به یاد صبا - اجرای خصوصی محمدرضا شجریان و غلامرضا قیطانچیان

در ابتدای این اجرا محمدرضا شجریان تصنیف در سوگ صبا، ساخته‌ی مهدی خالدی را بازخوانی می‌کند. این تصنیف در مرثیه‌ی ابوالحسن صبا و در تاریخ ۵ بهمن ۱۳۳۶ در شب هفت درگذشت آن هنرمند، برای نخستین بار توسط غلامحسین بنان اجرا شده است.

پس از تصنیف آوازی با صدای جناب قیطانچیان می‌شنویم. سپس شجریان دو بیت آواز می‌خواند و در آخر جناب قیطانچیان با آوازی کار را به انتها می‌رسانند. هیچ سازی در این اجرا نواخته نشده است.

این اجرای خصوصی دی ماه سال ۱۳۵۴ در دستگاه سه‌گاه در تبریز، منزل جناب قیطانچیان انجام شده است.

بگریم، بگریم خون که ناگه صبا رفت

کجا رفت، خداوند هنرها کجا رفت

تو تا بودی، وفا بودی، سراپا صفا بودی، کیمیا بودی

هنر پرور، هنر گستر، هنر را جلا بودی، بی ریا بودی

چرا ناگه از جهان رفتی

چو مرغی سوی جنان رفتی

چون فرشته ای سوی آسمان رفتی

ای صبا، یاد تو برون از ضمیر یاران نمی رود به روزگاران

نمی میرد آن مرد یکتا نمی میرد

اگر چه رویت نهان می باشد نواهایت جاودان می باشد تو جاویدی

اگر چه تو تا ابد در خوابی به بزم اهل هنر می تابی چو خورشیدی

کجایی، کجایی، ز یاران جدایی

هنر بی تو گرفتار ماتم شد

کجا رفتی که پشت هنر خم شد

در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشم

عاشق نمی شوی که ببینی چه می کشم

با عقل آب عشق به یک جو نمی رود

بیچاره من که ساخته از آب و آتشم

خلقم به روی زرد بخندند و باک نیست

شاهد شو ای شرار محبت که بی غشم

پروانه را شکایتی از جور شمع نیست

عمریست در هوای تو میسوزم و خوشم

گر زحال دل خبر داری بگو

ور نشانی مختصر داری بگو

مرگ را دانم؛ ولی تا کوی دوست

راه اگر نزدیک‌تر داری بگو

لب بر لبم بنه بنوازش دمی چونی

تا بشنوی نوای غزل‌های دلکشم

ساز صبا به ناله شبی گفت شهریار

این کار تست من همه جور تو می کشم

من هم جور شجریان را می کشم

دانلود از سایت خصوصی:

Khosousi.com/?p=17085