Bazen bir arkadaşımızın başarısına sevinmek, onun mutluluğunu yürekten paylaşmak sandığımız kadar kolay olmaz. Bu durumda sevincimiz ya da başarımız görmezden geliniyorsa kırılır, kızgın hissedebiliriz. Bazen birisi için sevinemeyen tarafta, bazen de kendisi için sevinilmeyen oluruz. Bu bölümde, Sandor Marai’nin Mumlar Sonuna Kadar Yanar ve Daniel Keyes’in Algernon'a Çiçekler romanlarından yola çıkarak dostluk, kıskançlık ve özenme-ilham alma arasındaki ince çizgiyi konuşuyoruz.