Bazen bir şey hissedersin.

Ne tam bir kişi,

ne net bir hikaye…

Ama içerde bir yer açılır.

Bu bölümde şunu sordum:

Bir his neden bu kadar güçlü gelir?

Ve biz neden bazı hislere,

olduğundan fazla tutunuruz?

Bu bir ilişki anlatısı değil.

Bu, bir ihtiyacın fark edilme hikayesi.

Anlaşılmış hissetmek,

sakinleşmek,

kendin olabilmek…

Bazen bir his,

karşımızdakiyle değil

bizim içimizdeki eksik bir yerle ilgilidir.

Ve bazen olgunluk,

her hissi tutmak değil

bazı hisleri saygıyla bırakabilmektir.

Eğer sen de

“Ben bu hisse neden bu kadar tutundum?”

diye soruyorsan…

İyi ki buradasın.