Gündelik yaşamımızın hay huyunu bir kenara bırakıp dünyamıza baktığımızda ne görüyoruz? Sonsuz maviliğiyle gökyüzü, altında rüzgârların okşadığı bereketli topraklar, denizler, her yerde yaşam ve yenilenme. Sınırsız bir güzellik, bereket ve zenginliktir gözlerimizin önündeki. Peki, doğanın güzelliklerinden yararlanan, sunduğu kaynakların tümüne el koyan, yağmalayan, kurutanlar kimlerdir? Sonsuz bir devinim içindeki kentleri, fabrikaları, santralleri, yolları, köprüleri, inşaatları, limanları, tarlaları, madenleri, okulları, hastaneleri düşünelim bir de. Gözlerimizin önündeki neredeyse her şey aslında işçi sınıfının emeğinin ürünü değil midir? Peki, işçi sınıfının ürettiği bu zenginliklere el koyanlar, bu bolluk içinde işçi sınıfına yokluğu dayatanlar kimlerdir?