Gündelik hayatın içinde sık sık karşılaştığımız küçük ama can sıkıcı görgü meselelerini masaya yatırıyoruz.

🚇 Toplu taşımada yüksek sesle telefon konuşanlar, yürüyen merdivenin solunu işgal edenler…

👶 Durmadan “Çocuk ne zaman?” diyenler...

🏠 “Eviniz kira mı, maaşınız ne kadar?” diye başlayan patavatsız sorular…

📚 İlkokulda öğretmenin “Baban ne iş yapıyor?” sorusuyla başlayan sınıfsal kodlamalar…

Bireysel alan, toplumsal nezaket ve patavatsızlık arasındaki ince çizgide; mizahi ve felsefi bir bakışla, birlikte yaşamanın aslında ne kadar zor ama bir o kadar da öğretici olduğunu konuşuyoruz.

İlle de nezaket canım!

⏳Kronometreyi yakalayamayan hayat ritmimiz, başarı zorlantısı ve geç kalma hissi... İyi de neye geç kaldık?

Bu bölümde erken başlayıp çok kazanmakla ölçülen başarıyı,sosyal medyanın karşılaştırma tuzakları ve koştur koştur yaşanan bir hayatı sorguluyoruz.

Orhan Pamuk’un “Hayatımın en mutlu anıymış bilmiyordum”cümlesinden, Kalben’in “Herkesin koltuğu ayrılmış” hissine, Lefebvre’nin "Gündelik Hayatın Eleştirisini" konuşuyoruz…

E buyrun!

💼Gece gelen maillere yanıt vermeyince vicdan mı, patron mu sızlıyor?

İş-özel hayat dengesini korumaya çalışırken modern çalışma hayatının arka planında...

"Plaza tırşıkçısı" nedir? Happy hour'lar neden artık happy değil? Ferrari'miz olduğunda ne yapacağız? Sürpriz sonlu harika bir bölümle karşınızdayız!

Misafire saklanan salonlar, 48 taksitle alınan Iphone'lar, ayıp olmasın diye gidilen düğünler...Hepimizin kulağında çınlayan o meşhur soru: “Elalem ne der?”

BÇS'nin bu bölümünde, görünmez bir topluluk olan elalemin hayatımız üzerindeki gerçek etkisini konuşuyoruz.

Anneannem ve Platon'dan kıssaları karşılaştırıyoruz!

🏠 İnsanın hayatta barınma ihtiyacı için para vermesi çok saçma değil mi? Mars’a ilk giden, oranın tapusunu alabilir mi? "Benim" dediğimiz şeyler gerçekten bizim mi? Sosyal medya hesabın öldükten sonra kime kalır?

Mülkiyeti konuştuk... Aynı yere vardık.

"Hemşerim memleket nere? Bu dünya benim memleket!"

🎧 Influencer'lık meslek mi, yoksa modern çağa özgü bir toplu sanrı mı? Her anını paylaşanlar, her şeyi “içeriğe” çevirenler… Bunu bize sosyal medya mı yaptı yoksa zaten hep böyle miydik?

Bence Çok Saçma'nın ilk bölümünde filtreli gerçeklikleri kahveyle yargılıyoruz!