Гэта трэцяя, пасля „Оньдэ” і „Світумузыка”, кніга Аляксея Дзікавіцкага па-палеску, якая гэтым разам выдадзеная з перакладам на польскую мову і транслітэрацыяй на ўкраінскі алфавіт.

Гэта трэцяя, пасля „Оньдэ” і „Світумузыка”, кніга Аляксея Дзікавіцкага па-палеску, якая гэтым разам выдадзеная з перакладам на польскую мову і транслітэрацыяй на ўкраінскі алфавіт.

За апошнія гады тысячы беларусаў пакінулі радзіму, пачынаючы новае жыццё ў пошуках не толькі лепшых умоў, але і кахання, і прыняцця. У падкасце «Беларусы ў Польшчы і свеце» размаўляем з Глебам, Канстанцінам і Аксанай пра асабісты досвед эміграцыі, праблемы LGBT+ ідэнтычнасці і рамантычныя пошукі ў новых краінах. Якія эмоцыі і ўзрушэнні хаваюцца за гісторыямі пра каханне, якое задараецца на чужыне?

Выкладчыца Уроцлаўскага ўніверсітэт, старшыня Таварыства «За нашу і вашу свабоду», якое доўгія гады ладзіць ва Уроцлаве фестывалі беларускай культуры Таццяна Іванова пракаментавала вынікі новага даследавання эмігрантаў з Беларусі ў Польшчы. «Беларусы вельмі самастойныя. Яны не маюць чаканняў у дачыненні да польскай дзяржавы. Адначасова яны чакаюць, што польская дзяржава не будзе ім перашкаджаць. Гэта звязана шмат у чым таму, што людзі пераязджаюць сюды, уцякаючы ад рэпрэсій. Беларусы законнікі. Яны любяць падпарадкоўвацца, каб былі ў парадку ўсе дакументы. Яны адчуваюць сябе некамфортна, калі не маюць статусу ды папер. Яны працавітыя, добрыя спецыялісты ў розных сферах, што пацвярджае апытанне сярод працадаўцаў. Шмат польскіх працадаўцаў імкнуцца, каб у іх працавалі беларусы. Таксама беларусы імкнуцца жыць у першую чаргу ў гарадах. Яшчэ вельмі дакладнае назіранне, але балючае для мяне – беларусы імкнуцца быць нябачнымі.

Выкладчыца Уроцлаўскага ўніверсітэт, старшыня Таварыства «За нашу і вашу свабоду», якое доўгія гады ладзіць ва Уроцлаве фестывалі беларускай культуры Таццяна Іванова пракаментавала вынікі новага даследавання эмігрантаў з Беларусі ў Польшчы. «Беларусы вельмі самастойныя. Яны не маюць чаканняў у дачыненні да польскай дзяржавы. Адначасова яны чакаюць, што польская дзяржава не будзе ім перашкаджаць. Гэта звязана шмат у чым таму, што людзі пераязджаюць сюды, уцякаючы ад рэпрэсій. Беларусы законнікі. Яны любяць падпарадкоўвацца, каб былі ў парадку ўсе дакументы. Яны адчуваюць сябе некамфортна, калі не маюць статусу ды папер. Яны працавітыя, добрыя спецыялісты ў розных сферах, што пацвярджае апытанне сярод працадаўцаў. Шмат польскіх працадаўцаў імкнуцца, каб у іх працавалі беларусы. Таксама беларусы імкнуцца жыць у першую чаргу ў гарадах. Яшчэ вельмі дакладнае назіранне, але балючае для мяне – беларусы імкнуцца быць нябачнымі.

Як выглядае міграцыя людзей, якія не маюць загадзя дамоўленай працы або месца жыхарства: едуць у краіну,   падаюць дакументы на абарону, а пасля жывуць у лагеры. Грамадскі актывіст Валянцін Цішко распавёў пра ўмовы, якія пануюць у лагерах для бежанцаў у розных краінах Еўропы.

Як выглядае міграцыя людзей, якія не маюць загадзя дамоўленай працы або месца жыхарства: едуць у краіну,   падаюць дакументы на абарону, а пасля жывуць у лагеры. Грамадскі актывіст Валянцін Цішко распавёў пра ўмовы, якія пануюць у лагерах для бежанцаў у розных краінах Еўропы.

У архівах ды бібліятэках Заходняй Еўропы знаходзіцца мноства цікавых матэрыялаў пра Беларусь, беларускую мову, культуру ці гісторыю. Аднак не заўсёды проста іх знайсці. Часта так адбываецца таму, што гэтыя матэрыялы месцяцца ў фондах ці зборах прысвечаных Расіі, часам Польшчы. Просьбы даследчыкаў пераглядзець класіфікацыю сутыкаюцца з бюракратызмам ды ігнараваннем. Пра гэта ў размове з Польскім радыё распавёў выкладчык Еўрапейскага гуманітарнага ўніверсітэта ў Вільні ды адзін з заснавальнікаў выдавецтва «Skaryna press» Уладзіслаў Гарбацкі.

У архівах ды бібліятэках Заходняй Еўропы знаходзіцца мноства цікавых матэрыялаў пра Беларусь, беларускую мову, культуру ці гісторыю. Аднак не заўсёды проста іх знайсці. Часта так адбываецца таму, што гэтыя матэрыялы месцяцца ў фондах ці зборах прысвечаных Расіі, часам Польшчы. Просьбы даследчыкаў пераглядзець класіфікацыю сутыкаюцца з бюракратызмам ды ігнараваннем. Пра гэта ў размове з Польскім радыё распавёў выкладчык Еўрапейскага гуманітарнага ўніверсітэта ў Вільні ды адзін з заснавальнікаў выдавецтва «Skaryna press» Уладзіслаў Гарбацкі.

Эльга малюе карціны, стварае календары на падставе сваіх карцін ды ілюстрацый, ілюструе кнігі — свае і іншых аўтараў, а таксама піша казкі для дарослых і дзяцей.