Her şey geçmeyen bir karın ağrısıyla başladı. Ardından hastane ziyaretleri, tetkikler, gastroenterit ve enfeksiyon derken kendimi hiç planlamadığım bir sağlık molasının içinde buldum.

Bu bölümde son zamanlarda yaşadığım hastalık sürecini, karın ağrısıyla başlayan hastane maceramı ve gastroenterit hakkında doğru bildiğim yanlışları anlatıyorum. Bir yandan da hastalık nedeniyle kilo vermenin, istediğim kiloya ulaşmanın ve uzun zamandır hayalini kurduğum “izinli günlere” kavuşmanın neden düşündüğüm gibi hissettirmediğinden bahsediyorum.

Çünkü bazen istediğin şey gerçekleşiyor ama gerçekleşme şekli, o şeyin bütün anlamını değiştiriyor.

İstediğim kilodaydım ama sağlıklı değildim. İzinliydim ama dinlenmek için değil, iyileşmek için. Ve bir noktada insanın gözü ne tartıdaki rakamı görüyor ne de normalde kafasına taktığı şeyleri.

Biraz gastroenterit, biraz hastane, biraz stres ve beden ilişkisi, biraz da sağlık bozulduğunda değişen öncelikler üzerine…

Bu kez aynaya karşı konuşurken tek bir yere vardım: Bazı şeyleri bu kadar dert edecek kadar sağlığımızdan vazgeçmemeliyiz.

🎙️ Aynaya Karşı Konuşmak — Mecburi Sağlık Molası

Cool Girl Olacağım Derken Duygularımı Kaybettim

“Ben ilişki istemiyorum ya.” (İstiyorsun.)

“Akışına bırakalım.”
Sonra akış seni Ege’ye kadar götürüyor, sen hala “Biz neyiz?” diye soramıyorsun.

Bu bölümde modern flört kültürünün bize sattığı “cool girl” imajını konuşuyoruz: ilişki istese bile istemiyormuş gibi davranan, bir şeyden rahatsız olduğunda söylemeyen, ilişkinin adını sormaya çekinen ve “fazla” görünmemek için kendi beklentilerini küçülten kadınları.

Bir de işin diğer tarafı var:
“Ben ilişki istemiyorum, sadece takılalım.” deyip sevgililiğin bütün konforunu; sadakati, ilgiyi, yakınlığı ve duygusal desteği beklemek ne kadar dürüst?

Ben cool girl sürgününden döndüm.

Gayet de ilişki istiyorum.
Gayet de ilişkinin adının olmasını istiyorum.
Ve biri başka bir şey istiyorsa onu değiştirmeye çalışmak yerine, kendi istediğimi küçültmemeyi tercih ediyorum.

Bu bölümde biraz modern ilişkiler, biraz flört kültürü, biraz sınırlar ve beklentiler, biraz da bizzat erkek arkadaşıma:

“Bana çıkma teklifi et, ondan sonra bunun adı konulmuş olsun.”

dediğim şirin ama hafif lise aşkı tadındaki hikâyem var.

Çünkü belki de asıl cool olan hiçbir şey istememek değil;
ne istediğini söyleyip karşı taraf aynı şeyi istemediğinde kendini kaybetmeden yoluna devam edebilmek.

🎙️ Aynaya Karşı Konuşmak — by Lavinia The Witch

Yeni bölüm: Cool Girl Olacağım Derken Duygularımı Kaybettim

Şaka Bir Yana: Arkadaşının İlişkisinde Neden Daha Akıllısın?

Bir önceki bölümde “arama” dedik, çiçek gönderildi. “Ulaşma” dedik, annesi arandı. Arkadaş grubuyla ilişki krizlerini yönetirken verdiğimiz korkunç tavsiyelere güldük.

Şimdi şaka bir yana: Neden arkadaşımızın ilişkisinde her şeyi bu kadar net görürken kendi ilişkimizde aynı mantığı kullanamıyoruz?

Bu bölümde; ilişkilerde psikolojik mesafeyi, yoğun duyguların kararlarımızı nasıl etkilediğini, arkadaş grubunda aynı meseleyi tekrar tekrar konuşmanın bizi gerçekten rahatlatıp rahatlatmadığını ve “Kızlar sizce ne yapayım?” toplantılarının psikolojisini konuşuyoruz.

Self-distancing ve hot–cold empathy gap kavramlarından yola çıkarak başkasının ilişkisinde neden daha objektif, kendi flörtümüzde ise neden daha yaratıcı bahaneler bulan insanlar olduğumuza bakıyoruz.

Çünkü arkadaşına:

“Üç gündür yazmıyorsa peşinden gitme.”

demek kolay.

Konu kendine gelince:

“Bence kaçıngan bağlanıyor olabilir…”

Ve bir anda ilişki yaşamıyoruz, vaka formülasyonu hazırlıyoruz.

🎙️ Aynaya Karşı Konuşmak — by Lavinia The Witch

İlişkiler, flört, arkadaşlık, ayrılık psikolojisi ve kız kıza ilişki tavsiyeleri üzerine; bu kez biraz daha bilimsel, yine biraz Allah’a emanet.

Ve önceki bölümden öğrendiğimiz tek kesin bilgi:

Arama dediysek annesini de arama.

En Azından İçinde Kalmadı Aşkım

“Arama aşkım.” (Aradı.)

“Mesaj atma.” (Atmadı… çiçek gönderdi.)

“Artık hiçbir şekilde ulaşma.” (Annesini aradı.)

Ve evet, bir noktada “En azından içinde kalmadı aşkım” demeyi biz de bıraktık. Çünkü bazı şeyler gerçekten içinde kalabilir.

Bu bölümde kız kıza verilen ilişki tavsiyelerini, arkadaş grubunda kurulan kriz masalarını, eski sevgiliye atılmaması gereken o “son mesajı”, cevap verme süresi hesaplamalarını, story üzerinden yürütülen psikolojik savaşları ve arkadaşımız verdiğimiz bütün tavsiyelerin tersini yaptığında başlayan enkaz kaldırma çalışmalarını konuşuyoruz.

Bir de tabii işin diğer tarafı var: Başkasının ilişkisinde son derece mantıklı olup kendi flörtümüzde neden bütün prensiplerimizi kaybediyoruz? Arkadaşımıza “Seni isteyen insan böyle davranmaz” derken konu kendimize gelince neden bir anda “Bence kaçıngan bağlanıyor olabilir” diye vaka analizi yapmaya başlıyoruz?

Ben aile danışmanıyım diye arkadaşlarım bir dönem ilişki tavsiyelerime fazla güvendi. Neyse ki zamanla kendi özel hayatımdaki kararlarımı görüp bu alışkanlığı bıraktılar.

Çok da başarılı olsam zaten burada size podcast kaydetmek yerine kocam ve çocuğumla pazar kahvaltısına gidiyor olurdum.

Neyse, Allah bir şekilde koruyor tabii.

🎙️ Bu bölüm; flörtler, ayrılıklar, eski sevgililer, arkadaş tavsiyeleri ve “KIZLAR ACİL BAKIN” diye başlayan WhatsApp krizleri üzerine.

Çünkü bazen arkadaşlık doğru ilişki tavsiyesini vermek değil…

Arkadaşının kendi özgür iradesiyle verdiği bok gibi kararların ardından enkazı birlikte toplamaktır.

Ve son bir hatırlatma:

Arama aşkım.

Annesi de dahil.

Kimse seni kıskanmıyor olabilir. O story sana gönderme olmayabilir. Seni sevdiği için kaçmamış, sadece seni istememiş olabilir.

Rahatsız edici mi? Biraz.

Çünkü bazen yaşadığımız şeylerden çok, yaşadıklarımıza yüklediğimiz anlamlarla uğraşıyoruz. Bir mesajın gelmemesinden bir aşk hikayesi, bir sessizlikten strateji, bir reddedilmeden “beni kaldıramadı” anlatısı çıkarabiliyoruz.

Peki gerçekten olanı mı görüyoruz, yoksa egomuzu koruyan hikayeyi mi?

Bu bölümde; insanın kendini neden başkalarının hayatında merkeze koyduğunu, reddedilmeyi neden kişisel bir hikayeye dönüştürdüğümüzü, sosyal medyada her paylaşımı neden bir işaret gibi okuyabildiğimizi ve “beni kıskanıyor”, “benden korktu”, “beni unutamıyor” gibi düşüncelerin arkasında ne olabileceğini konuşuyoruz.

David Foster Wallace’ın “varsayılan ayar” fikrinden yola çıkarak ego, overthinking, ilişkiler, reddedilme, öz değer ve öz farkındalık üzerine biraz rahatsız edici ama gerekli bir aynaya bakıyoruz.

Çünkü acı gerçek şu:

Herkes seni düşünmüyor.
Herkes seni kıskanmıyor.
Herkes seni unutmakta zorlanmıyor.
Ve her şey seninle ilgili değil.

Ama bu seni değersiz yapmıyor.

Belki de tam tersine, başkalarının hikayesinde başrol olmaya çalışmayı bıraktığında kendi hayatına geri dönmeye başlıyorsun.

Bu bölümün sorusu:

“Ben gerçekten olanı mı görüyorum, yoksa egomu koruyan hikayeyi mi izliyorum?”

🎙️ Aynaya Karşı Konuşmak

Bu bölümde modern ilişkilerde sıkça karşılaşılan “bu ilişkiye bir isim koymayalım” diyen erkek tipini ve bu davranışın arkasındaki psikolojik dinamikleri ele alıyoruz. Belirsizlik içinde ilerleyen ilişkiler, situationship kültürü, duygusal sorumluluktan kaçış ve modern flört dünyasında netlik korkusu üzerine konuşuyoruz.

İlişki gibi davranıp ilişki sorumluluğu almayan erkeklerin neden “etiket istemiyorum”, “akışta kalalım” gibi cümleler kurduğunu; bunun gerçekten özgürlük mü yoksa bağlanma korkusu mu olduğunu inceliyoruz.

Ayrıca bu belirsiz ilişkilerin karşı tarafta nasıl bir kaygı, bağımlılık ve sürekli düşünme hali yarattığını; kadınların neden netlik yerine potansiyele bağlandığını psikolojik açıdan değerlendiriyoruz.

Bu bölümde “Tuvalete gidecek vakti varsa bana da yazabilirdi” cümlesinin altında yatan gerçek psikolojiyi konuşuyoruz. Sürekli ilgi beklemek, mesaj gelmediğinde kaygılanmak, partnerin hayatındaki her şeyi kendinle kıyaslamak gerçekten aşk mı yoksa görülme ihtiyacı mı? Emel’in hikâyesi üzerinden; yoğun aşk yaşayan, hızlı bağlanan, yalnız kalamayan ve her ilişkiyi “hayatının aşkı” sanan insanların iç dünyasını inceliyoruz.

Histrionic Personality Disorder yani histriyonik kişilik örüntüsü, kaygılı bağlanma, ilgi bağımlılığı, terk edilme korkusu ve duygusal yoğunluk gibi konuları psikolojik açıdan ele alırken; John Bowlby, Erich Fromm ve Heinz Kohut gibi isimlerin teorilerine de değiniyoruz.

Bu bölümde:

• Sürekli mesaj bekleme psikolojisi

• “Online’dı ama bana yazmadı” hissi

• Yoğun aşk ve gerçek sevgi arasındaki fark

• Histriyonik kişilik örüntüsü nedir?

• Kaygılı bağlanma belirtileri

• İlişkilerde ilgi bağımlılığı

• Yalnız kalamama korkusu

• Aşk mı, yoksa onay ihtiyacı mı?

gibi konuları gerçekçi ve duygusal bir hikâye üzerinden konuşuyoruz.

Eğer ilişkilerde neden bu kadar yoğun hissettiğinizi, neden sürekli ilgi beklediğinizi ya da neden bazı insanların her ilişkiyi “gerçek aşk” sandığını merak ediyorsanız, bu bölüm tam size göre.

Bu bölümde “ciddi ilişki düşünmüyorum” diyen erkek söyleminin arkasındaki gerçekleri, bu cümlenin ne zaman bir tercih ne zaman bir kaçış olduğunu ve modern ilişki dinamiklerinde nasıl yanlış yorumlandığını derinlemesine inceliyoruz. Özellikle sosyal hayatı sınırlı, rutin bir yaşam süren ve duygusal ilişki kurma kapasitesi sınırlı olan bazı erkek profillerinin kendilerini “takılmalık erkek” gibi konumlandırmasının ne kadar gerçekçi olduğu sorgulanıyor.

İlişkilerde sıkça karşılaşılan bu tutumun aslında sorumluluk almaktan kaçınma, duygusal emek vermeme ve bağ kurma kapasitesini yanlış okuma ile nasıl ilişkili olduğunu ele alıyoruz. Gerçekten özgür ilişki yaşayan kişiler ile sadece bağ kurmaktan çekinen kişiler arasındaki farkları netleştiriyoruz.

Ayrıca modern flört kültüründe “ciddi değilim” söyleminin karşı tarafta nasıl bir belirsizlik ve duygusal dengesizlik yarattığını, bunun ilişkilerdeki güven algısını nasıl etkilediğini konuşuyoruz. Mizahi ama sert bir üslupla, romantik ilişkilerde sık yapılan yanılsamaları ve gerçek hayatla çelişen beklentileri ortaya koyuyoruz.

Bu bölüm; ilişkilerde netlik, sorumluluk, duygusal olgunluk ve gerçeklik algısı üzerine düşünmek isteyen herkes için. Modern ilişkilerde “ciddiyet” kavramının ne anlama geldiğini sorgularken, dinleyiciyi kendi seçimlerini yeniden değerlendirmeye davet ediyor.

Aşk gerçekten bir kere mi gelir?
Yoksa biz mi bir daha sevmeyi beceremeyiz?

Bir ilişki bittiğinde çoğumuz aynı hikayeye sığınıyoruz:
“Onun gibisi bir daha gelmez.”
Ama belki de asıl korkumuz bu değil.
Belki de içten içe şunu düşünüyoruz:
“Ben bir daha böyle sevemem… ya da sevilemem.”

Bu bölümde Erich Fromm’un bakış açısından yola çıkarak aşkı romantik bir masal olmaktan çıkarıp gerçek yerine koyuyoruz.
Aşkın neden bittiğini değil, neden sürdürülemediğini konuşuyoruz.

Çünkü gerçek şu:
Aşk başına gelen bir şey değil.
Sevgi, öğrenilen bir şey.

Ve eğer öğrenmezsen—
hayatına giren insanlar değişir,
ama yaşadığın hikâye değişmez.

Bu bölüm, kalbini korumak için kurduğun o tanıdık hikâyeyi sorguluyor.
Ve sana şu soruyu bırakıyor:

Gerçekten bir daha aşık olamayacak mısın… yoksa sevmeyi mi hiç bilmiyorsun?

Hazır olmadığım için, olmayacak kişilere yöneldim. Gerçek bir yakınlığa cesaret edemeyince, sahte yakınlıklar ‘güvenli’ geldi. Ama o güven, en derin yalnızlıktı.