Isang simpleng walis na gawa sa tingting ang nagiging susi sa isang madilim na lihim ng isang albolaryo. Habang lumalalim ang gabi, unti-unting nabubunyag ang kapangyarihang hindi dapat ginagalaw—at ang kapalit nito ay maaaring buhay mismo.

Sa isang liblib na ermitanya sa paanan ng bundok, may isang dalagang namumuhay mag-isa bilang tagapag-alaga ng lumang kapilya. Tahimik ang kanyang mundo—hanggang sa may lalaking sugatan ang matagpuan niya sa gubat at alagaan. Habang tumatagal, nabuo ang damdaming hindi niya inaasahan..

Sa isang liblib na ermitanya sa paanan ng bundok, may isang dalagang namumuhay mag-isa bilang tagapag-alaga ng lumang kapilya. Tahimik ang kanyang mundo—hanggang sa may lalaking sugatan ang matagpuan niya sa gubat at alagaan. Habang tumatagal, nabuo ang damdaming hindi niya inaasahan.

Sa huling bahagi, mabubunyag ang tunay na dahilan kung bakit hindi matahimik ang kanyang kaluluwa. Isang sinaunang ritwal ang kailangang isagawa upang tuluyang mapahinga ang antingero—ngunit may kailangang magsakripisyo kapalit nito.

Habang sinisiyasat ang pinagmulan ng kanyang kamatayan, nadiskubre ang mas madilim na katotohanan: may sumpang nakakabit sa kanyang mga anting-anting. Isa-isang nawawala ang mga taong nagtangkang kunin ang mga ito, na para bang may nagbabantay na espiritu.

Isang bangkay ang natagpuan sa gilid ng gubat—hindi naaagnas, hindi nasisira ng panahon, at may suot na mga lumang anting-anting na tila buhay pa. Nakilala ito bilang si Amaranhig, isang makapangyarihang antingero na matagal nang pinaniniwalaang namatay matapos makipaglaban sa mga aswang at mangkukulam.

Isang batang pinagkalooban ng likas na kakayahang gumamit ng anting-anting ang nagiging pag-asa ng isang bayan laban sa lumalalang panganib ng mga aswang at mangkukulam. Ngunit sa murang edad, kailangan niyang pumili sa pagitan ng pagiging bata at pagtanggap sa mabigat na tungkuling iniatang ng mga ninuno.

Sa isang matandang puno ng akasya sa gilid ng baryo, may kapreng matagal nang naninirahan at binabantayan ang lupang sinasakupan nito. Kapag ginambala ang puno—may mawala, may magkasakit, at may hindi na makauwi. Isang tao ang naglakas-loob na hamunin ang nilalang, hindi alam na ang galit ng kapre ay hindi basta napapawi at kadalasang nauuwi sa trahedya.

Isang bihirang mutya ang namamana lamang sa mga may dugong pinili ng mga ninuno—ang Morado. Sinasabing nagbibigay ito ng kakaibang lakas at kakayahang makita ang mga nilalang sa kabilang daigdig. Ngunit habang tumitindi ang kapangyarihan ng mutya, unti-unting nagdidilim ang kapalaran ng nagmamay-ari nito, dahil bawat paggamit ay may kapalit na hindi kayang tumbasan ng kahit anong dasal.

Isang kasunduang tinanggap dahil sa matinding kahirapan: kayamanan kapalit ng buhay. Sa simula, tila natupad ang lahat ng pangarap—lupa, ginto, at kapangyarihan. Ngunit habang lumilipas ang panahon, may isang miyembro ng pamilya ang unti-unting nawawala.