7/24’ten Atıl Pratiğe: Optimizasyon, Uyku ve Kurulan Dünyanın Özne Üzerindeki Tahakkümü

Bu bölümde, Jonathan Crary’nin 7/24: Geç Kapitalizm ve Uykuların Sonu kitabından yola çıkarak, geç kapitalizmin zamanı nasıl kesintisiz bir üretim rejimine dönüştürdüğünü tartışmaya çalışıyoruz.

Aydınlatmadan panoptizme, “uyku modu” söyleminden bedenin aygıt diliyle yeniden tanımlanmasına uzanan bu hatta, uykunun neden hâlâ tam olarak ele geçirilemeyen son eşik olduğunu ele alıyoruz. Ardından Jean-Paul Sartre’ın atıl pratik kavramı üzerinden, canlı insan enerjisinin nasıl donmuş kurumsal yapılara dönüştüğünü, optimizasyon kültürünün bu sürecin güncel biçimi hâline nasıl geldiğini konuşuyorum.

Uyku neden politik bir mesele?
Optimizasyon nasıl bir yabancılaşma üretir?
Ve belki de en önemlisi: kendi kurduğumuz dünyada nasıl özne kalabiliriz?

#SüperPanoptikon #724 #JonathanCrary #AtılPratik #Sartre #Optimizasyon #Uyku #DijitalKapitalizm #GeçKapitalizm #Panoptikon #Zaman #Emek #Yabancılaşma #PlatformKapitalizmi