Her şey var ama hiçbir şey yetmiyor.
Yeni olan çok, ama yenilik duygusu yok.
Camus’nün absürtlüğü, Nietzsche’nin yaşam tutkusu, Frankl’ın anlam arayışı ve Byung-Chul Han’ın yorgunluk toplumuyla bir çağın nabzını tutuyoruz: Tükenmişlik.

Artık hiçbir şey heyecan vermiyorsa, sorun bizde mi dünyada mı?
Belki de anlam, artık “heyecan”da değil — sessizlikte, sadelikte, hatta sıkıntının kendisinde saklıdır.