شیوه راه‌رفتن آدم‌ها، مثل چهره یا لباس‌هایشان برای ما معنادار است. ما از روی راه‌رفتن دیگران درباره شخصیت و احساساتشان قضاوت می‌کنیم. اینکه مصمم و جدی هستند، یا بیخیال و سربه‌هوا، اینکه شاد و خوشحالند یا غمگین و عصبانی. البته تحقیقات متعدد روان‌شناختی نشان می‌دهند قضاوتِ اکثرِ آدم‌ها درباره شخصیتِ دیگران از روی شیوه راه رفتنشان غلط است، اما یک گروه از انسان‌ها به شکلِ عجیبی در این قضاوت‌ها ماهرند: قاتلانی که بیماری‌های روانی دارند.