Anne, ben geldim

Yavrunun karnında sızı,

Kalbinde ağrı,

Aklının her kuytusunda karıncalar koşuyor....

Alazlanmış şahdamarı

Yine eskisi gibi başucumda bekle

Tertemiz bir bez ıslatıp, alnıma koy

Geçer,

Düşer bu ateş diyemiyorum

Yok! Yüzüm yok anne...

"Ne bu hal?" dersen,

Konuşacak sözüm yok

Ben geldim anne

Yalancı nasılsınlardan kaçıp,

Sözde iyiyimlerden kapına vardım

Yıllardır olmayacak rüyalara aldanıp,

Şefkatine muhtaç kaldım

Bir sırla geldim anne

Bana bir şey sormadan

Anlat, demeden

İçimde yıkılmış her yanı

Kopmuş her dalı,

Hepsinden mühim olanı

Kırılmış ruhumu onar...

Bana öğrettiğin ilk şey bu çiçek...

Benim büyük kayıplarım oldu Anne

Yüreğim yangın yeri gibi

Anne,

Göğsümde yumruğumun mührü taze...

Her adımda tökezlemiş ayaklarım eşiğinde,

Zulme uğrak kalbim kapında bekliyor işte

Öksürüyorum ara sıra

Belki içimdeki sır da, sızı da...

Öksürüyorum anne

Aç kapıyı...

Girer girmez pencereleri yine kapatırsın

Kötülükle yoğrulmuş hayatı dışarda bırakırsın

Anne,

Dönmek istemiyorum tekrar

Döneceğim yerde insanlar soğuk

Vicdanları kuru

Gözyaşları yağmurlarda saklanırken,

Bakışlar boşluğa asılıyor vicdana karşı,

Havalar ısınsa bile, insanlar hep aynı kalıyor

Yanından harici her yer uçurum

Kalbimle merhametine tutundum

İzin verme,

Nolur