Pat Donnez praat met Mieke Wouters, vocaliste en muziektherapeute. Mieke Wouters zong meer dan een kwarteeuw bij het Collegium Vocale van Philippe Herreweghe. Maar ze werkt ook als muziektherapeut en trainer/coach verbindende communicatie in een psychiatrisch ziekenhuis. Mieke is begeesterd door Geweldloze Communicatie. In haar praktijk brengt ze haar passies voor muziek, Geweldloze Communicatie en bemiddeling op verschillende manieren samen.

Pat Donnez praat met Midden-Oosten experte Brigitte Herremans. Zij is onderzoekster mensenrechten en experte Midden-Oosten. Het respect voor het internationaal recht loopt als een rode draad door haar werk rond Israël en de Palestijnse gebieden en de bredere regio. En dat is haast vragen om moeilijkheden. ‘Bijna al mijn collega’s die werken rond het conflict tussen Israël en Palestina,’ zegt ze, ‘krijgen met hetzelfde probleem te maken: ze worden aangevallen door pro-Israëlische groepen, vaak via laster, bedreigingen en leugens.’

Pat Donnez praat met Virginie Platteau, cultuurjournalist en stiltezoeker. Virginie Platteau werkt als cultuurjournaliste en is al jaren gefascineerd door de kracht van stilte, bij uitstek als voorwaarde voor het creatieve proces. Voor studiedagen, hogescholen, verenigingen en galerieën geeft ze lezingen over kunst en stilte. En nu op Klara.

Pat Donnez praat met Steven Laureys, neuroloog en meditatiemens. Steven Laureys is neuroloog en een wereldautoriteit in het coma-onderzoek. Een persoonlijke crisis leidde Steven op het meditatiepad. Hij schreef ‘Het no-nonsense meditatieboek’ en onderzoekt de hersenactiviteit van mediterende monniken. De stilte is – zo kun je zeggen – hun ‘core-business.’

Pat Donnez praat met Frederik Buyckx, varende herder en fotograaf. Mens en natuur, voor fotograaf Frederik Buyckx zijn het twee handen op één warme buik. En het kan niet ver genoeg zijn. Herders te paard in de Kirgizische bergen, naar de Balkan of Scandinavië. Dezer dagen ontfermt Frederik zich genoodzaakt op zijn woonboot in Gent met veel liefde over twee eenden en de urnepot van Xavier, zijn op jonge leeftijd vermoorde gans. Een varende herder, quoi.

Pat Donnez praat met Yasmien Naciri. Yasmien Naciri is een jonge onderneemster en het minste wat je van haar kunt zeggen is: ze heeft geen zittend gat. Als er een initiatief valt over sociale mobiliteit, is ze altijd wel ergens in de buurt. Niet slecht voor een meisje van Marokkaanse komaf dat in een gat in de Kempen opgroeide, en vaak uit arren moede met een lege broodtrommel naar school trok. Maar haar onverzettelijkheid bracht haar waar ze nu staat.

Pat Donnez praat met Steven Vanackere, directeur van de Nationale Bank en eeuwige beginner. Toen Steven Vanackere zijn moeder aankondigde dat hij, net als zijn vader en grootvader, in de politiek zou stappen, huilde ze. En dat waren geen tranen van blijdschap. Dat was enkele levens geleden. Intussen is Steven Vanackere veel exen. Ex minister van welzijn, ex vice-premier, ex senator. Vandaag is hij directeur van de Nationale Bank. En in weerwil van zijn weinig tot de verbeelding sprekende functie, is Steven een bezield man: voortdurend op zoek naar herbronning. Eeuwige beginner.

Pat Donnez praat met Elise Bundervoet, actrice en verpleegkundige. De Vlaamse actrice Elise Bundervoet moet één van de weinige actrices zijn vandaag mét werk. Niet op de planken of in het theater maar als verpleegkundige. Want Elise combineert allebei. Zowel de kunsten als de verpleegkunde. ‘Zorg en kunst liggen heel dicht bij elkaar,’ zegt ze, ‘want het gaat over leven.’

Pat Donnez praat met Rik Hemmerijck, historicus en gek van Emile Verhaeren. Afbakeningen in de tijd hebben altijd iets artificieels, zegt Rik Hemmerijckx, historicus en conservator van het Verhaeren Museum. Je probeert iets te vatten wat niet te vatten valt. Wat zegt dat? De roaring twenties of de swinging sixties of de Post-Coronatijden? Rik is gepokt en gemazeld door de sociale geschiedenis van ons land, hij is Boonfan en kan niet zwijgen over Emile Verhaeren. Wie?

Pat Donnez praat met componist en topdirigent Dirk Brossé. Dirk Brossé leidde als dirigent wereldwijd orkesten. Van The London Philharmonic over de opera van Vancouver tot filharmonische orkesten in Shangai en Zuid-Korea. Plekken waar je vandaag alleen maar over mag dromen. Meer niet. Maar de componist die Dirk ook is, hij componeerde meer dan 200 muziekstukken, hoeft niet ver te reizen. Gewoon thuis bijvoorbeeld. Zestig jaar en veertig jaar carrière. In volle corona. Een stand van zaken.