Bu mevsimler, hepten yalancı,

Sonra hep kar yağıyor, sonra hep kızıl-kıyamet...

Senin saçlarına kar yağmaz mı hiç?

Senin bıyıkların donmaz mı tipilerde?

Sen üşümez misin?

Sen üşürsen ben ağlamaz mıyım?

Ayaklarına kapanayım, bu karda-kışta yolu tutma...

Ne olur gitme...

Masallarım kahramansız kalıyor,

Zambaklarım soluyor,

Zümrüt kanatlı kuşlarım ölüyor...

Baba, ben bu saklambaç oyununu hiç sevmiyorum...

Sağım-solum sobe….

Nereye saklanıyorsun böyle?

Seni hiçbir yerde bulamıyorum

Nolur bana bu oyunu oynatma

Ne olur gitme

Neden en çok sen gidiyorsun?

Neden en çok ben seni özlüyorum?

Baba, görmüyor musun, bulutlar çok karanlık

Ceketin ıslanır, ayakkabın su çeker

Ve sen de beni özlersin sırılsıklam

Sen gidiyorken, ben hiçbirşeyi anlamıyorum

Yeni bir dünyaya doğrulmak da ne?

Bulutlara binmek ne?

Gökkuşağının altından eğilip geçmek?

Kanatlı atlar… Ne demek?

Senin aldığın bu pantolonum bir gün yırtılır,

Bu ceketin rengi solar,

Bu ayakkabı delinir, biliyorum...

Sonrası ne olur?

Bir daha gözlerim hiçbir zaman böyle bakmaz

Hiçbir zaman büyüyemem ben sensiz

Baba, bu film başlamadan bitmiştir, bunu unutma..

Ne olur gitme!

Baba…Beni unutma...