Herkese selamlar! Umarım iyisinizdir. Beni sormayın lütfen. Yürürken, otobüste, iş çıkışı, sıkış tepiş bir metro yolculuğu esnasında, Aykut Kocaman gibi keder anında veya hüngür hüngür ağlarken dinleyeceğiniz ve belki bir umut size arkadaşlık edecek, yalnızlığınızı unutturacak ve sizi gülümsetme ihtimali bulunan bölüm sizlerle.
Not 3: Her ne kadar yalnız hissetseniz bile sizin gibi hisseden üzgün, kırgın ve yorgun insanlar var. Bakmayın, görün. Arkadaşlıklar güneşli havalarda değil fırtınalarda kök salar. Bu dünya için kıymetli olmasak bile her insan içerisinde bir evren bulundurduğu kanaatindeyim. Bu yüzden az da olsa değerliyiz. Belki yazan eden yoktur ama günaydınnnnnnn ve iyi gecelerrrrr şeklinde size ufak bir jest yapabilirim :)