سی و سومین جشنواره بین‌المللی مستند آمستردام (ایدفا) از هجدهم نوامبر آغاز شده و تا ششم دسامبر ادامه خواهد داشت. امسال هم مانند سال‌های گذشته فیلمسازان ایرانی در این جشنواره معتبر سینمایی شرکت کرده‌اند.

این دوره از جشنواره ایدفا تحت تاثیر همه‌گیری ویروس کرونا قرار گرفته و علاوه بر اکران محدود در سینما امکان نمایش آنلاین فیلم‌ها را نیز فراهم کرده است.

فیلم مستند «هنر زندگی کردن در خطر» ساخته مینا کشاورز در روزهای گذشته به نمایش درآمد و مخاطبان توانستند به صورت آنلاین پرسش‌هایشان را با این فیلم‌ساز جوان درمیان بگذارند.

در این فیلم نگاه ویژه‌ای به مسایل حقوقی زنان ایرانی شده است و فیلمساز با دنبال کردن گروهی از فعالان حقوق زنان در ایران نشان می‌دهد که آنها برای دستیابی به حقوق برابر با چه چالش‌هایی روبرو هستند.

در این فیلم از لغو قانون حمایت از خانواده در سال ۵۷ گفته می‌شود.

قانونی که در سال ۱۳۴۶ در زمان پهلوی دوم تصویب و در سال ۱۳۵۳ ارتقا یافته بود.

این فیلم با درد دل فیلمساز با مادربزرگ از دست رفته‌اش آغاز می‌شود. پیش از به دنیا آمدن مینا کشاورز مادربزرگ از دنیا رفته است. علت مرگ او مانند یک راز در خانواده باقی مانده. مادربزرگ که مینا نوری جان خطابش می‌کند سال‌ها پیش از انقلاب ۵۷ درگذشته است. در فیلم نوری جان را با تنها عکسی که از خود به جا گذاشته می بینیم. او در کودکی ازدواج کرده و زندگی پررنجی را گذرانده است. مینا در درد و دل‌هایش با نوری جان از ظلمی که همواره به زن ایرانی می‌شود می‌گوید. که چگونه پس از چهار دهه هنوز نتوانسته‌اند به حقوق مسلم‌شان دست پیدا کنند.

خشونت در خانه یکی از مهم‌ترین معضلاتی است که در این فیلم به آن پرداخته شده. گروهی از فعالان حقوق زنان با سرسختی کارگاه‌های متعدد برای زنان آسیب‌دیده برگزار می‌کنند و سعی در آگاه‌سازی آنها دارند.

در این میان ، از آنها می خواهند داستان‌های تلخ زندگی‌شان را مکتوب کنند و در اختیارشان قرار دهند تا بتوانند از این طریق صدایشان را به مقامات در مجلس برسانند. آنها تلاش می‌کنند از این طریق به لایحه حقوق برابر دست پیدا کنند.

این فیلم بدین ترتیب به سندی مبنی بر ادامه مبارزه زنان ایرانی برای حمایت قانونی تبدیل می شود.