Elimde fener

Karşımda fener:

Karanlığa karşı savaşa gidiyorum.

Yorgunluk beşikleri gelip gitmelerin çekişmesinden duraksamışlar

Ve derinliklerden bir güneş küllenmiş

 Evrenleri aydınlatıyor.

Yıldırımın asi haykırışı

Ve üzüm ağacının suskun acısı

Ufak koruğun uzun sarmalın sonunda filizlendiği an

Bütün haykırışım acılardan kaçmaktı.

Çünkü ben,

En korkunç gecelerde güneşi umutsuz dualarımla istemiştim.

Güneşlerden geldin,

Seherlerden.

İpeklerden ve

Aynalardandın sen.

Tanrının ve ateşin olmadığı boşlukta

Bakışını ve güvenini istemiştim.

İki ölüm arasında,

İki yalnızlığın boşluğunda,

Ciddi bir akış.

İşte senin bakışın ve güvenin böyledir

Senin sevincin acımasız ve ulu boş ellerimde nefesin şarkı ve yeşillik

Kalkıyorum!

Elimde fener,

Gönlümde fener,

Ruhumun pasını saydamlaştırıyorum

Senin aynanın karşısına ayna koyuyorum

Senden sonsuzluk yaratayım diye.