Bir yıl daha bitiyor

İşte bu kadar duru, bu kadar yalın,

Bu kadar el değmemiş,

Sıradan bir gerçeği daha,

kolları bağlı hayatımızın

Bu şiire nasıl dahil edilebilir bir yılın son günleri?

Her sonda, her başlangıçta ve her defasında alır gibi başkasını karşımıza?

Perdeler çekip, ışıklar söndürüp

oturup yatağın içinde, bir başımıza sorgulamak kendimizi

Öğrenmek ikimizin anadilini,

İkinci belleğimizi

Öğrenmek kendimizle hesaplaşmanın buzul ilişkilerini

Bu aynanın dehlizlerinde gezinirken, görürüz Karanlık günlerimizin kenar süslerini

Biterken yılın son günleri,

Biliyoruz, takvimler belirlemez değişimin mevsimlerini

Gençlik ikindilerini,

Kargınmış bir çocuktuk büyüdüğümüzden beri...