In deze aflevering neem ik je mee in het stukje innerlijk werk waar ik nooit eerder zo open over sprak.

Hoe ik — vaak zonder het zelf te beseffen — vanuit tekort, spanning en bewijsdrang leefde… en hoe er pas iets begon te verschuiven toen ik mezelf eindelijk durfde te zien zoals ik écht ben.

Geen grote transformatie, geen magische truc.
Maar een kleine, onzichtbare shift van binnenuit.
Een zachtheid. Een acceptatie. Een thuiskomen bij mezelf.

En precies daar — in dat stille stukje — begonnen dingen eindelijk te bewegen.

In deze aflevering deel ik wat er veranderde, hoe ik het voelde, en waarom het niet gaat over ‘meer aantrekken’, maar over jezelf niet langer verlaten.