
Sign up to save your podcasts
Or


Bijbelstudie over Romeinen 6 - Met Christus gestorven en opgewekt
In de verheerlijking op de berg laat de Heer niet zijn liefde of genade zien, maar zijn kracht. Het gedeelte staat in Marcus, Mattheüs en Lukas. Ze waren bang, alhoewel ze maar een stukje van zijn heerlijkheid zien. Gelukkig heeft hij de gestalte van een slaaf aangenomen, anders hadden we Hem nooit kunnen zien. Voordat we Hem kunnen zien zoals Hij is, zonder bang te worden, moeten we zelf eerst veranderd worden.
(1-3) Waarom laat de Heer hier toch een stukje van Zijn kracht zien? Ten eerste zegt Petrus "wij hebben Zijn kracht gezien dus we weten dat het waar is". Ten tweede, omdat we een toekomst hebben bij Hem. Het geeft ons kracht om te verdragen wat we meemaken als we vooruit kunnen kijken naar de heerlijkheid.
(4-5) Waarom komen Elia en Mozes, terwijl God weet dat de discipelen het verkeerd zouden opvatten? Omdat God ze iets duidelijk wilde maken. De discipelen wilden ze bij zich houden; ze zagen de wetgever en de grootste profeet! (6) Dat moet fantastisch voor ze zijn geweest. God neemt ze direct weg en zegt: er is er maar Één! (7) Is dat voor ons genoeg? Wat zijn we geneigd om op anderen te vertrouwen. Bijvoorbeeld onze leraren of oudsten. Het is een moeilijke les voor ons christenen om alleen op Hem te vertrouwen. (8) We moeten onszelf afvragen: is Hij voor ons genoeg?
(10) Ze vroegen het onder elkaar af. We zien dat vaker in het Marcus evangelie; ze praten onder elkaar en durven Hem niet te vragen. (12) Elia is vervuld in Johannes de doper. Hij werd verworpen. Zo zou het ook met de Heere Jezus gebeuren en het is ook de weg van een christen. Daarna komt de heerlijkheid. In sommige kringen wordt voorgespiegeld dat we een prachtig mens zijn en Hij al onze gebeden verhoord, alles goed maakt. Maar dit is niet de waarheid van de Bijbel. We zijn zondaren en kunnen bij God komen door zijn Zoon die voor ons is gestorven. Een andere leer levert veel teleurstellingen op als het tegenzit in het leven. Verdrukking hoort bij het leven van een christen, we kunnen het beter dragen als we een stukje van de heerlijkheid hebben gezien en dat in ons hart bewaren.
(18-19) In hoofdstuk 6:7 hebben ze de macht wel gekregen maar ze konden het niet. Ze vertrouwden op de gaven, maar stelden zich niet afhankelijk op van Hem. Ze moesten bidden en vasten. Hoe doen wij dat bij bijvoorbeeld onze evangelisatie of ziekenbezoek?
(30-32) Weer durfden ze hem niet te vragen. (33) Onderlinge verhoudingen in die tijd waren veel hiërarchischer dan nu hier in Nederland. Het was veel duidelijker wie de belangrijkste, de beste leerling of leider was. Dus, als de Heere Jezus wegging, vragen ze zich af wie de leider mocht worden. Dat was op zich een normale vraag, maar wel een beetje pijnlijk als de Heer net aangeeft dat Hij moet lijden en sterven (34-35). Hij zegt niet dat ze allemaal gelijk zijn. Er is dus wel degelijk iemand die de meeste wordt; degene die zich opstelt als een dienstknecht en het meeste dient. (36) In het Aramees is maar een woord voor kind en dienstknecht. Zo moet je zijn zegt Hij. Hij heeft zich klein gemaakt, alles gegeven, de gestalte van een dienstknecht aangenomen en alles verdragen.
Wie is de Heere Jezus voor ons? Dat is eigenlijk de vraag waar het in ons leven om draait. Weten we diep in ons hart écht wie Hij is. Paulus zegt: 'Te leven is voor mij Christus.' Al het andere is voor hem 'drek'. Hij wil Hem kennen, de rest vloeit er uit voort. We kunnen zo vol zijn van de dingen waar we mee bezig zijn dat we uit het oog verliezen waar het echt om draait. Eerst leren we Hem kennen zoals Hij is: dat is geestelijke groei. Daarna gaan we Hem volgen: we verloochenen onszelf hier op aarde. En eens in de zoveel tijd zien we Zijn heerlijkheid hier op aarde.
Mk. 8:27-33 Petrus zegt: 'U bent de Christus, de Messias voor het volk Israël die zou komen om te redden en te leiden'. Hij heeft moeten leren dat de Heere moest lijden en sterven. Maar, realiseren we ons dat Hij 'de Heere' is, die uiteindelijk iedereen zal moeten gehoorzamen? Dit is een waarheid die bij ons wat op de achtergrond is verdwenen.
Mk. 8:34-38 Men wist in die tijd wat het betekende. Een dodenmars met een balk op je rug naar de plaats waar de paal staat. Veel christenen hebben martelingen gekend en werden gedood, omdat ze Hem niet wilden verloochenen. We zijn rijk en vrij. Kiezen we voor de Heere Jezus of voor onszelf. Wie verloochent zichzelf en volgt Hem? Het gaat hier overigens niet om het verliezen van ons eeuwig leven, onze behoudenis, maar om een waardevol leven met Hem hier op aarde.
Mk. 9:1-3 Hij laat zich even hier zien zoals Hij werkelijk was, in al Zijn heerlijkheid. Petrus wilde dit wel elke dag ervaren en tenten opslaan. Wij willen hier graag Zijn nabijheid graag ervaren. Hoe zal het wel niet zijn in de hemel, als we Hem zien zoals Hij is? Hij schaamt Zich niet ons Zijn broeders te noemen. Schamen wij ons voor Hem? Durven wij aan anderen te laten zien dat we Hem kennen? Als we iets van Hem willen laten zien in ons leven, zullen we offers moeten brengen om Hem te volgen.
Hoe komen we nader tot de Heere Jezus en hoe gaan we om met tegenslagen?
Hoe verdroeg de Heere Jezus alles wat Hem overkwam?
Dit stuk begint bij Joh 13, de voetwassing. De Heere heeft de discipelen jarenlang moeten onderwijzen. Stukje bij beetje beginnen ze het te begrijpen. Wat heeft Hij een geduld met ons!
Het uur is gekomen dat Hij gaat sterven, Hij gaat afscheid nemen. Hij roept de Zijnen bijeen een vraagt hen om Hem te gedenken, om in Hem te blijven.
In Joh 13:8 begint met het slavenwerk: de voetwassing. We zijn rein, maar Hij moet ons elke dag de voeten wassen, zodat we gemeenschap met Hem kunnen hebben.
Joh. 13:26. Dit deed je met je beste vriend. Zoals we de Heere toelaten, kunnen we ook de satan in ons toelaten. We weten niet waarom Judas dat toen toeliet . Hij vertrok in de duisternis. Dit kan voor ons niet meer. Maar als je altijd maar gewoon 'meedoet', omdat het van je wordt verwacht kan zo'n moment wel komen. Het is uiterlijke schijn. Er waren er elf over. En wat voor elf! Maar, Petrus kwam bij Hem terug en liet zich herstellen. Wat een verschil! Met ons verdriet over ons falen, mogen we bij Hem komen.
Er wordt in Johannes 15 niet gesproken over doop, avondmaal, gemeente of oudsten. Hij spreekt over het meest essentiële " blijft in Mij". Laat Mijn hart in jouw hart blijven en jouw hart in Mijn hart. Als je in Mij blijft dan zal je vrucht dragen. Wat is het verschil tussen vrucht en werk? Vruchten komen voort uit ons contact en onze relatie met de Heere Jezus. Werken doen we zelf, ze komen voort uit ons eigen verstand en hart. Het zijn als het ware de bladeren, het lijkt heel wat.
Joh 15:2. De bladeren groeien maar door en de vruchten blijven klein. Op een gegeven moment grijpt Hij in en snoeit in ons leven, soms zo radicaal dat wij denken: "was dat nou nodig?" Wat er over blijft, ziet er niet uit. Maar, de tuinman is deskundig. Ook al is het snoeien pijnlijk en vervelend en begrijpen we niet waarom Hij dat doet. Maar daarna dragen we meer vrucht
Joh 15:3. Hoe kan je nu in de Heere Jezus blijven? De voetwassingen spreekt van de reiniging door water en woord (Ef 5:26). We merken het niet als onze 'voeten' vies zijn door de dingen die we horen, denken en doen. Toch moeten we elke dag in de Bijbel lezen en onze gedachten en gevoelens laten reinigen. Er staat niet bij hóe we tijd voor Hem moeten maken. Het gaat er om dát we ons laten reinigen. Als we bidden, praten we tegen Hem en door Zijn Woord spreekt Hij tot ons.
Joh 15:5. Vrucht komt vanzelf. We richten ons niet op de vrucht, maar op Hem. Het kost tijd, het gaat niet snel. Vandaag snoeien en morgen druiven gaat niet. We kúnnen wel van alles doen zonder Hem, maar dat zijn geen vruchten. Vruchten komen voort uit een relatie met Hem.
Joh 15:6. We praten liever niet over het oordeel, over de hel. De Heere Jezus sprak hier het meest van iedereen over. Het is een realiteit. Het is een erge gedachte dat onze kinderen en geliefden niet tot geloof komen en verloren gaan. We mogen blijven bidden en blijven laten zien wat de Heere Jezus voor ons betekent.
Joh 15:7. Als we in Hem zijn, bidden we niet om salarisverhoging. Dan bidden we om wat we in Zijn Woord vinden, dan bidden we in Zijn naam.
Joh 15:8. We willen graag gelovig zijn en behouden zijn, maar discipel zijn willen we liever niet. Het vraagt dat we achter Hem aangaan, dingen laten en offers brengen. We hebben liever dat Hij ons volgt en zegent.
Joh 15:9. Hoe zien we dat de Vader de Zoon lief had? Jozef stierf jong, z'n broers hadden een hekel aan hem. De vrienden van de Heere begrepen Hem niet en verraadden Hem. Hij werd veracht en gedood op een verschrikkelijke manier! Hij kon het allemaal verdragen, omdat Hij wist dat God bij Hem was, Hem lief had, vrede in Zijn hart gaf en Zijn pijn zou veranderen in heerlijkheid. (Heb 12:2).
Als in de oudheid over een held werd geschreven, dan was hij als kind ook al een held. In de Bijbel zien we dat heel anders. We zien Paulus als geloofsheld, maar als jongeman daarvoor was hij heel anders. We zien Petrus als een rots in de gemeente, maar in de evangeliën lezen we iets heel anders. In de Bijbel lezen we dat mensen veranderen. Dat kan alleen door de Heere Jezus.
De apostelen waren geen supermensen, maar gewone mensen zoals wij. Maar gelukkig is Gods genade groter dan ons falen en is Zijn trouw groter dan onze ontrouw. Als er iets moois van God komt, is daar de satan om het kapot te maken. We zien in dit gedeelte drie situaties.