İnsan bazen hayatını yaşarken anlamaz; ancak geriye dönüp baktığında bazı izlerin hep aynı yere çıktığını fark eder.

Bir şehrin sokakları, bir yolculuk, bir hastane koridoru, yarım kalmış bir konuşma... Yıllar sonra hepsi aynı hikâyenin parçaları gibi görünmeye başlar.

Bu bölümde, korkunun diliyle, iyileşmenin sessizliğiyle ve insanın kendine yazdığı mektuplarla ilgileniyoruz. Çünkü bazı yolculuklar bir yere varmak için değil, insanın kendine yeniden dönebilmesi için yapılır.

Ursula’yı Beklerken’e hoş geldiniz.