Ο π. Ανδρέας μιλά για τις σχέσεις των γονιών με τα παιδιά. Για τις ανησυχίες, για τον τρόπο επικοινωνίας, τον παρεμβατισμό. Για την προσευχή, το παράδειγμα που δίνουμε, την συνέπεια στα λόγια και τις υποσχέσεις μας. Και τέλος για την αδιαπραγμάτευτη αγάπη προς τα παιδιά.

Ο π. Ανδρέας μιλά για την ησυχία, τη σιωπή και την ηρεμία της ψυχής με παραδείγματα από το γεροντικό και περιστατικά από τη ζωή του Αββά Αρσένιου.

Ένας καλός λόγος, μία προσπάθεια να κατανοήσουμε τους άλλους έστω και αν δεν λύνουμε το πρόβλημά τους είναι αρκετός για να αναπαύσει την ψυχή τους. Να τους δώσει κουράγιο στον αγώνα τους και σε εμάς να δώσει αληθινή χαρά. Για να δώσουμε και να λάβουμε αγάπη.

Με έναυσμα έναν καυγά σε μία οικογένεια ο π. Ανδρέας μιλά για τις προστριβές στις σχέσεις των ανθρώπων και με ποιό τρόπο αποκαλύπτουν τον αληθινό μας εαυτό και αποκτούμε αυτογνωσία και αδελφογνωσία. Πως με τις τριβές βελτιώνουμε το χαρακτήρα μας όπως οι πέτρες στη θάλασσα γίνονται λείες.

Ο π Ανδρέας μας προτρέπει να μιλήσουμε αληθινά μέσα από την ψυχή μας. Να εκφράσουμε τους πόνους, τις ζήλειες, τις ανασφάλειές μας σε όσους αγαπάμε. Για να είμαστε γνήσιοι. Αυτές οι κινήσεις θα μας ενώσουν αυθεντικά. Είναι μία δύσκολη διαδικασία ένας σταυρός που θα οδηγήσει στην Ανάσταση μας.

Ο π. Ανδρέας κάνει μία ακόμα αναφορά στον Αββά Ποιμένα από το γεροντικό και μας μιλά για τη διάκριση με την οποία πρέπει να αντιμετωπίζουμε τους άλλους ανάλογα με τα ξεχωριστά τάλαντα και τις αδυναμίες του καθενός.

Με μία αναφορά σε μία ιστορία από τον Ευεργετινό ο π. Ανδρέας εμβαθύνει στην ειλικρινή εξομολόγηση αλλά και στην κατανόηση του ότι παρόλο που όλοι είμαστε αμαρτωλοί δεν πρέπει να εγκαταλείπουμε τον αγώνα μας.

Ο π. Ανδρέας περιγράφει διαφορετικούς τρόπους για προσευχή με βάση τις απαντήσεις που έδωσαν φίλοι και πνευματικά του παιδιά σε ενα δικό του μήνυμα-ερώτηση για το πως προσεύχονται καθημερινά.

Μέσα από παραδείγματα της καθημερινής ζωής ο π. Ανδρέας μας δείχνει το δρόμο για να αγαπήσουμε αληθινά και χωρίς όρους ο ένας τον άλλο.

Με αφορμή κάποιες ιστορίες του Αββά Ποιμένα από το γεροντικό ο π. Ανδρέας κάνει μία αναφορά στα ουσιαστικά και αληθινά λόγια και τις συμπεριφορές που μας φέρνουν πιο κοντά.