Hazır olmadığım için, olmayacak kişilere yöneldim. Gerçek bir yakınlığa cesaret edemeyince, sahte yakınlıklar ‘güvenli’ geldi. Ama o güven, en derin yalnızlıktı.

Bu bölümde, Özdemir Asaf’ın “Kendi bahçesinde dal olamayan, benim bahçemde ağaçlık taslıyor” sözüyle yola çıkıyor, Dunning-Kruger etkisinin gölgesinde sesin değil derinliğin konuştuğu yerlere uğruyoruz.

Neden bazı insanlar her şeyi biliyormuş gibi konuşur da, gerçekten bilenler sessiz kalır?
Neden bazen bilgimizi küçümseyenlerle çevrili oluruz?
Ve benlik algımız neden kendi değerimizi unutturur?

Cevapları birlikte arayalım.
Belki de bu bölüm, kendi bahçene yeniden bakmak için bir davettir.

Bu bölümde, kayıptan kaçınma dürtüsünün ilişkilerde nasıl devreye girdiğini keşfediyoruz.
Gitmekten korktuğumuz için mi kalıyoruz, yoksa kalmak gerçekten istediğimiz bir şey mi?
Kayıp korkusu, sevgi, bağlılık ve özgürlük arasındaki hassas dengeyi birlikte sorguluyoruz.

Bazı bakışlar sadece bakış değildir.Bu bölümde Lavinia ve konuğu, başkalarının ilişkilerine düşen "masum" gözlerin peşine düşüyor.Hiçbir şey yapılmadı ama her şey yaşandı diyebileceğiniz o anlar, gezinirken yakalanan kalp çarpıntıları ve görünmeyenler…

“Göz hakkı” deyip geçmeyin.

Tarot baktırmayı sever misiniz?

Ben bakmayı çok severim... Hadi gelin size basıl bir falcı olduğumu anlatayım.

“Ya bizim kurallarımıza uyarsın, ya da kendi başının çaresine bakarsın” dediler.

Ben de baktım.

Bu bölüm, zorunda kalınca güçlü olanların, mecbur kalınca yol bulanların hikayesi.

Hayatta kalmanın, kim olduğunu hatırlamanın ve büyümenin bir rehberi gibi…

Kendi yolunu seçmiş ya da seçmek zorunda kalmış herkese gelsin.

Eskiden büyürken sadece kemiklerim ağrırdı. Şimdi büyürken kalbim acıyor. Ne zaman bitecek bu büyümek? Hep acıyacak mı artık kalbim.

X: hisyya

Plan a'lar Plan b'ler ikinci kadınlar ve şerefsizler... işte bütün hikaye bu.

Her daim hayatımı aydınlatan arkadaşım, dostum Can'a ithafen. ✨

Hayatta bazen göz ardı ettiğimiz, belki de hiç fark etmediğimiz kelimeler vardır. Küçük, basit ama yüreklerde derin yankılar uyandıran kelimeler… 'Seninle gurur duyuyorum' da onlardan biri. Her zaman duymadığımız, belki de duymayı hiç beklemediğimiz bu cümle, duyduğumuz anda içimizde bir kapı açar. Bir an için dünya durur, tüm yorgunluklar, çabalar, yalnızlıklar anlam kazanır.

İnsan varlığı, doğası gereği onaylanmak, değer görmek ve kabul edilmek ister. Maslow, ihtiyaçlar hiyerarşisinde bu derin ihtiyaca işaret ederken, Viktor Frankl, insanın yaşamındaki anlam arayışının yalnızca başarıdan değil, başkalarının gözünde değer bulmaktan da geçtiğini vurgular. İşte bu yüzden, birinin bizimle gurur duyduğunu bilmek, varlığımızı daha derinden hissettirir; sanki ruhumuza sessizce bir nefes alınmış gibi.

Ancak ne tuhaftır ki, bu üç kelimeyi söylemekte bazen ne kadar zorlanırız. Sosyal normlar, dilimize yerleşmiş mesafeler, duygusal bariyerler… Belki de Sartre’ın dediği gibi, 'Cehennem başkalarıdır,' çünkü onların gözlerinde görmek istediğimiz onayı her zaman bulamayız.

Bugün burada, bu podcast'te, hep birlikte bu basit ama etkili ifadenin gücünü keşfedeceğiz. Neden sevdiklerimize, arkadaşlarımıza, hatta kendimize bile 'gurur duyuyorum' demekte tereddüt ederiz? Ve bunu söylediğimizde ne değişir?

Bu yolculukta, birlikte keşfedeceğimiz çok şey var. Belki de en önemlisi, dilimizin arka odalarında unuttuğumuz bu kelimelerin hayatlarımızdaki dönüştürücü gücüdür. O zaman, kelimelerin kapılarını aralamaya başlayalım…

Bu bölümde, modern ilişkilerin karmaşık dünyasına dalıyoruz! "Friends with Benefits", "Fuck Buddy", "Bariyer İlişki", "Tampon İlişki" ve "Love Buddy" gibi kavramları ele alıyoruz. Her bir ilişki türünün dinamiklerini, avantajlarını ve zorluklarını keşfederken, duygusal bağlar ile fiziksel çekim arasındaki ince çizgide geziniyoruz. Dinleyicilere, bu alternatif ilişki türlerinin ne anlama geldiğini, neden tercih edildiğini ve potansiyel etkilerini anlamalarına yardımcı olmayı amaçlıyoruz. Modern aşkın yüzünü görmek için bize katılın!

Gerçek bir hayat hikayesinden kesittir.

Ayrılık, hayatımızın en zor anlarından biridir. İnsan ilişkilerinin doğal bir parçası olmasına rağmen, ayrılıkla başa çıkmak her zaman kolay olmaz. Seneca, "Ayrılık acı verir, ama bazen de gereklidir" der. Bu acının, büyümemize ve kendi içsel gücümüzü keşfetmemize olanak tanıdığını unutmamalıyız.

Carl Rogers: "Gerçek, içten ve empatik bir ilişki, kişinin psikolojik iyileşmesi için en güçlü faktördür."