Omzumuza aldığımız ince bir hırkayla Balkon’da sabahladığımız bu bölümde, taşınmaktan Kundera’ya, insandaki boşluklardan gözlerimizi neden kırptığımıza, bina cephelerinden Marco Polo Meydanı’na, can sıkıntısından kapalı balkonlara, istifçilikten bırakıvermenin zorluğuna, ölmeyen eşyalardan çorba kepçesine kadar birbirine nasıl bağlandığına şaştığımız pek çok konudan bahsediyoruz.

Yan komşunun sesini duyuyoruz. Esiyor bugün, diyor mutlulukla.

***