Steffi neemt jou mee de stallen door, de wei in. We horen de paarden van heel dichtbij. Ze vertelt over haar jeugd. ‘’Toen ik jong was, was ik altijd buiten, altijd dingen aan het doen. Altijd buiten, dat ben ik nou nog het liefst. Wat moet je binnen doen?’’ Als ze verdrietig is, is ze altijd tussen de paarden te vinden. Die vragen haar tenminste niks.

De 28-jarige akkerbouwboer Wim wilde vroeger helemaal geen boer worden. Door een stage bij een andere boer zag hij pas de mooie dingen van het boer-zijn in. We horen Wim keihard het erf over crossen met zijn motor en we horen hoe hij vertelt over zijn pogingen van het stotteren af te komen.

Remco vindt het belangrijk dat men weet hoe het er op een boerderij aan toegaat. Hij vertelt over zijn vader die vijf beroertes heeft gehad in korte tijd en hoe hij het bedrijf hierdoor bijna helemaal heeft overgenomen. ‘’Hij vindt het geweldig dat ik het van hem overneem. Nu heeft het allemaal een plekje en gaat het hartstikke goed. We moeten ook gewoon doorgaan.’’

‘’Boer zijn is het mooiste wat er is. Het is mooier dan televisie, internet, films, poëzie, een goed boek. Alles bij elkaar. Leven, liefde, eten, passie. Alles zit erin.’’ Marnix vertelt over zijn eerste herinnering aan de boerderij, de koersen die zijn vader heeft gewonnen en hoe emotioneel hij kan worden wanneer hij een dier weg moet geven.

Rudie is op zoek naar meer balans in het leven, meer dan alleen het bedrijf. Hij vertelt over hoe veel moeite hij heeft met opstaan ’s ochtends, zijn reizen over de hele wereld en natuurlijk zijn liefde voor de koeien. ‘’Je bouwt een band met ze op. Je voert ze vanaf dat ze twee jaar oud zijn en die koe herkent jou echt wel. Absoluut.’’

Jan vertelt over de vier generaties ‘Jan’. Over zijn vader, zijn opa en zijn zoon. Over zijn verzameling landbouwminiaturen. We luisteren hoe Jan geëmotioneerd vertelt over het verlies van zijn partner en horen hem van dichtbij rijden op de quad. ‘’Het mooiste van het leven is nieuwe mensen ontmoeten. Met nieuwe mensen aan de praat raken en nieuwe mensen zien.''

‘’Ik vind het altijd lekker ruiken. Het ruikt zoet en het ruikt gewoon naar een nieuwe ronde champignons. Een vertrouwde geur!’’ Michelle vertelt hoe een champignon wordt gekweekt, haar liefde voor kristallen en ze neemt ons mee naar de sportschool, waar ze elke week een boksles doet.

Jaap neemt ons mee de kassen in waar hij bouvardia’s kweekt. Hij legt ons alles uit over de bloemen. Hoe trots hij is op zijn bloemen, op hoe ze groeien en tot stand komen. Over zijn liefde voor het wonen bij het water en zijn jeugdherinneringen hieraan.

Wilfred vertelt met passie over zijn koeien. Over de geboorte en het verlies van zijn koeien. Over zijn werknemers. Over de ziekte van zijn vader en zijn zus. ‘’Ik heb geleerd dat je meer van het leven moet genieten. Je kan altijd wel werken, maar er is ook wel iets meer dan werken.’’

Saskia neemt ons mee de geitenstal in. De hele kleintjes zijn haar favoriet, omdat ze toch een beetje de rol van moeder vervult. We horen Saskia de jongsten voeden terwijl ze vertelt over haar begin als boerin en haar plannen ooit een kindercrèche te beginnen op de boerderij.