ساز و آواز – آواز همایون از برگ سبز ۱۶۳ – حسین قوامی و جلیل شهناز

تا بود زلف تو اسباب پریشانیِ ما

رو به سامان ننهد بی سر و سامانیِ ما

نه تو رحم آوری و نی اجل آید ما را

از دلِ سختِ تو فریاد و گران جانیِ ما

دید هر کس رخ تو واله و شیدایِ تو شد

نه همین حسن تو شد باعث حیرانیِ ما

ز آستین اشک بیفزود و ز دامان بگذشت

آه از این سیل که دارد سر ویرانیِ ما

روز محشر چو سر از خاک لحد برداریم

نام نیکویِ تو نقش است به پیشانیِ ما