Bijbelstudies van Theo du Crocq

Wie is de Heere Jezus voor ons? Dat is eigenlijk de vraag waar het in ons leven om draait. Weten we diep in ons hart écht wie Hij is. Paulus zegt: 'Te leven is voor mij Christus.' Al het andere is voor hem 'drek'. Hij wil Hem kennen, de rest vloeit er uit voort. We kunnen zo vol zijn van de dingen waar we mee bezig zijn dat we uit het oog verliezen waar het echt om draait. Eerst leren we Hem kennen zoals Hij is: dat is geestelijke groei. Daarna gaan we Hem volgen: we verloochenen onszelf hier op aarde. En eens in de zoveel tijd zien we Zijn heerlijkheid hier op aarde.

Mk. 8:27-33 Petrus zegt: 'U bent de Christus, de Messias voor het volk Israël die zou komen om te redden en te leiden'. Hij heeft moeten leren dat de Heere moest lijden en sterven. Maar, realiseren we ons dat Hij 'de Heere' is, die uiteindelijk iedereen zal moeten gehoorzamen? Dit is een waarheid die bij ons wat op de achtergrond is verdwenen.

Mk. 8:34-38 Men wist in die tijd wat het betekende. Een dodenmars met een balk op je rug naar de plaats waar de paal staat. Veel christenen hebben martelingen gekend en werden gedood, omdat ze Hem niet wilden verloochenen. We zijn rijk en vrij. Kiezen we voor de Heere Jezus of voor onszelf. Wie verloochent zichzelf en volgt Hem? Het gaat hier overigens niet om het verliezen van ons eeuwig leven, onze behoudenis, maar om een waardevol leven met Hem hier op aarde.

Mk. 9:1-3 Hij laat zich even hier zien zoals Hij werkelijk was, in al Zijn heerlijkheid. Petrus wilde dit wel elke dag ervaren en tenten opslaan. Wij willen hier graag Zijn nabijheid graag ervaren. Hoe zal het wel niet zijn in de hemel, als we Hem zien zoals Hij is? Hij schaamt Zich niet ons Zijn broeders te noemen. Schamen wij ons voor Hem? Durven wij aan anderen te laten zien dat we Hem kennen? Als we iets van Hem willen laten zien in ons leven, zullen we offers moeten brengen om Hem te volgen.

Hoe komen we nader tot de Heere Jezus en hoe gaan we om met tegenslagen?

Hoe verdroeg de Heere Jezus alles wat Hem overkwam?

Dit stuk begint bij Joh 13, de voetwassing. De Heere heeft de discipelen jarenlang moeten onderwijzen. Stukje bij beetje beginnen ze het te begrijpen. Wat heeft Hij een geduld met ons!

Het uur is gekomen dat Hij gaat sterven, Hij gaat afscheid nemen. Hij roept de Zijnen bijeen een vraagt hen om Hem te gedenken, om in Hem te blijven.

In Joh 13:8 begint met het slavenwerk: de voetwassing. We zijn rein, maar Hij moet ons elke dag de voeten wassen, zodat we gemeenschap met Hem kunnen hebben.

Joh. 13:26. Dit deed je met je beste vriend. Zoals we de Heere toelaten, kunnen we ook de satan in ons toelaten. We weten niet waarom Judas dat toen toeliet . Hij vertrok in de duisternis. Dit kan voor ons niet meer. Maar als je altijd maar gewoon 'meedoet', omdat het van je wordt verwacht kan zo'n moment wel komen. Het is uiterlijke schijn. Er waren er elf over. En wat voor elf! Maar, Petrus kwam bij Hem terug en liet zich herstellen. Wat een verschil! Met ons verdriet over ons falen, mogen we bij Hem komen.

Er wordt in Johannes 15 niet gesproken over doop, avondmaal, gemeente of oudsten. Hij spreekt over het meest essentiële " blijft in Mij". Laat Mijn hart in jouw hart blijven en jouw hart in Mijn hart. Als je in Mij blijft dan zal je vrucht dragen. Wat is het verschil tussen vrucht en werk? Vruchten komen voort uit ons contact en onze relatie met de Heere Jezus. Werken doen we zelf, ze komen voort uit ons eigen verstand en hart. Het zijn als het ware de bladeren, het lijkt heel wat.

Joh 15:2. De bladeren groeien maar door en de vruchten blijven klein. Op een gegeven moment grijpt Hij in en snoeit in ons leven, soms zo radicaal dat wij denken: "was dat nou nodig?" Wat er over blijft, ziet er niet uit. Maar, de tuinman is deskundig. Ook al is het snoeien pijnlijk en vervelend en begrijpen we niet waarom Hij dat doet. Maar daarna dragen we meer vrucht

Joh 15:3. Hoe kan je nu in de Heere Jezus blijven? De voetwassingen spreekt van de reiniging door water en woord (Ef 5:26). We merken het niet als onze 'voeten' vies zijn door de dingen die we horen, denken en doen. Toch moeten we elke dag in de Bijbel lezen en onze gedachten en gevoelens laten reinigen. Er staat niet bij hóe we tijd voor Hem moeten maken. Het gaat er om dát we ons laten reinigen. Als we bidden, praten we tegen Hem en door Zijn Woord spreekt Hij tot ons.

Joh 15:5. Vrucht komt vanzelf. We richten ons niet op de vrucht, maar op Hem. Het kost tijd, het gaat niet snel. Vandaag snoeien en morgen druiven gaat niet. We kúnnen wel van alles doen zonder Hem, maar dat zijn geen vruchten. Vruchten komen voort uit een relatie met Hem.

Joh 15:6. We praten liever niet over het oordeel, over de hel. De Heere Jezus sprak hier het meest van iedereen over. Het is een realiteit. Het is een erge gedachte dat onze kinderen en geliefden niet tot geloof komen en verloren gaan. We mogen blijven bidden en blijven laten zien wat de Heere Jezus voor ons betekent.

Joh 15:7. Als we in Hem zijn, bidden we niet om salarisverhoging. Dan bidden we om wat we in Zijn Woord vinden, dan bidden we in Zijn naam.

Joh 15:8. We willen graag gelovig zijn en behouden zijn, maar discipel zijn willen we liever niet. Het vraagt dat we achter Hem aangaan, dingen laten en offers brengen. We hebben liever dat Hij ons volgt en zegent.

Joh 15:9. Hoe zien we dat de Vader de Zoon lief had? Jozef stierf jong, z'n broers hadden een hekel aan hem. De vrienden van de Heere begrepen Hem niet en verraadden Hem. Hij werd veracht en gedood op een verschrikkelijke manier! Hij kon het allemaal verdragen, omdat Hij wist dat God bij Hem was, Hem lief had, vrede in Zijn hart gaf en Zijn pijn zou veranderen in heerlijkheid. (Heb 12:2).

Als in de oudheid over een held werd geschreven, dan was hij als kind ook al een held. In de Bijbel zien we dat heel anders. We zien Paulus als geloofsheld, maar als jongeman daarvoor was hij heel anders. We zien Petrus als een rots in de gemeente, maar in de evangeliën lezen we iets heel anders. In de Bijbel lezen we dat mensen veranderen. Dat kan alleen door de Heere Jezus.

De apostelen waren geen supermensen, maar gewone mensen zoals wij. Maar gelukkig is Gods genade groter dan ons falen en is Zijn trouw groter dan onze ontrouw. Als er iets moois van God komt, is daar de satan om het kapot te maken. We zien in dit gedeelte drie situaties.

Bijbelstudie over Mattheus 12

Bijbelstudie over Mattheüs 4

Bijbelstudie over Mattheüs 5

Numeri 21:1-9 De Israëlieten verlangden terug naar Egypte. Ook wij christenen kunnen soms naar de wereld verlangen. Maar de Heere vraagt ons dan om naar Hem te kijken.

De Israëlieten mopperden in de woestijn tegen Mozes. Ze zeiden: 'waarom hebt u ons naar de woestijn gestuurd om daar te sterven?' Ze wilden terug naar Egypte. In Num.21:1-3 vragen de Israëlieten of de Heere hun wil helpen met het verslaan van de Kanaänieten. En de Heere hielp hen ook.

Het gevaar is dat als je zelf denkt dat je alles goed doet, de wereld in je hart komt. Je kunt soms denken dat het in de wereld makkelijker, aantrekkelijker en voordeliger is. Als christen mag je veel dingen niet. Op zo'n moment stuurt God slangen: wil je weten wat de wereld is? Hier is het! Ik trek mijn beschermende hand van je terug. De slangen bijten je.

Hoe kan je op de wereld reageren?

In Mat.5:3-7 staat: 'Zalig zij die treuren, want zijn zullen vertroost worden.' Je kunt huilen om de ogenschijnlijke aantrekkelijkheid van deze wereld.

Hoe kan je kijken naar Jezus, die wordt voorgesteld in de koperen slang.

Je kunt veel praten over de Heere, maar toch niet echt naar Hem kijken. En dat moet je nu juist wel doen! Als je het niet doet, ga je geestelijk dood, o.a. door wereldsgezindheid. Als je wel kijkt naar Jezus, heeft dat gevolgen voor je leven. Dat moet blijken uit je leven, omdat je dan niet de zonde als levensstijl meer hebt.

Wat kan je weerhouden om te kijken?

Alle andere dingen lijken interessanter, het laat iets van je trots heel. De kern van alle andere religies is dat je wat moet doen en je daardoor bij God komt. En God zegt: je kunt helemaal niets, je moet alleen kijken naar de koperen slang. Het enige antwoord op wereldsgezindheid is: kijk naar de Heere Jezus.

Maar de Israëlieten hadden een afkeer gekregen van het Manna, ze wilden de spijs van Egypte. Vertel het maar tegen de Heere Jezus als je geen zin hebt om naar een Bijbelstudie te gaan, maar liever naar voetbal kijkt. Dan kan Hij ook je hart veranderen. Hij zal zorgen dat je geestelijk blijft leven.

Het klinkt eenvoudig, maar het is wel moeilijk.

Het klinkt eenvoudig, maar het kostte de Heere Jezus wel Zijn dood.

We gaan een nieuw jaar tegemoet en we weten niet wat het ons gaat brengen, we hebben daar geen invloed op. Maar wat wensen we eigenlijk? We kunnen wel keuzes maken. Op welke gemeente willen wij lijken. De gemeente van Filadelfia of de gemeente van Laodicea?

Laodicea

Op. 3:14-16 Uitspugen. Dat is wel een ernstige zaak. Ze wisten letterlijk wat dat betekende. In elke Griekse stad stonden fonteinen en waterbakken. Het water in Laodicea kwam van heel ver weg via een aquaduct. Je verwacht een verfrissing, maar het water was lauw geworden. Was het maar warm, dan kon je het gebruiken als bad. Of was het maar koud, zodat je het kon drinken. Dat lauwe heeft niemand wat aan.

Wanneer is een gemeente nu lauw? "Ik zou aan evangelisatie moeten doen, maar dat is niets voor mij". "Ik zou eigenlijk meer moeten bidden en Bijbelstudie moeten doen, maar het komt er niet van". Je weet het allemaal wel, maar je doet het niet. Dan zegt de Heere: "Ik zal je uit m'n mond spugen". Het is een kenmerk van de gemeente in de laatste dagen, maar er zullen dan ook meerdere typen gemeenten naast elkaar bestaan.

Op. 3:17 Zowel geestelijk als materieel waren ze rijk. Goud kopen deden ze wel, het was een handelsstad. We kunnen natuurlijk geen zegen kopen, maar de Heere zegt; "koop nu maar eens wat van Mij". Je bent zo gericht op de handel, wees nou maar eens gericht op Mij.

Misschien zijn wij ook zo druk met onze carrière en onze dagelijkse gang van zaken dat we ons niet meer bewust zijn van onze ellendige toestand.

Filadelfia

Deze dingen worden niet tegen Filadelfia gezegd. Tegen hen kan de Heere alleen maar positieve dingen zeggen. Het was geen handelsstad, maar een cultuurstad. De Grieken noemde dat een ‘open deur van beschaving’ bedoeld om de achterliggende gebieden te ‘ver-grieksen’. De christenen in Filadelfia wilden graag een open deur zijn van Gods evangelie. Ze wilden de goede boodschap uitdragen.

Op. 3:7 Ze wisten dat de Heere alles in handen heeft. Hij heeft ze een open deur gegeven. De Heere zegt: “Jullie hebben kleine kracht, en gaan grote dingen doen. Want ik doe de rest! Bij alles wat we zelf regelen hebben we Hem blijkbaar niet nodig.

Zijn woord bewaren; we kunnen wat aan zijn woord toevoegen en er wat van af doen. Beiden zijn een ernstige zaak. We kunnen goed aanwijzen wat plaats en tijd gebonden is als het ons niet uitkomt. Dat geldt vooral voor ge- en verboden, niet voor de zegeningen. “Dit is onze bijbel”. Uiteraard moeten we wel zorgvuldig omgaan met wat is geschreven tot de gemeente en wat tot Israël. De gemeente in Filadelfia heeft het Woord bewaard!

Weet u nog waar de preek van vorige week over ging? Bewaren wij Zijn Woord in ons hart? Zijn woord is wat ons leidt en wijst op onze tekortkomingen. We komen er achter dat we kleine kracht hebben en dat we Hem nodig hebben.

Op 3:9 en 1 Kor 14:24: Willen wij dat mensen erkennen dat het woord van God onder ons is? Dat de gemeente groeit. Zijn we blij als een ongelovige zich bekeerd? Of zien we dat als een hoop werk; ze moeten bezocht worden en onderwezen. In Filadelfia waren ze er blij mee als er mensen werden toegevoegd. In Laodicea hadden ze daar geen tijd voor.

Op 3:10 Wat in Openbaringen staat beschreven en wat men zich vroeger niet kon voorstellen zien wij voor onze ogen gebeuren. De gemeente in Laodicea was er niet zo mee bezig, Filadelfia wel. Tegen hen zegt de Heere Jezus; “Ik zal jullie bewaren voor die tijd”. We weten dat de Heere Jezus ons komt ophalen, laten we hopen dat hij dit jaar komt. En als Hij dit jaar niet komt, zijn we dan teleurgesteld? Of zijn we lauw en interesseert het ons niet?

Bijbelstudie over Lukas 18