Ben Nazi Değilim!

Kırıklar düşmüş kırkımızın kulpsuz testisine,

Kırk haramiler dadanmış, dilhun gönül hanemize,

Kırklar yediler bakın da hele beyhude halimize,

Ulaşır mı gözümüz yaşı bir kadehlik meyhanenize,

Kırkbir maşallah yaramamış zayıf yitik kalbimize,

Binbir derde düşmüşüz ki Rab bakıp acır halimize,

Özlem duymak ziyandır dünümüze bugünümüze,

Mevcut halükar yazıktır bi’çare, garip sinemize,

Bakıır bir gün düşüyor şimdi sarhoş penceremize,

Bir eflatun şafak akıyor sessizce aciz nefsimize,

Utanmaz bir kimsesizlik dokunur şimdi sessizce,

Nice tenlerde kokusunu bırakmış soysuz tenimize,

Serdim Ben

Serdim Ben,

Fiyakasız bir hayale yatağımı,

Çatırdayan gök üzerime yorgan,

Buz tutmuş çaresiz elimi ayağımı.

Serdim Ben,

Çatırdayan göğün yüzü kabarmış,

Yıldırımlar acıtan bir diken gibi pare,

Hangi umuda bağlandıysam yalanmış.

Serdim Ben,

Yıldırımlar, ruhu acıtan diken gibi pare,

Umutlar mazide kirli bir paspas şimdi,

Artık bir dilek hakkım olsa ne çare.

Serdim Ben,

Karınca gibi ekmeğinde insanlara hayret,

Umut ve hayal lugatımda karşılıksız ve,

Hayatımın terkisinde ağır bir muhabbet.

Serdim Ben,

Tabutumun yanına bi’çare uzanmışım,

Hayatımın terkisinde eksik o muhabbet,

Zifiri bir sessizlikte yapayalnız kalmışım.

Serdim Ben...

Kaptan 5

Bilirim, sen istesen tarih yazarsın kaptan / Abaşo hak getire bu zifiri su altı karanlıktan / Sil silüetini dalganan şu arsız flamadan / kurt ağızlarımız dökülsün yakamızdan / Edeceksen şimdi terk et bizi kaptan! / Miçolar hala kendinde değil!..

Yolumuz yoktu hatırla evvel başka bundan / Şimdi küpeştemiz laçkadan / ne arzu edersin yorulmuş bi’çare tayfadan? / Korkuyoruz çaktırmadan anlıyorsun değil mi kaptan? / Saravele yelken kaptan / aklımız başımda değil!..

Mendirek hemen yanıbaşımızda kaptan / çımacılar el sallıyor dalgaların yamacından / şu misafirlerini bekleyen bir avuç eşten, dosttan, akrabadan / vira demir kurtulalım bize yabancı hislerin arasından / Deniz fenerlerinin o içimizi aydınlatan ışığından / karanlığın uzandığı Tanrı’nın eflatun şafağından / geçelim bir rüya misali şu düşlerin arasından.

Kaptan!..

Kaptan 4

Limana dün bir mücrim gibi düştüm kaptan / Günahım ve dahi sevabım nedir aldırmadan / Korkuyorum ama herkes kadar kaptan / Gidenin dönmediği o bilinmez dünyaya aldırmadan.

Derin okyanusta söyler misin nedir bir insanın hissettiği kaptan / insan hangi cümlede, hangi gaye ile uzaklaşır imladan / Bir ölüyü kopartabilir misin tabuttan / Adını anacak bir öğle vakti seladan.

Bekler de insan şimdi kendisine kaş çatmış dalgalardan / Kapısında ramdır bir duaya üstelik aldırmadan / Uyuşuk bir penguen umuduyla Antartika’dan / bir ümidi işte, aptal bir ümidi kaptan.

Cadde üzerinden, yol kenarından / fayrap bir vesait gelir geçer sokak arasından / Bir bayrak çekilir göndere Beyrut’tan, izmir’den, İstanbul’dan / ölüme gebe karasal bir hayat, evladır derin sıuların nazarından.

Uyuyorsun kaptan!..

Kamaranda yine yalnızsın kaptan / Ne yüklediğini iyi bileceksin limandan / Tartacaksın yükünü vira demir ayrılmadan / Üzerindeki o bembeyaz üniformandan / Sıyrılacaksın alimce vefakat nadan.

Okyanusun karanlığından, deniz fenerinin aydınlığından / Heyula bir dalga çarpar şataraban / Kıpkırımızı bir kan damlar şarabından / Bir beddua Hz. Nuh’tan, Musa’dan, İsa’dan / Dökülür güverteye ebabiller arş-ı semadan.

Kaptan Ali Bey’in aziz hatırasından / O altıyüzden, altmışdokuzdan / Ertuğrul’dan ya hu Ertuğrul’dan / Bir çığlık yükselirdi hani japonya’dan, Sarayburnu’ndan / Şimdi silkelen ve uyan ve utan / Büyük bir telaşla çık kamarandan.

Miço’dan, Kamarot’tan, Lostromo’dan / Bir selam sana martılardan her düdüğün ardından / Attila İlhan’a mütemadiyen saygı duyacaksın. / Göndere çektiğin bayrağınla hastalıktan, şifadan / Kaçar adım ayrılacaksın limandan.

Kaptan!..

Bak güneş yine aynı hüzünle batıyor kaptan / Martılar da demir alıyor şimdi bizimle limandan / Haydi geçelim Kadıköy’den, Beşiktaş’tan, Galata’dan / Peşimizi mesken tutan dalgaların ardından / Kurtulalım deridimizden-tasamızdan, vicdanımızdan.

İşte yine birlikteyiz, üstelik pejmürdeyiz kaptan / Birlikte ayrılıyoruz bu akşamüstü Istanbul’dan / Karadeniz’den, Ege’den, Marmara’dan kaptan / Bilmem bir daha nerede görüşürüz ve ne zaman / Bir selamını yolla, her vira demirin ardından.

Üzerimize nasıl da saldırıyor rüzgar görüyor musun kaptan / Kin tutmuş o asi yeminiyle üstelik iskeleden, sancaktan / Her şeyden şimdi, kardeşten, anadan, babadan / Son bir söz duymaya dahi muktedir olamadan / kaçar gibiyiz peşimizi tutmuş o deli fırtınadan.

Ey bir limanı terk ederken, aklı bir diğerinde kalan kaptan / Geri döner dönmez özür dileyeceksin Istanbul’dan / Adımını attığında emin olacaksın vardığından / Menfi gayen kurtulmaksa içine düştüğün iptiladan / Öyleyse ziyadesinden fazla alacağın var demektir hayattan.

Vira Demir Kaptan!..

Kaptan

Hava kararır gibi kaptan / Ruhum kararır gibi anbean / Ölmekten korkmuyorum inan / Batırırsan batır istemem / Senin olsun can simidin / Filikan.

Boğulmaktan korkmuyorum kaptan / Korkmuyorum o hırçın dalgalardan / İsterse Atlas olsun beni boğazlayan / Güverteye bir kuş gibi düşsün bedenim / yorgun ruhumdu ezcümle rahatlayan.

Mavisidir takdire şayan / Gidelim durma sür kaptan! / Utan ey kaptan rica ederim utan / Beni gark ettiğin bu cehennem rüyadan uyan.

Maviden, yeşilden, sarıdan / Kurtul tüm renklerinden kaptan / Kalkıp defolalım şimdi şu limandan / ayandan, beyandan.

İftara az kaldı kaptan / Alalım bir onluk sahurdan / Alalım bir onluk dinden- imandan / Kurtulalım hapsolduğumuz zamandan.

Gidelim haydi ey kaptan! / Seyir defterinin satırlarından / Sıyrılıp ayrılalım limandan / Ölmekten korkmuyorum dedim ya hu inan! / Batır gemiyi ayrılalım dünyadan!..

Mektup 7- Enta Omri - Son

Mektup 6 - Darağacını Daha da Dar Etme!..

Mektup 5 - Kızıl Mars’ın ve Mavinin Hatırına!