Beter Anders Podcast

Ongebruikelijk?

Integendeel!

Waterschappen, Rijkswaterstaat, gemeentes, bedrijven, ze zetten steeds meer de stem van water in bij hun besluitvorming.

Toen Lydia Fraaije me vertelde dat zij die stem regelmatig vertolkt, vroeg mijn experimentele kant meteen of ze als water met me in gesprek wilde.

Gewaagd, kun je zeggen

Maar het werd vooral een bijzonder leerzaam gesprek, met wederom een wondermooie “Stel je voor” over hoe de wereld eruit ziet als we massaal met water in gesprek gaan. Met aansluitend heel praktische tips hoe jij en ik dat zelf kunnen doen!

Veel luisterplezier!

Jos de Keijzer verbaasde zich over hoe wij mensen de dood uit ons leven bannen. Hij besloot nut en noodzaak van de dood te onderzoeken en kwam tot de conclusie: Voor een goed leven moet je eerst sterven.

Niet een letterlijke, maar een overdrachtelijke dood. De dood van het ego -wat de geboorte is van je bereidheid om je voor anderen in te zetten.

Hij schreef er een boek over en samen voerden we een gesprek. Dat deden we ruim een jaar geleden al, toen het boek nog een andere werktitel had: het leven is dodelijk. De inhoud van het boek is echter hetzelfde gebleven.

Jos luisterde ons gesprek terug en was resoluut: “Ik ben eruit. We moeten de podcast die we vorig jaar gemaakt hebben behouden. Daar gebeuren zulk mooie dingen gelijk vanaf het begin dat het eeuwig zonde is om dat weg te gooien.”

Een serie over vergeten vaardigheden. Die vaardigheden die eigenlijk diep menselijk zijn, maar die we een beetje uit het oog hebben verloren. Terwijl we ze juist nu nodig hebben, om te bewegen naar een nieuwe, rijke manier om samen ten volle te leven.

In deze aflevering praat ik met architect en voormalig rijksbouwmeester Floris Alkemade over de Vergeten Vaardigheid die hij het allerbelangrijkst vind dat we die weer tot bloei brengen: Verbeelding.

Logische keuze. Verbeelding is de motor onder zijn werk.

Hoe ik ertoe kwam Floris Alkemade te vragen?

Hij sprak op een bijeenkomst waar ik dagvoorzitter was. Een bijeenkomst over de toekomst van het stroomgebied van de rivier die wij allebei goed kennen: de Dommel.

Ik vroeg hem: “Stel jij staat in een bijzondere drogisterij. Je kijkt naar zo’n enorme wand met allemaal glazen potten. Maar in plaats van medicijnen zitten er menselijke vaardigheden in. Kijkend naar Nederland vandaag, jij mag één vaardigheid kiezen en degene die jij kiest wordt meteen aangevuld tot wat er nodig is. Welke vaardigheid kies je dan?”

“Verbeelding.”

Mijn hart maakte een sprong van blijdschap - logisch als gelover in de kracht en noodzaak van verbeelding. Juist in een tijd die nieuwe wegen vraagt. Mijn hoofd wist: daar zou ik dolgraag een gesprek met hem over voeren. En hij zei direct na de bijeenkomst ja.

Voor wie nog een anekdote wil, die volgt na de volgende alinea.

Veel luisterplezier én verbeelding. Zet de verbeelding (weer) aan bij jezelf, bemoedig hem in een ander. Het is nodig en bovendien een dikke verrijking van jouw en ieder ander leven.

Nog een anekdote rond dit gesprek?

Ik loop bepakt en bezakt het huis van Floris binnen. Ik vraag zijn inbreng over hoe we de video met de Stel je voor-tekst zullen doen en hij reageert met: “Ludo, ik ben als was in je handen”

Deze man, met deze staat van dienst, die zich zo dienstbaar opstelt naar iemand met een veel bescheidener positie op de maatschappelijke ladder. Het voelt als een ultieme les in leiderschap. In ieder geval als een manier van leiderschap die mij past en die ik zelf ga toepassen.

Stel je voor: je vindt dat je bedrijf veel meer stappen moet zetten voor een leefbare toekomst en mag jouw betoog hiervoor houden voor je wereldwijde CEO.

Arjan Keizer deed het -ook al vreesde hij voor zijn baan. Als medewerker van Shell sprak hij zijn nieuwe CEO aan op wat hij belangrijk vond: dat het bedrijf serieuzer werk moest maken van een duurzame koers. Tienduizenden collega's keken mee.

En toen? Hij kreeg een matig antwoord en... besloot dapper door te vragen. Omdat het antwoord niet genoeg was. Het was domweg nodig om meer duidelijkheid te krijgen.

Wat er daarna gebeurde, had hij niet zien aankomen: talloze collega's lieten merken dat ze er net zo over dachten als Arjan. Hij voelde zich gesterkt. Dat plantte een zaadje: we denken allemaal vaak dat we de enige zijn die ergens van wakker ligt, maar meestal ben je hooguit een van de eersten die zich uitspreekt. De stille meerderheid wil óók verandering. We wachten alleen allemaal op de eerste die opstaat.

Die ervaring werd de opmaat naar Medewerkers voor onze Toekomst, een stichting waarmee Arjan en zijn mede-oprichters professionals uit allerlei bedrijven samenbrengen, inspireren en steunen bij het in beweging krijgen van hun werkgevers. Een hard groeiende beweging van doodgewone medewerkers waar ook jij meer dan welkom bent.

Zelf verliet hij Shell, na jarenlang van binnenuit aan verbetering te hebben gewerkt. Toch maakt hij zich er hard voor dat meer medewerkers hun invloed van binnenuit laten gelden. In dit gesprek vind je:

* de voors en tegens van beide kanten

* tips om haalbare stappen te zetten

* wat helpt om het vol te houden

* hoe je meer impact maakt

* En: welke Olympisch kampioen Arjan voluit steunt!

Veel luisterplezier, en laat je vooral inspireren voor hoe je na de zomer weer aan de slag wilt. Sta je op voor wat je belangrijk vindt, of laat je zwijgend de kans lopen om impact te maken?

Meer over Medewerkers voor onze Toekomst: medewerkersvooronzetoekomst.nl

Meer over Arjan: https://www.linkedin.com/in/arjankeizer/

Arjan wilde graag nog reageren op de waardering van Jochem Uytdehaage.

Wat als je besluit niet langer je ene talent voor het ene deel van je leven te bewaren en het andere voor het andere? Dat je voortaan alles laat zien, je hele zelf?

Peter Rombouts was in zijn werk organisatie- en veranderkundige. En privé een begenadigd danser, wereldkampioen Tango zelfs. Maar tussen die twee werelden zat een hele dikke scheiding.

Tot zijn besluit om die scheiding op te heffen. De start van een reis die hem in zijn werk als consultant naar daarvoor ongekende hoogtes bracht. En hoe meer hij ook andere kwaliteiten uit zijn privéleven inbracht in zijn werk, hoe rijker de oogst.

En dan vraag ik jou -en mezelf-: geldt dat niet ook voor jou en mij?

Je weet het antwoord.

In dit gesprek krijg je naast drie eenvoudige tips om het te gaan doen ook nog een scala aan andere inzichten aangereikt. Parels als:

• “Weerstand is gestolde liefde. Degene met weerstand houdt nog iets vast wat heel dierbaar is”

• Het verhaal van de man die in een strijdtoneel zijn gewonde vijand naar veiligheid droeg. Als voorbeeld van "tegen de richting in liefhebben".

• Het antwoord op wat de dans toevoegt aan hoe het hoort/nu gaat.

• Het ene antwoord dat Paul de Blot gaf op álle prangende vragen die Peter (en anderen) hem stelde.

• En het allerbelangrijkst: “wij mensen zijn geen of-of wezens, maar en-en wezens.”

Een must voor iedereen die voluit wil leven. Geniet van het gesprek!

Meer over Peter: https://www.linkedin.com/in/peter-rombouts-mcm-62800021/

Zijn eigen website: Www.peterrombouts.com

Zijn samenwerking Musework: Www.musework.nl

Beter Anders: dansen met hoe het hoort -met Peter Rombouts by Beter Anders Podcast

Al jaren klinkt de roep om een nieuw verhaal. Een verhaal dat ons de weg wijst naar een leefwijze die ons en al het andere leven op onze planeet waardeert en versterkt. Een positief alternatief voor de internationale conflicten, onrechtvaardigheid en klimaatverandering van nu.

Schrijver en toekomstdenker Mark Boode ging ernaar op zoek. Onze mythen, boeken en films weerspiegelen eeuwenlange ervaring met verandering. Die ervaring koppelde Mark aan actuele ontwikkelingen: van maatschappelijk ondernemen en inclusie tot regeneratie en rechten van de natuur. Zo ontdekte hij een universele routekaart om te komen tot een nieuw gezamenlijk verhaal, nu vastgelegd in zijn nieuwste boek ‘En ze leefden nog.’

Geniet van Marks enthousiasme en laat je geruststellen, want Mark laat zien dat het nieuwe verhaal al op talloze plekken uitgevonden wordt. Het is er dus al! Met ‘En ze leefden nog’ hebben we nu ook een praktische en betrouwbare route om dat nieuwe verhaal te verbeelden, te ontwikkelen en realiteit te maken.

Meer over Mark: https://www.linkedin.com/in/mark-boode-806bb856/

Er moet veel gebeuren aan ons energiesysteem om klaar te zijn voor de toekomst. De vernieuwing kunnen we het beste lokaal doen, omdat dat aanzienlijk betaalbaarder en ook veel logischer is (beluister afl. 58 met Paul Dalebout voor toelichting).

Om die vernieuwingen voor onszelf het beste te laten uitpakken is het belangrijk dat we als inwoners, ondernemers en gemeente het eigendom van deze energie nemen. Waarom? Daarover ga ik in gesprek met Els Holsappel, één van de grootste kenners van lokaal eigendom en energiegemeenschappen/-cooperaties in ons land.

Eigenlijk komt het neer op de vraag: geven we ons geld nog langer aan winstgedreven bedrijven of grootmachten die ons energiesysteem als bron van winsten voor hun aandeelhouders gebruiken, of nemen we het roer zelf in handen? Als jij het anders wilt doen en zelf regie wilt pakken, dan is dit gesprek voor jou bedoeld. Je hoort waarom en hoe we onze energie veel beter zélf kunnen regelen. Ongeacht of je zelf de hoofdrol pakt, een bijrol of “slechts” applaudiserend publiek wil zijn.

Achtergrond

De nieuwe energiewet geeft alle mogelijkheden om zelf aan het stuur te gaan zitten van je lokale energie -stroom én warmte- wat aanzienlijke voordelen biedt. Zó aanzienlijk dat dit eigenlijk objectief de allerbeste keuze is voor elke gemeente.

Het betekent dat een buurt, wijk of industrieterrein zelf haar eigen energie lokaal opwekt en die ook zoveel mogelijk zelf verbruikt. Door zelf regie te pakken over onze energievoorziening zijn we niet langer afhankelijk van het soms onvoorspelbare buitenland, zijn we weerbaarder en kunnen we de stroomprijs laag houden. Onder meer omdat winsten niet meer naar aandeelhouders in het buitenland gaan. Een energiegemeenschap die zeggenschap heeft over de stroom en warmte die in eigen gemeente wordt opgewekt, kan zelf een eerlijke prijs voor de door haar geleverde energie vaststellen. Ziedaar het belang dat er een energiegemeenschap in jouw gemeente komt.

Een gemeente of provincie die niet aanstuurt op en investeert in lokale energiegemeenschappen doet daarmee haar eigen inwoners en ondernemers tekort. Zeker in tijden van netcongestie en elkaar opvolgende energiecrises. Els licht toe wat dat van bewoners en gemeente vraagt -én wat het ze brengt.

Meer informatie:

www.energieingemeenschap.nl

www.npres.nl / Het decentrale deel van het energiesysteem / energiegemeenschappen

www.energiesamen.nl

Meer over Els: https://www.linkedin.com/in/elsholsappel/

Ineens zagen ze het, Robin Koster en Ruben Beijl: dit boek ging niet waarover ze dachten dat het ging (burgerberaden), er zat iets diepers, fundamentelers onder: Vertrouwen. Een korte schok -want ja, meer de kern, maar ook veel complexer... moeten we dit wel doen? Ze maakten de dappere keuze voor de échte kern te gaan.

Het mooie: het maakt het boek meteen veel breder toepasbaar maakt, want vertrouwen, dát speelt in ieders leven. Overal waar samenwerken aan de orde is: thuis, op het werk, in vriendschappen, in verenigingen.

Is dat Burgerberaad dan niet meer relevant? Juist wél. Omdat de samenwerking bij een beraad moet ontstaan tussen mensen die helemaal niet per se aan elkaar gebonden zijn. Hoe kom je tot samenwerken als het niet per se logisch, vanzelfsprekend of af te dwingen is vanuit (bedrijfs)doelen of hiërarchie? Als je elkaar niet kent, laat staan dat er vertrouwen is? Als het in die omstandigheden lukt, dan zijn burgerberaden misschien wel de Hogeschool voor Vertrouwen -én een rijke bron van voorbeelden over werken aan vertrouwen.

De titel van het boek werd dan ook: Tijd voor vertrouwen. Met "Tijd" zowel in de betekenis: "Het is er tijd voor", als in de betekenis "Geef het de tijd".

In deze aflevering antwoord op vragen als: Wat is vertrouwen eigenlijk? Kun je pas samenwerken als er vertrouwen is en kun je dus zónder vertrouwen maar beter nog even niet beginnen? Wat doe je als vertrouwen omslaat in wantrouwen?

En hoe ging dat eigenlijk tussen Robin en Ruben, die twee volkomen tegengestelde manieren van werken bleken te hebben? Tip van de sluier: hun oplossing is een bewijs van ultiem vertrouwen.

Verder komen aan bod:

· het belang van de minderheidsstem,

· de rol van empathie bij vertrouwen,

· vertrouwen is een werkwoord,

· de les die Robin trok uit de documentaire "My Octopus Teacher", en mijn favoriet

· de grootse waarde van rituelen en kunst bij vertrouwen.

Geniet van dit gesprek en doe er je voordeel mee, thuis, op werk, in vriendschappen, overal.

Meer over Robin: https://www.linkedin.com/in/robinkoster/

Meer over Ruben: https://www.linkedin.com/in/rubenbeijl/