Bira Yanında Gelen Beleş Çerez

Yedi ay bu masaya oturmadım. Mikrofon köşede durdu, her akşam bana baktı; ben ona bakamadım. On dördüncü bölüm, neden sustuğumla başlıyor ve bir daha susmayacağımla bitiyor.

Arada: dudak hareketleri yüzünden on bir ay yirmi gün alan dört genç ve o gece aynı sloganı söyleyen benim dudaklarım. Fransa’da liselilerin üstüne sürülen araç. Madrid’de yetmiş bir yıl yaşadığı evden sedyeyle çıkarılan Maricarmen ve kapısının önünde geceyi geçiren yüzlerce kişi. Barselona’da kiracı sendikası. İstanbul’da yüzde 31,49 ve “sabah beşte kalk, soğuk duş al, kiran çözülür” diyen kişisel gelişim sektörü. Gece üçte buzdolabının sesi, kırk üç kilometre, depresyonun faturasını kimin ödediği. Sonra özeleştiri: on üç bölüm boyunca “ben” dedim, bir kere bile “biz” demedim. Ve kızıl bayrak. 

Yalnızlık bir kader değil, bir üretim. Her üretim durdurulabilir. 

Bölümler:
00:00 Yedi ay
03:30 Dudak hareketleri
06:49 Fransa: Liseliler
10:26 İspanya: Maricarmen
14:08 Barselona: Ev bir haktır
15:50 İstanbul: Yüzde 31,49
19:36 Gece üç: Depresyonun faturası
24:39 Özeleştiri
26:12 Kızıl bayrak
31:00 Kapanış: Beleş çerez

Bira Yanında Gelen Beleş Çerez her iki haftada bir aynı masada. Bu sefer kalabalık olalım. Kadehler havaya.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/bira-yaninda-gelen-beles-cerez--6688766/support.

Dostlar... Tam 90 gün oldu. Takvimde üç ay, benim içimde asırlar gibi geçen koca bir 90 günlük sessizlik. Mikrofonun başına geçmeyeli, o 'kayıt' tuşuna basıp kendi sesimi duymayalı tam üç ay oldu.
Beni 1. sezonun finalinde bıraktığınızda; dünyanın ne kadar anlamsız olduğundan bahseden, kafasının içindeki o yargıcı susturmak için 'kaçış biraları' deviren yıkık bir adamdım. O karanlık, rutubetli koza çok konforluydu. Ama bugün o kozadan çıktım. Sistem güncellendi.Hayatımın 2. Sezonunun bu ilk bölümünde, enkazın altından nasıl çıktığımı konuşuyoruz. 4 Ocak sabahı sıfır beklentiyle gidilen o bar masasını, oksijen çarpmasını ve o beleş çerezlerin tadının nasıl değiştiğini anlatıyorum. Artık uyuşmak için değil; ayık kafanın güzelliğiyle yüzleştiğim, o meşhur 'domino etkisiyle' kendi işim olan Unholy Labs'i kurduğum döneme giriyoruz.Aşkın sadece midenizde kelebekler uçurmadığını; sizi sabah yataktan kazıyarak çıkaran, hayatı katlanılabilir kılan ve size iş kurdurtan o inanılmaz motor gücünü ilmek ilmek işleyeceğiz.Biranız soğuk, kalbiniz sıfır beklentili mucizelere hep açık olsun. Aydınlık tarafa hoş geldiniz.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/bira-yaninda-gelen-beles-cerez--6688766/support.

"Hizmet Etmeyeceğim." (Non Serviam). 25 yaşımın ilk sabahında, hayatımın en uzun gecesini geride bırakıyorum. Bu bölümde, sadece bir yaşı devirmiyoruz; bir karakteri, o "uysal ve uyumlu" çocuğu gömüyoruz.Bu kayıt; pembe hayallerin, sahte pozitifliğin ve kurumsal köleliğin reddiyesidir. Bu kayıt; hata yapma özgürlüğünün, saygısızlığa tahammül etmemenin ve o istifa mektubunu masaya koyarken hissedilen o buz gibi huzurun hikayesidir.Dibe vurduk, parçalandık ve şimdi o parçaları "altın" ile birleştirip daha güçlü bir şekilde ayağa kalkıyoruz. Güneş doğmadan önceki o gri saatlerde, kendi karanlığıyla barışmış bir adamın manifestosunu dinleyeceksiniz.Eğer düşmekten korkuyorsanız, bu bölüm size göre değil. Ama eğer düştüğünüz yerden bir "Kral" olarak kalkmaya hazırsanız... Ayin başlıyor.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/bira-yaninda-gelen-beles-cerez--6688766/support.

Bu bölüm bir düşüşün değil, bir duraksamanın hikayesi.
Tıpkı gecenin sonunda barmenin “kapatıyoruz” demesi gibi…
Ama sen kalkamıyorsun.
Ayağa kalksan eve dönemeyeceksin,
kalsan sabahın ne getireceğini bilmiyorsun. Bir yanım son içkimi içip gitmek istiyor,
diğer yanım masadaki ıslak bardak izine bakıp kalmak. Bu bölüm,
kafanın içinde bitmeyen gürültüyle
barda sessizce oturmanın bölümüdür. Bar Taburesinde Bekleyen Adam
— ne gitmeye gücü kalan, ne kalmaya sebebi olanlara.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/bira-yaninda-gelen-beles-cerez--6688766/support.

Bu bölüm… bir podcast değil.
Bu bölüm… bir “kayıt” değil.
Bu bölüm, Kasım 2025’in gölgesinden, Türkiye’nin enkazından, bu ülkenin alt sınıflarının ciğerinden çıkan bir öfke tutanağı.45 dakikalık bireysel bir kaydın, reddedilen bir emeğin ardından başlayan bu yolculuk, bu defa çok daha büyük bir enkaza ulaşıyor:
Bu ülkenin enkazına.
Bu bölüm, iş cinayetlerinden, denetimsiz şantiyelerden, kaçak göçüklerden, çocuk işçilerin yanmış bedenlerinden, 75 yaşında hala çalışan insanların ölümünden ve Kasım 2025’in karanlık bilançosundan beslenen bir kayıt. Bu ülkede kimler öldü?
Niye öldüler?
Neden “kaza” deniyor?
Ve biz neden bu enkazın altında yalnız hissettiğimizi sanıyoruz? Bu bölüm, hiçbir gazetede çıkmayan cümlelerin, hiçbir resmi açıklamada geçmeyen gerçeklerin, hiçbir siyasi figürün söylemeye cesaret edemediği sözlerin kaydıdır.
Bu bölüm, bu düzenin yalanlarına karşı tutulmuş bir karşı ses.
Bira Yanında Gelen Beleş Çerez”in ilk açık politik bölümü:
Bir ülkenin gömülen yüzünün, artık gömülmeyi reddedenlerin sesi. Enkaz Kaydı’na hoş geldiniz.
Bu bölüm rahatlatmaz.
Bu bölüm gerçeği gösterir.
Bu bölüm, “bireysel enkaz”ın ötesine geçip “toplumsal enkaz”ı açığa çıkarır. Dinlemeye hazırsanız… başlayalım.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/bira-yaninda-gelen-beles-cerez--6688766/support.

"Zaman... diye bir şey yok artık."
Bira Yanında Gelen Beleş Çerez'in bu haftaki bölümünde, o arkeolojik kazının en derin katmanına iniyoruz: O mutlak hiçliğin ve eylemsizliğin hüküm sürdüğü enkaz odasına. Bir beden, o soğuk parkenin üzerinde, günlerdir... haftalardır... belki de aylardır hareketsiz. Beyin pes etmiş, ruh teslim olmuş. Ama içindeki bir hayvan, son bir kez isyan ediyor: Susuzluk.
Bu bölüm, o ilkel çağrının tetiklediği, o en zorlu yolculuğun, o birkaç metrelik mesafenin bir ömre bedel olduğu hikayesidir. O buzdolabındaki, o unutulmuş, o son bira için çıkılan bu epik yolculukta, her adım bir acı, her nefes bir sorgulama.
Konuşacak çok şey, hissedilecek çok şey yok. Sadece o susuzluk, o yorgunluk, o nihai teslimiyet var. Bu, bir zafer hikayesi değil; bu, umutsuzluğun, varoluşsal çöküşün ve "hiçbir şeyin değişmediği" gerçeğinin soğuk bir otopsisi.


Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/bira-yaninda-gelen-beles-cerez--6688766/support.

O sana "Bu gecenin de sabahı var" diyenlerin, gecenin en karanlık anında nerede olduğunu hiç merak ettin mi? Mesele umut değil. Mesele, o umudun enkazın altında kaldığında, elinde kalan o tek, o çıplak gerçekle ne yapacağın.
O gerçek, hem bir sondur, hem de bir başlangıç. Bir yanın, o eski, o çökmüş "Hayat Projesi"nin yasını tutar. Diğer yanın ise, o enkazın üzerinde, o kuralların olmadığı o topraklarda, o en hayvani, o en filtresiz küfürlerle dans etmenin o tuhaf özgürlüğünü keşfeder.
Bu bölüm, o enkazın hikayesi. O sahte tesellileri reddedip, o enkazdan sağ çıkabilmek için yazılmış o son, o en dürüst manifestonun monoloğu. Hem o eski hayaletlere küfredip, hem de o en temel, en hayvani arzularla hayata tutunmaya çalışmanın o trajikomik araf halini konuştum.
Eğer sen de kendi enkazının tozunu soluyorsan ve o "sabah olacak" yalanından sıkıldıysan, bu bölümdeki gürültü sana çok tanıdık gelecek.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/bira-yaninda-gelen-beles-cerez--6688766/support.

O barın en köşesindeki o masaya neden hep tek başına oturduğunu hiç düşündün mü? Mesele yalnızlığı sevmek değil. Mesele, yanındaki o boş taburenin yarattığı ihtimal.
O tabure, hem bir davetiyedir, hem de bir kalkan. Bir yanın, kapıdan içeri doğru kişinin girmesini ve o boşluğu doldurmasını bir ömür bekler. Diğer yanın ise, o taburenin sonsuza kadar boş kalmasının getireceği o güvenli, o tanıdık, o konforlu yalnızlık için dua eder.
Bu bölüm, o boş taburenin hikayesi. Kendi ellerimizle yarattığımız o "belki" ihtimalinin ve o ihtimalin gerçekleşmesinden duyduğumuz o anlamsız korkunun monoloğu. Hem biri olsun isteyip, hem de o kişinin yanına oturmaya cesaret edemeyeceğini bilmenin o trajikomik araf halini konuştum.
Eğer sen de o tabureyi hem dolu, hem de boş hayal edenlerdensen, bu bölümdeki fısıltılar sana çok tanıdık gelecek.


Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/bira-yaninda-gelen-beles-cerez--6688766/support.

Hayatın bazen, siparişini verdiğin ama bir türlü gelmeyen bir içkiyi beklemek gibi olduğu anlar vardır. Önünde boş bir bardak, elinde telefon, gözün hem barmende hem de kapıda... Bu bölümde, ruhu çürüten o pasif 'bekleyiş' ile insanı olgunlaştıran aktif 'sabır' arasındaki o ince çizgiyi konuşuyorum. Bir mesajdan, bir iş mailinden, hatta okyanus ötesindeki birinden haber beklerken geçen o uzun saatler ve o bekleme odasına dönüşen hayatlarımızda kontrolü nasıl geri alacağımız üzerine, demli bir sohbet. Belki de cevap, boş bardağa bakarken ne düşündüğümüzde saklıdır.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/bira-yaninda-gelen-beles-cerez--6688766/support.

Herkesin bir zamanlar 'bizim mekan' dediği bir yeri vardır. Ait olduğun, her köşesini ezbere bildiğin o sığınak. Peki o sığınak artık sana yabancı geldiğinde ne olur? Bu bölüm, tam olarak bu his üzerine. 2019'da Beşiktaş'ta, Rock'n Rolla'nın o 2.katında başlayan hikayenin, pandemiyle birlikte nasıl bıçak gibi kesildiğini ve İstanbul'un sokaklarının nasıl tanıdık hayaletlerle dolu bir anı haritasına dönüştüğünü anlatıyorum. Bu, hem benim İstanbul'la olan kişisel hesabım, hem de bir kuşağın yarım kalmış başlangıçlarına bir selam.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/bira-yaninda-gelen-beles-cerez--6688766/support.