#گلهای_رنگارنگ

برنامه شماره 519

#شجریان

#سیما_بینا

#فروغی_بسطامی

#مهدی_خالدی

#پژمان_بختیاری

#خاقانی_شروانی

#احمد_عبادی

#جواد_معروفی

#آذر_پژوهش

کار عشق از وصل و هجران درگذشت

درد ما از دست درمان درگذشت

در زمانه کار کار عشق توست

از سر این کار نتوان درگذشت

دوش در آینه مه نقش سیمای تو دیدم

ماه را روشن تر از هر شب ز رویای تو دیدم

پرتو مه نغمه جو رقص گل موسیقی شب

هرچه را دیدم نشاط آور ز سودای تو دیدم

ای سراپا لطف و رعنایی اندر آن دنیای زیبایی

به هرجا دیده بستم سرو بالای تو دیدم

روی زیبای تو دیدم محو چشمان تو بودم

مست رویای تو بودم واندر آن دنیای مستی

خویش را افتاده همچون سایه در پای تو دیدم

آمدم سرمست عشق و آرزو در کویت اما

جای خالی بود ای گل آنچه بر جای تو دیدم

صد یک حسن تو نوبهار ندارد

طاقت جور تو روزگار ندارد

بر تو مرا اختیار نیست که شرط است

کان که تو را دارد اختیار ندارد

همه شب راه دلم بر خم گیسوی تو بود

آه از این راه که باریکتر از موی تو بود

رهرو عشق از این مرحله آگاهی داشت

که ره قافله دیر و حرم سوی تو بود

زان شکستم به هم آیینه خودبینی را

که نگاهم همه در آینه روی تو بود

پیر پیمانه کشان شاهد من بود مدام

مه همه مستیم از نرگس جادوی تو بود

هیچکس آب ز سرچشمه مقصود نخورد

مگر آن تشنه که جایش به لب جوی تو بود

گر نگشتی به مراد دلم ای چرخ مگرد

بی نیاز از تو کند گردش پیمانه مرا

مستم ای رهگذر از مهر ز خاکم بردار

یا به میخانه رسان یا به در خانه مرا

عاقلان عیب من از باده پرستی مکنید

عالمی است در این گوشه میخانه مرا