Βαλ' το στο μπλέντερ

Πως περάσαμε από την "ιερή γεωμετρία" της τέχνης στην ωμή κατανάλωση των pixels; Πότε η "εξουσία του βλέμματος" κανονικοποιεί το σεξουαλικό και πότε το χαρακτηρίζει βέβηλο; Γιατί το γυμνό σώμα έπαψε να αποτελεί μια μορφή έκφρασης, αλλά ένα εργαλείο διασυρμού; Μήπως τελικά αυτό που μας τρομάζει δεν είναι η έλλειψη ρούχων, αλλά η απόλυτη αυτονομία;

Ο θάνατος είναι η μόνη βεβαιότητα που αρνούμαστε να πιστέψουμε μέχρι να μας χτυπήσει την πόρτα. Η συνειδητοποίηση της απώλειας αποτελεί έναν αγώνα αντοχής και αποδοχής. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου ο θάνατος δεν είναι ο εχθρός, αλλά το ζητούμενο. Είναι η αναζήτηση μιας «άλλης» ζωής, μιας μεταφυσικής γαλήνης, όπου το τραύμα δεν έχει πια φωνή. Τελικά είναι η ευθανασία η απόλυτη ελευθερία ή η απόλυτη παραίτηση;

Από πρωταθλητής καράτε στην Κορέα, στο Hollywood και από εκεί σε ένα παγκόσμιο σύμβολο της ποπ κουλτούρας. Αυτός ήταν ο Τσακ Νόρις, ο λιγομίλητος νεαρός από την Οκλαχόμα που απέδειξε ότι το διαδίκτυο και η σάτιρα δεν γκρεμίζουν μόνο κόσμους, αλλά και χτίζουν.

Ένα επεισόδιο για την εξουσία, την αντίσταση και το δικαίωμα των γυναικών να αποφασίζουν για το σώμα και τη ζωή τους.

Το πέταγμα του χαρταετού είναι ίσως μία από τις πιο δυνατές αναμνήσεις της ζωής μας. Με αφορμή την Καθαρά Δευτέρα, σκέφτομαι λοιπόν ότι κάπως έτσι μοιάζει και η επικαιρότητα. Οι τίτλοι ανεβαίνουν και κατεβαίνουν σαν χαρταετοί. Κάποιοι πετούν τόσο ψηλά που δεν βλέπουμε τίποτε άλλο. Άλλοι χάνονται πριν προλάβουμε να τους παρατηρήσουμε. Πως επομένως θα διατηρήσουμε την ισορροπία μέσα σε αυτή την “θύελλα” πληροφορίας;

Ένα επεισόδιο αφιερωμένο στους ανεκπλήρωτους έρωτες, αλλά και σε εκείνους που τόλμησαν και άντεξαν στον χρόνο.

Όλοι λένε ότι είναι «αντισυστημικοί».

Κανείς όμως δεν θέλει να πληρώσει το κόστος.

Σε μια εποχή που το διαφορετικό αποθεώνεται πριν καν αξιολογηθεί, που η οργή γίνεται ταυτότητα και η αντίσταση αισθητική, μήπως αυτό που νομίζουμε για ρήξη είναι απλώς ένας ρόλος μέσα στο ίδιο σύστημα;

Από την pop κουλτούρα μέχρι την πολιτική, αυτό το επεισόδιο ξεγυμνώνει την πιο βολική ψευδαίσθηση της εποχής μας: να νιώθουμε ότι αμφισβητούμε τα πάντα, χωρίς να αλλάζει τίποτα.

Και στο τέλος… ο λογαριασμός έρχεται πάντα ίδιος.

Τα ναρκωτικά δεν είναι lifestyle. Είναι κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα. Με αφορμή τις δημόσιες δηλώσεις του Γιάνη Βαρουφάκη για χρήση έκστασης, συζητάμε για τα όρια του δημόσιου λόγου, την πολιτική ευθύνη και την κανονικοποίηση των ουσιών.

Το deal μεταξύ Netflix & Warner Bros, η Paramount και οι άγνωστες ιστορίες από αγαπημένες Χριστουγεννιάτικες ταινίες.

Καλές γιορτές!!

Τι κοινό μπορεί να έχουν η "Σπασμένη Φλέβα", η "Ιθάκη" και η "Βουγονία" μεταξύ τους εκτός από talk of the town;