Bazen hata yapmaktan değil, hata yaparsak sevilmeyeceğimizden korkuyoruz. Yanlışı bir davranış olarak değil de kimliğimizin bozulması gibi algıladığımızda, ya inkâr etmeye başlıyoruz ya da hiç hata yapmamak için yorucu bir kontrol çabasına giriyoruz. Oysa yanlış yapmak insanî; öğreten, dönüştüren ve zaman zaman yüzleştiren bir tarafı var. Asıl zor olan, hata yaptığımız anda ortaya çıkan korku, suçluluk ya da utanç duygusundan hemen kaçmadan ya da her şeyi hızla telafi etmeye çalışmadan, o duygunun içinde bir süre kalabilmek. Bu bölümde hatayı inkâr ve kontrol arasındaki o ince yerde ele alıyor; yanlış yapmanın bizi yalnızlığa mı götürdüğünü, yoksa kendimize daha dürüst bir yere mi yaklaştırdığını birlikte düşünüyoruz. Belki de mesele hiç hata yapmamak değil, aynı hatayı fark etmeden tekrar etmemektir.

🎧 İçimden Bir Ses – 40. Bölüm