W dzisiejszych czasach wiele ludzi się krząta, szuka, potrzebuje lub pragnie czegoś. Nikt nie wie, jak zaspokoić to pragnienie, bo kiedy uzyskuje to czego tak bardzo pragnął, okazuje się, że nie przyniosło mu oczekiwanej satysfakcji. Natomiast by zapełnić tę pustkę potrzeba nam jednego…

Różni ludzie, różne rzeczy, różne wydarzenia robią na nas wrażenie. Bywamy pod ich wpływem. Motywują nas, zachęcają, nadają życiu sens. Dawid, kiedy został królem także był pod wrażeniem. Zapraszamy do wspólnego odkrywania co takiego zrobiło na nim wrażenie. Opisane jest to w II Sam 7:18-29.

Apostoł Paweł na podstawie nauki w rozdziałach Listu do Efezjan 1-3, wzywa chrześcijan do odnowienia swojego umysłu oraz do postępowania zgodnego z nowym człowiekiem.

Jedno i to samo greckie słowo PEIRAZO, w naszych tłumaczeniach Nowego Testamentu raz tłumaczone jest jako PRÓBA, a gdzie indziej jako POKUSA. Dziś przyjrzymy się Panu Jezusowi w jego 40 dniowej próbie na pustyni. Przyglądając się Jemu, będziemy także chcieli zrozumieć nasze własne PRÓBY.

Lubimy ucztować w doborowym towarzystwie. Zwykle są to miłe chwile, panuje miła atmosfera. Każdy raczej stara się jej nie psuć. Jak by to było, gdyby na naszą ucztę przyszedł Jezus? Jak On by się zachowywał?

Jeśli jesteś ciekawy zapraszamy na Ucztę z Jezusem w Ewangelii Łukasza 14.

W historii Izraela nie było większego króla, niż król Dawid, który będąc u szczytu władzy otrzymał od Boga pewną obietnicę. Obietnicę, że przyjdzie po nim ktoś większy, niż on sam...

W czym pokładasz dzisiaj nadzieję? Gdzie szukasz zapewnienia, że twoja przyszłość będzie dobra i bezpieczna? Bóg posyłając Jezusa zabezpieczył naszą przyszłość, na zawsze. Jeśli tylko Mu zaufamy.

Dlaczego to Bóg ustanowił i ogłosił nieprzyjaźń pomiędzy kobietą i wężem, pomiędzy jej potomstwem, a jego potomstwem? Co ta nieprzyjaźń oznacza? Dlaczego złożył obietnicę POTOMKA, który zmiażdży głowę węża?
Zapraszamy do rozważań pierwszej z obietnic Boga, zapowiadającej przyjście Kogoś większego niż szatan i całe istniejące zło.

 Czytając list Jakuba odkrywamy starożytny kościół zmagający się z tymi samymi problemami co współczesny. Kiedy zaczynamy sami się oszukiwać, to co powinno być wyrazem naszego zmienionego wnętrza, staje się jedynie pustym religijnym zewnętrznym zwyczajem. Próbujemy zmierzyć się z podanym przez Jakuba wzorcem PRAWDZIWEJ religijności, którą jest pójście ścieżką naśladowania naszego Ojca w niebie. Prawdziwe zaangażowanie w życie naszych bliźnich i braci, to nie udawana religijność, ale prawdziwe życie chrześcijańskie.

Grożące wierzącym zło ze strony innych jest wciąż realne od wieków. Co w związku z tym? Modlić się o tych, których życie jest aktualnie w zagrożeniu, tak jak w Dziejach Apostolskich 12:1-17.