امروز، نوآوری «بانی و کلاید» در بسیاری از فیلم‌های دیگر رخنه کرده و درک این‌که تا چه اندازه فیلم در سال 1967 بکر و غیرمحافظه‌کار بوده، دشوار است. درست مانند «همشهری‌کین» در سال 1941 یا «از نفس‌افتاده» در سال 1960 که تاثیرشان بر کسانی که زیر سایه‌ی آنها بزرگ شده‌‌اند، آشکار نیست. میراث بانی و کلاید را در بسیاری از آثار دیگر در تاریخ سینما به وضوع می‌توانیم ببنیم. فیلم‌هایی مثل زمین‌های بایر، روزهای بهشت‌، تلما و لوییز، گاوچران داروخانه و قاتلین بالفطره‌ که درآنها مردم عادی با خشونتی ناگهانی به یک افسانه تبدیل می شوند.