Gün içinde durmadan bir şeyler yapıyoruz.
Ama akşam durduğumuzda…
bedenimiz yorgun, zihnimiz hâlâ tetikte.

Dinlenmek istiyoruz ama içimiz rahat etmiyor.
Boş kaldığımızda huzursuz oluyoruz.
Sanki durmak yasakmış gibi.

Bu bölümde,
dinlenememenin çoğu zaman öğrenilmiş bir hâl olduğunu konuşuyoruz.

Boşlukla, suçlulukla, “bir şey yapmalıyım” sesiyle nasıl baş etmeye çalıştığımızı; neden durmanın bazılarımız için zor olduğunu birlikte anlamaya çalışıyoruz.

Bu bir reçete bölümü değil.
Bu bölüm, durup kendine şunu sormak için:

Ben neden dinlenirken bile yoruluyorum?

🌿