ششمین جشن هنر شیراز - محمدرضا شجریان و گروه حفظ و اشاعه موسیقی ایران

محمدرضا لطفی، حسین علیزاده، مارتا مانی‌زاده، محمد مقدسی، کمال سامع و ناصر فرهنگ‌‌فر

ششمین جشن هنر شیراز سال ۱۳۵۱

باغبان حرامت باد زین چمن چو من رفتن *** گر به جای من سروی غیر دوست بنشانی (درآمد)

گر رقیب از لعلت بوسه خواست مانع شو *** حیف باشد ار حیوان نوشد آب حیوانی (گشایش ، داد)

ای عاقبت رقیبم زد بوسه لعل جانان را *** بُرد اَهرمَن آخر خاتم سلیمانی (شکسته)

یوسف عزیزم کو ای برادران رَحمی *** کز غمَش به جان آمد حالِ پیرِ کنعانی (دلکش)

حُسن تو هر جا که طبل عشق فرو کوفت *** بانگ برآمد که غارت دل و دین است (عراق، کرشمه)

مرا دو چشم به راه و دو گوش بر پیغام *** تو فارغی و به افسوس می‌رود ایّام (راک)

شبی نپرسی و روزی که دوست دارانت *** چگونه شب به سحر میبرند و روز به شام (راک کشمیر)

مـلامَتـم نکند هیـچ کـس در این سـودا *** که عشق می‌بسِتاند ز دست عقل زَمام (صفیر راک، کرشمه‌ی راک)

با دلشدگان،

با دلشدگان، جورُجفا، تا به کی آخر؟

آهنگِ وفا،

آهنگ وفا، ترکِ جَفا، بهر ِخدا کن!

شوق لبت برد از یاد حافظ

درس شبانه ورد سحرگاه