüüd ünner 16 un över 74. De sünd gor ni ünnersöcht worrn. Na jo, irgendwat ward sick de Statistikers dor je wohrschienli bi dacht hebben.

Annersrüm heet dat jedenfalls, 94 Perzent vun de Lüüd mang 16 un 74 sünd al mol in’t Internet ween. Mennige sünd dor noch gor ni weller rutkom, siet se dor rinkroopen sünd.

Nu mutt man overs weeten, wat dat Internet je mit elektrischen Strom löppt. Un genau dor is de Hoken.

So as dat utsüht, is dat je bald vörbi mit de Atomkraft. Mit den Strom ut Gas un so wieder schall dat ook bald ut ween. Mit de Windrööd un de Stromleitungen kümmt man overs ni so recht achteran. Un jümmers mehr Strom ward för E-Autos bruukt.

De Dag kunn also kom‘, an den ni mehr genog Saft för’t Internet un de Computers över is.

Un denn sünd mitmol 100 Perzent vun uns all rut ut‘ Internet. Denn weet all de, de ni mehr ut‘ Nett rutkümmt, gor ni wat se in de echte, de analoge Welt anfangen schüllt. De kriegt wohrschienli Schüddelfrost un versöcht mit Dronen in de Oogen den Text un de Biller in Bööker mit twee Fingers grötter to trecken oder bi’n fettgedruckted Woord op’n „Link“ to tippen, bet ’n Lock in’t Poppier is.

Overs wi hebbt je Glück: Vun düssen Dag an, künnt uns nömli 3,4 Millioon Lüüd wiesen, wo man ook ohne Internet dör’t Leven kümmt...

In düssen Sinn