“Kıskançlık, menfaat, sessiz rekabet ve dostluğun yavaş yavaş ölüşü…”

@selmanigar

Flörtte belirsizlik, araya giren sessizlikler, ghosting ve açık iletişimin neden bu kadar önemli olduğunu konuşuyoruz.

Bazen çok güzel geçen bir date sonrası her şey bir anda değişir. Mesajlar azalır, aramalar kesilir, araya günler girer ve insan kendini şu sorunun içinde bulur: “Ne oldu şimdi?”

Bu bölümde bir flörtün nasıl yavaş yavaş çürüdüğünü; sessizliğin, açıklamasızlığın ve belirsizliğin insanın değer algısını nasıl etkilediğini konuşuyorum. Çünkü bazen bizi en çok yoran şey giden kişi değil, neden gittiğini bilmemektir.

Açık iletişim, netlik, ilişki kaygısı ve flörtün ilk dönemlerinde kendimizi kaybetmeden nasıl durabileceğimiz üzerine içten bir bölüm.

@selmanigar

Herkesin mutlu olduğu ama kimsenin kendisi olmadığı bir dünya . Bu bölümde Pluribus dizisinden yola çıkarak uyumlanmayı, birey kalmanın yalnızlığını ve kendi sesimizi korumanın bedelini konuşuyoruz.

@selmanigar

Ya baska bir karar verseydik? Ya baska bir sehre gitseydik? Ya su an yasadigimiz hayat, sadece bir sonraki cesaretimize kadar bekledigimiz yer ise? Bu bolumde zaman cizelgelerimizi, kacirdigimizi sandigimiz ihtimalleri ve icimizde hala devam eden “ben daha fazlasini istiyorum” sesini konusuyoruz. Benim hikayem burada bitmiyor.

@selmanigar

Anneler Günü özel bölümünde; tek başına iki çocuk büyütmenin görünmeyen emeğini, hem anne hem baba olmanın ağırlığını, çalışan bir anne olarak hayata yetişmeye çalışmayı ve tüm yorgunluğun içindeki büyük sevgiyi konuşuyorum. Bu bölüm, çocukları için her gün yeniden ayağa kalkan, çoğu zaman fark edilmeden çok şey başaran bütün annelere gelsin.

@selmanigar

Bir şeyler başlıyor gibi oluyor ama kök salmıyor. Çünkü artık mesele hoşlanmak değil; hoşlandığın şeyin arkasında durabilmek.

@selmanigar

Boşandıktan sonra flört etmek, sadece birini yeniden sevmeye çalışmak değil; kendini yeniden seçmeyi öğrenmek aslında.

Bu bölümde flört sinyallerini, red flag’leri, duygusal kapasite meselesini ve neden bazen çekimi ilişki sanıp yanıldığımızı konuşuyorum.

Bu bölüm biraz annemin korkuları, biraz benim sezgilerim, biraz da zihnin felaket yazarlığı üzerine. Delilerle başlayan hikaye; korku, sezgi, panik, anda kalmak ve zihnin bize oynadığı oyunlara uzanıyor. Bazen insanın yaşadığı şey, başına gelen değil; gelmesinden korktuğu şey oluyor.

Bazı şeyler önce hissediliyor, sonra yaşanıyor. Bu bölüm biraz sezgilerden, biraz iç sesimizden, biraz da insanın kendine inanmayı yeniden öğrenmesinden geçiyor.

@selmanigar

Neden artık duygularımızı Türkçe değil de bu terimlerle anlatıyoruz?

Neden biri mesaj atmayınca “üzüldüm” demiyoruz da “ghosting yaptı” diyoruz?

Neden biri bizi şaşırtınca “garipti” demiyoruz da “red flag” diyoruz?

Neden ilişki yaşayıp hala adını koyamıyorsak buna “situationship” diyoruz?

Bu bölüm sadece kelime anlatmıyor.

Bir kuşağın aşk yaşama biçimini anlatıyor.

@selmanigar