Bilmez miyim hiç?

Bütün bu sözler ne der ona?

Bu sözler ve bu sözlerin içinde çırpınan uzaklıklar?

Dolaşıyorum bir başıma,

Kıyılar bomboş, kır yolları da

Soluğumu duyuyorum ara sıra, bir onu duyuyorum

Duymuyorum belki de, biliyorum yalnızca

Eksikliğe mi alışmışım ne?

Mutsuzluğa mı yoksa?

Tam o sıra bir vapur yanaşıyor iskeleye 

Uzun sürecek bir sonbahar gibi

Her gün bu kadar güzel mi bu deniz ?

Böyle mi görünür gökyüzü her zaman ?

Her zaman güzel mi bu kadar Bu eşya, bu pencere ?

Değil

Bir iş var bu işin içinde

Bir yer var, 

Biliyorum;

Her şeyi söylemek mümkün...

Kafamın içini temizlemem mümkün...

Kendi şarkımı yazmak mümkün...

Uzun bir cumartesiyi hatırlıyorum, 

Saat on iki

Dalıp gidiyorum, 

Düşünüyorum da, 

Saat on iki

Bir sigara yakıyorum, bir kağıda bir iki dize yazıyorum

Yerini iyi bilen, onurlu bir iki sözcük daha

Ama hiç kımıldamıyor, akrep de, yelkovan da

Yani...Tam böyle bir şeye benziyor zaman

Yılgın ve çarpıcı renkler içinde pek kımıldamayan...

Nicedir unutmuşum saymayı bile günleri

Benim de mi düşüncelerim böyle olacaktı?

Ben de mi böyle uykusuz kalacaktım?

Sessiz sedasız mı olacaktım böyle...Çok sevdiğim salatayı bile aramaz mı olacaktım?

Ben böyle mi olacaktım?

İşte az önce yağmur da başladı, 

Ve yağmur hızlanıyor biraz

Uzanıp yatsam diyorum...Otların üstünde 

Tam öyle yapıyorum

Şimdi yağmuru seviyorum, şimdi yağmuru seviyorum, yağmuru seviyorum.