Biz her şeye,

Esirgeyen ve bağışlayan,

Çokça esirgeyen ve çokça bağışlayan,

Hep esirgeyen ve hep bağışlayan rabbin adıyla başlayan adamlarız anna.

Büyücülerin, haramilerin, korsanların bankacıların elinden kurtulmamız da bundan.

Karanlık, rutubetli, çok bağırışlı,

Çok nefessiz, çok sabahsız, çok aşksız, çok çiçeksiz, çok neşesiz, çok kitapsız

Bir fabrikada hayatta kaldık sırf bu yüzden

Piyasaların hınçla dolu iniş çıkışlarına kalbimiz dayanıyor bir şekilde.

Kalbimiz derken,

İlk gençliğimiz, sakalımız,

Bir kasetin iki yüzüne de ard arda kaydedip dinlediğimiz şarkımız diyorum aslında

İşte böyle yaşıyoruz

Ve yaşamak da sana dair uzayıp giden bir özleme dönüşüyor

İnsaf et anna!

Gidelim buradan

Senin masumiyetini,

Bilgelik zamanlarından kalma sırları,

Dünyanın bütün sabahlarını yanımıza alıp da gidelim.

Haritaya bakmadan gidelim.

Ölelim diyecektim, az kalsın.

Ölmeyelim, hiç ölmeyelim Anna.

Sarılalım...Diyecektim az kalsın.

İçimden böyle şeyler de geçiyor işte.

Sarılalım, dudakların…

Tamam sustum.

Gitmek istemezsen bir şiir miktarı kadar otursak diyorum.

Şiir kalsın istersen, sadece otursak.

Oturmasan da olur benimle,

Sadece ellerimi tut...

Ellerimi tutma dilersen, sadece yüzüme bak.

Yüzüme bak ama Anna, yüzüme bak.

Gözlerime bak, gözlerimin içine bak.

Gözlerim biraz karanlık

İçinde cenkler, ayinler, kapıları yumruklayışlar, turgutlar, edipler, sezailer,

Siyahlar, beyazlar, uykusuzluklar, bitmeyen başağrıları, bildirilerin öfkesi,

Duvarlara uzun dalmışlıklar var.

Gözlerim biraz yorgun.

İçinde bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler,

Bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler…

Bekleyişler anna.

Hepsini sayamam gerçi, utançlarım da var.

Ama geçecek hepsi,

Geçecek.

Şifalı gözlerin, her şeyi iyi edecek.

Gözlerimin içine bakmaktan korkma anna

Sen adımını attığın andan itibaren, hira dinginliğine dönüşecek ortalık.