Arif bu bölümde İstanbul’un dingin ve huzurlu mekânlarından Beşiktaş’ta bulunan Yahya Efendi Dergâhını anlatıyor. İstanbul boğazını serviler ve kedilerle, sessiz ve sakince seyreyleyeceğiniz bu mekân, Osmanlı devrinin önemli simalarından Yahya Efendi ve birçok ismi daha misafir etmekte. Kanuni’den mektupla başlayıp Arif’in vasiyeti ile biten bu bölümü, İstanbul’da sükûnet dileyenlere ithaf ediyor Arif.

Arif güncesinde bu bölümde, İstanbul’un kültür miraslarından Açık Radyo’yu ele alıyor. Otuz yıldır İstanbul’da yayın yapan Açık Radyo’ya, RTÜK tarafından geçen hafta yayın yasağı getirildi. Arif, şanlı tarihimiz boyunca şu veya bu sebeple mütemadiyen farklı sesleri kesmekle meşhur olan egemenlere, “yuh baba” menkıbesi ile sesleniyor. Zor ve iddialı bir temenni olsa da, kâinatın tüm sesleriyle buluşmayı diliyor.

Antakya’dan İstanbul’a gelen değerli misafirlerimizi güncemize davet ettik, incelikle teşrif ettiler. Kendileriyle yaptığımız bu anlamlı söyleşileri sizlere sunarken, bölümlerin metinlerini yazan, özüyle sözüyle ışıldayan, özüyle sözüyle Antakya olan sevgili Tuğçe Tezer’e teşekkürlerimi sunuyorum. ☘️

Arif geçen ay Antakya'ya giderken "Merhaba Antakya" demiş, dönüşte arkadaşlarıyla birlikte kaydettiği "Antakya Güncesi"yle Antakya'ya seslenmişti. Geçtiğimiz günlerde bir imkân oldu ve Antakya'dan dostlar, İstanbul'a geldi. Bu defa Arif, Antakyalı dostları Postane'de misafir ediyor; onlarla hayata, Antakya'ya, deprem sonrası yaşama ve şüphesiz İstanbul'a dair sohbet ediyor.

Hoşgeldin Antakya sohbetlerinin sonuncusunda Sevdar Yılmaz, çok sıcak bir güneş altında içilen suyun serinliğine benzettiği İstanbul'u, başına gelenlere rağmen yetkilileri bir türlü deprem bölgesi olduğuna ikna edemeyen Antakya'yı, depremden bugüne geldiğimizde 6 Şubat'tan daha kötü koşullarda yaşamak zorunda kalan Antakyalıları, sağlık çalışanlarının Antakya'da yaşadığı zorlukları anlatıyor.

İyi ki varsın Sevdar Yılmaz.

Yalnız değilsiniz, beraber iyileşeceğiz.

Antakya’dan İstanbul’a gelen değerli misafirlerimizi güncemize davet ettik, incelikle teşrif ettiler. Kendileriyle yaptığımız bu anlamlı söyleşileri sizlere sunarken, bölümlerin metinlerini yazan, özüyle sözüyle ışıldayan, özüyle sözüyle Antakya olan sevgili Tuğçe Tezer’e teşekkürlerimi sunuyorum. ☘️

Arif geçen ay Antakya'ya giderken "Merhaba Antakya" demiş, dönüşte arkadaşlarıyla birlikte kaydettiği "Antakya Güncesi"yle Antakya'ya seslenmişti. Geçtiğimiz günlerde bir imkân oldu ve Antakya'dan dostlar, İstanbul'a geldi. Bu defa Arif, Antakyalı dostları Postane'de misafir ediyor; onlarla hayata, Antakya'ya, deprem sonrası yaşama ve şüphesiz İstanbul'a dair sohbet ediyor.

Hoşgeldin Antakya sohbetlerinin üçüncüsünde Eda Dinçman, İstanbul ve Antakya'nın benzerliğini, depremden sonra Antakya'dan uzak kalmanın zorluğunu, depremi bekleyen İstanbul'un Antakya'da yaşananları yaşamamak için hazırlanması ihtiyacını, Antakya'nın ve şehirlerin iyileşmesi ve gelişmesinde sanatın, kültürün önemini, İstanbul'u sevmenin, Antakya'yla dayanışmanın değerini anlatıyor.

İyi ki varsın Eda Dinçman.

Yalnız değilsiniz, beraber iyileşeceğiz.

Antakya’dan İstanbul’a gelen değerli misafirlerimizi güncemize davet ettik, incelikle teşrif ettiler. Kendileriyle yaptığımız bu anlamlı söyleşileri sizlere sunarken, bölümlerin metinlerini yazan, özüyle sözüyle ışıldayan, özüyle sözüyle Antakya olan sevgili Tuğçe Tezer’e teşekkürlerimi sunuyorum. ☘️

Arif geçen ay Antakya'ya giderken "Merhaba Antakya" demiş, dönüşte arkadaşlarıyla birlikte kaydettiği "Antakya Güncesi"yle Antakya'ya seslenmişti. Geçtiğimiz günlerde bir imkân oldu ve Antakya'dan dostlar, İstanbul'a geldi. Bu defa Arif, Antakyalı dostları Postane'de misafir ediyor; onlarla hayata, Antakya'ya, deprem sonrası yaşama ve şüphesiz İstanbul'a dair sohbet ediyor.

Hoşgeldin Antakya sohbetlerinin ikincisinde Cansel Aslan, İstanbul'un deprem öncesi ve sonrası sebep olduğu hislerin farkını, Rimmen Kadın Kooperatifi ve Hatay Deprem Dayanışması deneyimlerini, dayanışmanın ve unutulmamanın Antakya için önemini anlatıyor. 

İyi ki varsın Cansel Aslan.

Yalnız değilsiniz, beraber iyileşeceğiz.

Efruze Esra Alptekin ile çocuklardan, oyunlardan, İstanbul’un gettolarından, “öteki”lerinden, berikilerinden konuştuk. Muse Birds Medya’da Barış Çemberi adıyla yeni bir programa başlayacak olan Efruze, barışın; İstanbul’dan, çocuklardan, oyundan ve ötekiyle buluşmaktan geçtiğine inanmakta.

Antakya’dan İstanbul’a gelen değerli misafirlerimizi güncemize davet ettik, incelikle teşrif ettiler. Kendileriyle yaptığımız bu anlamlı söyleşileri sizlere sunarken, bölümlerin metinlerini yazan, özüyle sözüyle ışıldayan, özüyle sözüyle Antakya olan sevgili Tuğçe Tezer’e teşekkürlerimi sunuyorum. ☘️

Arif geçen ay Antakya'ya giderken "Merhaba Antakya" demiş, dönüşte arkadaşlarıyla birlikte kaydettiği "Antakya Güncesi"yle Antakya'ya seslenmişti. Geçtiğimiz günlerde bir imkân oldu ve Antakya'dan dostlar, İstanbul'a geldi. Bu defa Arif, Antakyalı dostları Postane'de misafir ediyor; onlarla hayata, Antakya'ya, deprem sonrası yaşama ve şüphesiz İstanbul'a dair sohbet ediyor.

Hoşgeldin Antakya sohbetlerinin ilkinde sevgili Emel Duman; derin yaraların iyileşmesinde yavaşlığın kıymetini, eşsiz güzelliğine rağmen İstanbul'un yaşamayı olanaksız kılan hızını, Antakya'nın iyileşmesinde üretimin desteklenmesinin önemini, Defne Apollon İpekçilik'in her şeye rağmen sürdürdüğü doğal üretim iradesini, bir bakıma yaşamın doğayla uyum içinde akışının zaman, emek ve tutarlılıkla ilişkisini anlatıyor. 

İyi ki varsın Emel Duman.

Yalnız değilsiniz, beraber iyileşeceğiz.

Arif bu bölümde, Bebek ile Rumeli Hisarı arasındaki küçük ve tatlı, bol hatıralı az nüfuslu Âşiyan’ı anlatıyor. Konu Âşiyan olunca şairlere, şairler olunca da pek sevdiği şiirlere bolca yer veriyor Arif. Mezar taşlarından padişah kayıklarına, istibdat yıllarından gelmek bilmeyen hürriyet yıllarına uzun bir yolculuk Âşiyan.

Kaan Emek Antakya dönüşü sonrası hislerimizi sordu, biz de sevgili Tuğçe Tezer ile anlatmaya çalıştık. Sonra bu bölüm için Tuğçe Hocanın zarif ellerinden bu kelimeler döküldü:

Arif İstanbul’dan çıkıp Antakya’ya gitmeden önce “Merhaba Antakya” demiş ve dönüşünde gerçekleştirmek üzere bir söz vermişti. Antakya’ya gidecek, dönüşte oradaki anılarını da yeni bir kayıtla anlatacaktı. İyisiyle kötüsüyle gerçek olmaktan çok hayale benzeyen günlerden sonra yolu tekrar İstanbul’a düştü ve verdiği sözü tutmak için mikrofon başına geçti. Ama hayat bu ya, sağında ve solunda, aylardır Antakya’nın iyiliği için kol kola yürüdüğü iki arkadaşı vardı: Günaydın Antakya ve Antakya Atlası. Hâl böyle olunca, bize de dinlemek, Antakya’ya gideceğimiz günü umutla beklemek kaldı. Karşınızda; Antakya Güncesi 🌿

(Takdir edersiniz ki, ilk iki cümle sevgili Arif'ten. Arif'in İstanbul Güncesi'ne, misafirperverliği için teşekkür ederiz.)

Ömer Faruk Boyacı ile büyük dedelerinin kök boyacılık mesleğinden başlayıp, kendisinin bugün resimle olan ilişkisine değin uzun bir serüveni konuştuk. Sanatsal üretimlerinin yanı sıra, Ömer’in ömürlük hedeflerinden biri de, “Boyacı Artisan” adında kurduğu toplulukla sanatın sürdürülebilirliğine ve toplumun her katmanında var olmasına olanak sunmak. Boyacı, Bursa’dan İstanbul’a, İstanbul’dan da dünyaya açılan renkli ve kolektif bir yolculuk başlatıyor.